
Lewonożny obrońca, który w 2024 roku znalazł się w jedenastce sezonu Ligue 1 i zdobył z Francją srebro igrzysk olimpijskich.
Bradley Locko urodził się 6 maja 2002 roku w Ivry-sur-Seine pod Paryżem. Grał w CA Vitry, US Ivry i paryskim centrum szkolenia CFFP, a przed przejściem do Lorient w Montrouge FC 92, razem z bratem bliźniakiem Bryanem, skrzydłowym. W 2019 roku Montrouge dotarło do półfinału mistrzostw Francji U-17, jako pierwszy klub amatorski w historii tych rozgrywek, a bracia byli głównymi autorami tego wyniku. Trener Thomas Berlette mówił wtedy, że Bradley jest silny, dobrze wyskakuje i zawsze gra do przodu.
W 2019 roku bracia Locko trafili do FC Lorient. Bradley dostał kontrakt aspiranta na rok z opcją na kolejne dwa. Trenował w grupie Avenir, przeznaczonej dla największych talentów, a w trakcie sezonu zaczął występować w rezerwach, grających w National 2. W czerwcu 2020 roku Lorient zaproponował mu przedłużenie umowy jako stażysta. Locko wybrał jednak Stade de Reims, które dawało mu pierwszy zawodowy kontrakt, i podpisał trzyletnią umowę z opcją na czwarty rok. Mówił, że pierwszego kontraktu zawodowego się nie odrzuca. Régis Le Bris, wówczas szef akademii Lorient, a później trener pierwszej drużyny, oceniał, że przepisy na to pozwalają, ale nie jest to bardzo fair play.
W Reims miał najpierw wzmacniać rezerwy. Zadebiutował w Ligue 1 15 sierpnia 2021 roku w meczu 2. kolejki z Montpellier, zremisowanym 3:3. Wyszedł w pierwszym składzie i został zmieniony w 54. minucie przez Ilana Kebbala. W Reims nie wywalczył jednak stałego miejsca.
30 stycznia 2023 roku Stade Brestois 29 wypożyczyło go z opcją wykupu, która obowiązywała w razie utrzymania w lidze. 27 lipca 2023 roku Brest zatrudnił go na stałe, na cztery lata. W sezonie 2023/2024 został podstawowym lewym obrońcą i dołączył do jedenastki sezonu Ligue 1 według UNFP, związku zawodowego piłkarzy.
W lipcu 2024 roku selekcjoner Thierry Henry ogłosił 18-osobową kadrę Francji na igrzyska olimpijskie w Paryżu. Locko znalazł się w niej wśród obrońców. Francja zdobyła srebrny medal. 16 sierpnia 2024 roku, zaraz po powrocie z igrzysk, zerwał ścięgno Achillesa na treningu Brestu. Do gry wrócił w maju 2025 roku.
To lewonożny lewy obrońca. W Lorient zwracał uwagę rajdami lewą stroną. Le Bris chwalił jego umiejętność dryblingu i włączania się do ataku. Berlette opisywał go jako silnego, dobrze wyskakującego zawodnika, który gra do przodu.
Zagrał w jednym meczu reprezentacji Francji U-21 i w jednym meczu kadry U-23, obu pod wodzą Thierry'ego Henry'ego. W lipcu 2024 roku znalazł się w kadrze olimpijskiej Francji.
0
0
6,9
Minuty w sezonie
718′8 z 8 meczów