Julien Lachuer

Pochodzenie

Julien Lachuer urodził się 15 listopada 1976 roku w Saint-Maur-des-Fossés pod Paryżem. Jest bramkarzem z wykształcenia i przez dwie dekady występował w zawodowym futbolu. Karierę zaczął w Valenciennes, od 1996 do 2003 roku był zawodnikiem Amiens SC, z którym w 2001 roku dotarł do finału Pucharu Francji. W latach 2003–2005 grał w Angers, a w 2005 roku trafił do Brestu, gdzie był zmiennikiem Steeve’a Elany. Karierę zakończył w 2010 roku.

Kariera trenerska

Do sztabu Brestu przeszedł zaraz po zakończeniu gry i przez kolejne lata, zdaniem klubu do 2023 roku, trenował bramkarzy. On sam opowiadał, że nigdy nie uważał się wyłącznie za trenera bramkarzy, tylko za asystenta odpowiedzialnego za nich. Z Bruno Grougim i Yvanem Bourgisem, także dawnymi piłkarzami klubu, łączą go lata wspólnej pracy w sztabie. Gdy jesienią 2022 roku klub zwolnił Michela Der Zakariana, ta trójka prowadziła zespół przez krótki czas. Mówił później, że nie był tym zaskoczony, bo już uważał się za asystenta.

W styczniu 2023 roku pierwszym trenerem został Éric Roy, który uratował Brest przed spadkiem, a potem wprowadził go do Ligi Mistrzów 2024/2025, gdzie klub odpadł w barażach z PSG. Lachuer został jego asystentem. Według klubu odpowiadał za układanie treningów w porozumieniu z Royem i resztą sztabu, a w europejskiej przygodzie Brestu miał aktywny udział. Jesienią 2024 roku robił kurs trenerski, a w maju 2025 roku uzyskał dyplom BEPF, francuski odpowiednik licencji UEFA Pro, który pozwala prowadzić zespół w Ligue 1. Roy tłumaczył wtedy, że chodzi o poszerzenie jego bagażu i że kiedyś może zostać numerem jeden.

Roy zmarł 17 czerwca 2026 roku, kilkanaście dni przed rozpoczęciem przygotowań do sezonu. Klub ogłosił, że to właśnie Lachuer, wskazany jeszcze przez Roya, poprowadzi zespół. Nominację potwierdził 27 czerwca, a sztab z czasów Roya miał pozostać z nim. W tym samym czasie Brest stracił dyrektora sportowego Grégory’ego Lorenziego, który odszedł do Marsylii, więc nowy trener musiał pracować w innych warunkach niż poprzednik, przy ograniczonym budżecie i sześciu odejściach z kadry. Jako cel wskazał utrzymanie i wprowadzanie wychowanków. W pierwszym meczu jako szef zespołu, 22 sierpnia 2026 roku, Brest zremisował 2:2 w Le Mans.

Jako były bramkarz szczególnie dba o ten dział: chce mieć w kadrze czterech bramkarzy, z których dwóch może być jedynką, a z trenerem bramkarzy Olivierem Blondelem zbudował całą pulę.

Styl i metody

W Ligue 1 w sezonie 2026/2027 Brest gra najczęściej 4-2-3-1. Lachuer prowadzi zespół w ciągłości z Royem: w wywiadzie z października 2024 roku mówił o „DNA Brestu”: zespół jest ważniejszy od jednostek, błędy techniczne się wybacza, ale trzeba dać z siebie wszystko. Cel to bycie „trudnym do pokonania”, ale, jak podkreślał, nie znaczy to tylko bronienie się. W ramach zdefiniowanego schematu piłkarz ma mieć miejsce na kreatywność.

Największy nacisk kładzie na wspólne myślenie sztabu. Uważa, że tydzień treningowy to „generalna próba” meczu, a w dniu spotkania wpływ trenera z ławki jest niewielki, więc kody i kulturę gry buduje się wcześniej. W kursie BEPF cenił nie tylko futbol, ale też pracę nad sobą i zarządzaniem. Mówił, że zwraca uwagę na to, jak ustawia głos i oddycha.

Wypowiedzi

„Wiem, że trudno będzie zrobić coś lepiej, bo to był trener życzliwy dla zawodników i sztabu, potrafił zjednoczyć ludzi. Jego śmierć była dla nas szokiem” (L’Équipe, lipiec 2026).

„Jestem lepiej przygotowany niż podczas mojego interim jesienią 2022 roku” (SB29, październik 2024).