Trenerze, osiągnąłeś wynik? Teraz radź sobie sam!

Zwolniony nieco ponad miesiąc po pucharach

Jeszcze dwa lata temu niemalże cała Polska ściskała kciuki za podopiecznych czeskiego szkoleniowca. Jedni bardziej jawnie, inni tak po cichu. W obliczu kompromitującej porażki Lecha z islandzkim Stjarnan i administracyjnego koszmaru Legii w dwumeczu z Celtikiem „Niebiescy” byli takim niewielkim promykiem nadziei dla wszystkich, którzy mieli prawo popaść w depresję, widząc wyniki naszego futbolu. Najpierw po dramatycznej walce ograli duński Esbjerg, następnie zaś długo opierali się faworyzowanemu Metalistowi. Brakło naprawdę niewiele, by Ruch sensacyjnie znalazł się w fazie grupowej. Niemalże rok pracy trenera, który najpierw wyciągnął Ruch z dolnych rejonów tabeli, by ostatecznie wywalczyć brązowy medal mistrzostw Polski, wystarczył, by kibice zapomnieli o „Waldku Kingu” i okrzyknęli Słowaka nowym królem.

Niestety, jak to później Kocian ujął w jednym z wywiadów, „puchary złamały jego drużynie kark”. Na tak wąską kadrę było tego po prostu za dużo. Już sezon wcześniej trener praktycznie korzystał z tej samej jedenastki, natomiast gdy doszły do tego puchary, bez transferów zespół nie mógł więcej zdziałać. Efekt? Ruch nie uniknął ostrej zadyszki, która zrzuciła go w dolny rejon tabeli. Na początku października, mając zaledwie osiem punktów, zaczęło im coraz wyraźniej spoglądać w oczy widmo degradacji. Działacze nie wytrzymali ciśnienia, zwalniając Kociana i zastępując go ponownie Fornalikiem. Wystarczył jeden kryzys, by prawdopodobnie najlepszego szkoleniowca ubiegłego sezonu pozbyć się z ulicy Cichej. Sam Słowak później nie miał dobrej karty, ponieważ jego szczeciński epizod warto w zasadzie pominąć milczeniem.

Radoslav Latal

Rozwiązał kontrakt w trakcie pucharów

Historia najnowsza. Trener, który wykręcił ze swoim zespołem kapitalny wynik, najlepszy w jego historii, odchodzi. Dlaczego? Mówiąc wprost, za bardzo zaczyna się wpieprzać w nie swoje sprawy.

Klasyczny przykład na to, że najlepiej gdyby jego zespół nigdy nie odniósł sukcesu w lidze. Przecież gdyby Latal ze swoim Piastem zajmował co roku powiedzmy miejsce w granicach 4-6, stawiamy, że mógłby pracować w Gliwicach przez wiele lat. Oczywiście, gdyby jeszcze tylko zamknął buzię na kłódkę i nie stawiał warunków. Niestety, Czechowi zapragnęło się profesjonalizować zespół i, co gorsza, prosić o wzmocnienia. Widząc, że nic z tego nie będzie, postanowił nie czekać na upokorzenie ze strony działaczy.

• Jacek Zieliński
• Jan Kocian
• Orest Lenczyk
• Radoslav Latal
• Lech Poznań
• Śląsk Wrocław
• Ruch Chorzów
• Piast Gliwice

Zwolniony nieco ponad miesiąc po pucharach

Jeszcze dwa lata temu niemalże cała Polska ściskała kciuki za podopiecznych czeskiego szkoleniowca. Jedni bardziej jawnie, inni tak po cichu. W obliczu kompromitującej porażki Lecha z islandzkim Stjarnan i administracyjnego koszmaru Legii w dwumeczu z Celtikiem „Niebiescy” byli takim niewielkim promykiem nadziei dla wszystkich, którzy mieli prawo popaść w depresję, widząc wyniki naszego futbolu. Najpierw po dramatycznej walce ograli duński Esbjerg, następnie zaś długo opierali się faworyzowanemu Metalistowi. Brakło naprawdę niewiele, by Ruch sensacyjnie znalazł się w fazie grupowej. Niemalże rok pracy trenera, który najpierw wyciągnął Ruch z dolnych rejonów tabeli, by ostatecznie wywalczyć brązowy medal mistrzostw Polski, wystarczył, by kibice zapomnieli o „Waldku Kingu” i okrzyknęli Słowaka nowym królem.

Niestety, jak to później Kocian ujął w jednym z wywiadów, „puchary złamały jego drużynie kark”. Na tak wąską kadrę było tego po prostu za dużo. Już sezon wcześniej trener praktycznie korzystał z tej samej jedenastki, natomiast gdy doszły do tego puchary, bez transferów zespół nie mógł więcej zdziałać. Efekt? Ruch nie uniknął ostrej zadyszki, która zrzuciła go w dolny rejon tabeli. Na początku października, mając zaledwie osiem punktów, zaczęło im coraz wyraźniej spoglądać w oczy widmo degradacji. Działacze nie wytrzymali ciśnienia, zwalniając Kociana i zastępując go ponownie Fornalikiem. Wystarczył jeden kryzys, by prawdopodobnie najlepszego szkoleniowca ubiegłego sezonu pozbyć się z ulicy Cichej. Sam Słowak później nie miał dobrej karty, ponieważ jego szczeciński epizod warto w zasadzie pominąć milczeniem.

Radoslav Latal

Rozwiązał kontrakt w trakcie pucharów

Historia najnowsza. Trener, który wykręcił ze swoim zespołem kapitalny wynik, najlepszy w jego historii, odchodzi. Dlaczego? Mówiąc wprost, za bardzo zaczyna się wpieprzać w nie swoje sprawy.

Klasyczny przykład na to, że najlepiej gdyby jego zespół nigdy nie odniósł sukcesu w lidze. Przecież gdyby Latal ze swoim Piastem zajmował co roku powiedzmy miejsce w granicach 4-6, stawiamy, że mógłby pracować w Gliwicach przez wiele lat. Oczywiście, gdyby jeszcze tylko zamknął buzię na kłódkę i nie stawiał warunków. Niestety, Czechowi zapragnęło się profesjonalizować zespół i, co gorsza, prosić o wzmocnienia. Widząc, że nic z tego nie będzie, postanowił nie czekać na upokorzenie ze strony działaczy.