Vinícius Tobias

Pochodzenie

Urodził się 23 lutego 2004 roku i pochodzi z dzielnicy Jardim Matarazzo w São Paulo. W 2016 roku wypatrzył go tam Sandro Silva, łowca talentów Sport Club Internacional, i zabrał na testy do Porto Alegre. Początkowo grał jako napastnik. W 2017 roku jedyny boczny obrońca w jego zespole doznał kontuzji, a on poprosił trenera Lucasa Marchettiego o szansę na tej pozycji. Mówił, że nie było to bardzo trudne, ale musiał przede wszystkim nauczyć się krycia.

W Internacionalu regularnie dostawał powołania do juniorskich reprezentacji Brazylii. Do marca 2022 roku zagrał w nich sześć razy.

Kariera

W 2021 roku trenował około trzech miesięcy z pierwszą drużyną Internacionalu, jeszcze za trenera Eduardo Coudeta, i został zgłoszony do Copa Libertadores, choć w seniorskim zespole nie zadebiutował. Interesowały się nim Real Madryt i Bayern Monachium, ale mówił wtedy, że nie widzi się jeszcze w żadnym z nich i chce najpierw wywalczyć miejsce w Internacionalu.

W lipcu 2021 roku Szachtar Donieck ogłosił jego transfer. Mógł dołączyć do drużyny w lutym 2022 roku, po osiągnięciu pełnoletności. W styczniu 2022 roku pożegnał się z Internacionalem słowami, że sześć lat w klubie było czasem wielu radości i nauki. W Szachtarze zdążył zagrać w sześciu sparingach, zanim rosyjska inwazja zatrzymała futbol w Ukrainie.

Na przełomie marca i kwietnia 2022 roku Real Madryt wypożyczył go w specjalnym oknie transferowym FIFA dla zagranicznych piłkarzy z rosyjskich i ukraińskich klubów. Zgłoszono go do rezerw, Realu Madryt Castilla, które miały wolne miejsca i nie obowiązywał ich limit zawodników spoza Unii Europejskiej. Wypożyczenie trwało dwa sezony, do 2024 roku. Mówił, że nie mógł uwierzyć w ofertę Realu, bo właśnie wyjechał z Ukrainy z powodu wojny i nie zdążył nawet zadebiutować w Szachtarze. Po latach wspominał, że praca z Carlo Ancelottim i Raúlem dała mu bardzo dużo, także w kwestii dyscypliny i rozumienia gry, i że było to chyba najlepsze doświadczenie w jego życiu. Dodawał, że w Madrycie brakowało mu doświadczenia w seniorskim futbolu, bo w Brazylii grał tylko w drużynie U-20. W LaLidze i w Lidze Mistrzów nie zagrał, choć bywał na ławce rezerwowych pierwszego zespołu. Real nie skorzystał z opcji wykupu.

Latem 2024 roku wrócił do Szachtara. W sezonie 2024/2025 zagrał w fazie ligowej Ligi Mistrzów, dwa razy w podstawowym składzie. 14 maja 2025 roku wystąpił w finale Pucharu Ukrainy z Dynamem Kijów. Mecz skończył się wynikiem 1:1, a Szachtar wygrał w rzutach karnych 6:5. Tobias grał w nim ponad sto minut.

17 sierpnia 2025 roku w ligowym meczu z Veresem Równe, wygranym 2:0, strzelił pierwszego gola w zawodowej karierze. Po meczu mówił, że trener jak zawsze dał mu wskazówki, jak może zdobyć gola. Gdy porównano jego bramkę do goli Darijo Srny, obecnego dyrektora sportowego klubu, odpowiedział, że Srna inspiruje piłkarzy Szachtara zarówno jako dyrektor, jak i jako były zawodnik.

W sezonie 2025/2026 Szachtar dotarł do półfinału Ligi Konferencji, w którym zmierzył się z Crystal Palace, i wygrał ligę ukraińską. W 1/8 finału Ligi Konferencji 12 marca 2026 roku wygrał w Poznaniu z Lechem 3:1, a Tobias wystąpił w pierwszym składzie. 3 maja 2026 roku Tobias strzelił gola w wygranym 2:1 meczu z Dynamem Kijów. W marcu 2026 roku mówił, że jego celem jest zdobywanie z Szachtarem tytułów.

Sukcesy

• 2026 Mistrzostwo Ukrainy z Szachtarem Donieck
• 2025 Puchar Ukrainy z Szachtarem Donieck

Styl gry

W 2021 roku mówił o sobie, że jest szybki, dobrze drybluje i ma cechę rzadką wśród bocznych obrońców, czyli chętnie schodzi do środka. Jego wzorem był Daniel Alves, w którego stylu cenił grę ofensywną, drybling i wchodzenie w środek pola, nie tylko biegi bokiem boiska. Erasmo Damiani, kierujący akademią Internacionalu, chwalił jego rozumienie gry i to, że potrafi i atakować, i wracać do obrony. Według niego dobrze czuł się w drugiej i trzeciej tercji boiska, łatwo docierał pod pole karne rywala, a czasem grał w drugiej linii.