Ignazio Abate

Pochodzenie

Ignazio Abate urodził się 12 listopada 1986 roku w Sant'Agata de' Goti w prowincji Benevento. Piłkę zaczynał w juniorach Rescaldiny w Lombardii, a w 1999 roku trafił do Milanu. W sezonie 2002/2003 wygrał z nim mistrzostwo Włoch juniorów. Pół roku później, 3 grudnia 2003 roku, jako siedemnastolatek zadebiutował w pierwszej drużynie w Pucharze Włoch w meczu z Sampdorią. Sześć dni później zagrał w Lidze Mistrzów z Celtą Vigo i został najmłodszym piłkarzem w historii Milanu, który wystąpił w tych rozgrywkach. Rekord przetrwał osiem lat.

Do stałego miejsca w pierwszym zespole droga była długa. Abate przeszedł przez wypożyczenia do Napoli w Serie C1, Piacenzy, Modeny i Empoli, a w sezonie 2008/2009 grał w Torino, którym dziś kieruje. Po powrocie do Milanu w 2009 roku trener Leonardo ustawił go na prawej obronie, choć Abate zaczynał jako skrzydłowy i grał też jako wahadłowy. W Milanie rozegrał 306 meczów w oficjalnych rozgrywkach, zdobył mistrzostwo Włoch 2010/2011 i dwa Superpuchary Włoch, w 2011 i 2016 roku. Gattuso, który prowadził Milan w sezonie 2018/2019, używał go awaryjnie także jako środkowego obrońcę i mówił, że Abate ma wielką zaletę: pokorę. Pożegnał się z klubem na San Siro w maju 2019 roku. Za ten występ, jak opowiada, odpowiada Gattuso, który powiedział mu wtedy: „Przebierz się, jutro grasz”.

W reprezentacji Włoch rozegrał 22 mecze. Zadebiutował 11 listopada 2011 roku we Wrocławiu w spotkaniu z Polską, które otwierało nowy stadion miejski. Wyszedł w pierwszym składzie obok Gianluigiego Buffona, a Włosi wygrali 2:0. Buffon obronił w tym meczu rzut karny Jakuba Błaszczykowskiego, podyktowany po faulu na Robercie Lewandowskim. Z reprezentacją Abate zdobył wicemistrzostwo Europy 2012 i brązowy medal Pucharu Konfederacji 2013.

Zapytany, z którym trenerem czuje się najbardziej związany, nie potrafił wskazać jednego. Carlo Ancelotti dał mu debiut i, jak mówi, pomógł mu dojrzeć. Edoardo Reja był dla niego „jak ojciec”, z Massimilianem Allegrim wygrał scudetto, a Siniša Mihajlović pomógł mu dorosnąć jako człowiekowi. O Gattuso mówi, że był jego wzorem do naśladowania, i dodaje z uśmiechem, że kilka razy dostał od niego w twarz.

Kariera trenerska

Karierę trenerską zaczął w 2021 roku, po zdobyciu uprawnień dyrektora sportowego, w młodzieżowych zespołach Milanu. Zgłosił się do niego Angelo Carbone, któremu Abate dziękuje do dziś. Już w pierwszym sezonie doprowadził swój zespół do finału mistrzostw Włoch w kategorii młodzieżowej. W lipcu 2022 roku objął Primaverę, drużynę do lat 19, i pracował tam z Paolo Maldinim.

W Primaverze zasłynął odwagą w stawianiu na młodszych chłopców. Maldini nie obarczał go presją wyniku i pozwalał mu włączać do drużyny talenty młodsze od rocznika, nawet jeśli fizycznie ustępowały rywalom. Abate wspomina, że celem było „spalenie kilku etapów” i dojście z chłopcami do pierwszej drużyny. Przez jego zespół przeszli Francesco Camarda, Davide Bartesaghi, Kevin Zeroli, Jan-Carlo Simić, Filippo Scotti, Alesi i Liberali. W sezonie 2022/2023 jego Milan dotarł do półfinału Młodzieżowej Ligi UEFA, rok później do finału w szwajcarskim Nyonie. Żaden włoski zespół nie grał wcześniej w finale tych rozgrywek. Mecz z Olympiakosem 22 kwietnia 2024 roku został przegrany po kilku minutach, w których Milan stracił trzy gole. Abate mówił po nim, że o wyniku zdecydowały wydarzenia, rzut karny i zbyt naiwnie stracony drugi gol, a jego piłkarze mieli jakość, by odwrócić losy meczu. W lidze Primavera zakończyła sezon w play-offach o mistrzostwo i odpadła w pierwszej rundzie z Lazio.

Kurs UEFA Pro w Coverciano zaczął we wrześniu 2023 roku jeszcze jako trener Primavery, a w październiku 2024 roku federacja ogłosiła, że go ukończył.

Latem 2024 roku Milan budował Milan Futuro, zespół rezerw w Serie C, i wybrał na jego trenera Daniele Bonerę. Abate zapowiedział odejście z klubu. Interesowała się nim Reggiana, która utrzymała się w Serie B, ale z odpowiedzią dla Ternany czekał, bo chciał mieć gwarancje co do stabilności klubu. 20 czerwca 2024 roku został przedstawiony jako trener drużyny, która w maju spadła z Serie B po przegranych barażach o utrzymanie z Bari. Zapewnił, że decydujący był dla niego dyrektor sportowy Stefano Capozucca i że nie przychodzi do Terni „robić CV ani się spalić”. W pierwszym dniu powiedział piłkarzom, że spadkowicze zwykle z trudem adaptują się do niższej ligi i że trzeba „pedałować mocniej niż rywale”. Był to jego pierwszy zespół seniorski.

Ternana walczyła o bezpośredni awans do Serie B w grupie B Serie C i przez większość sezonu była druga, za Virtus Entellą. Zespół grał ofensywnie, czterema obrońcami. Między prezydentem Stefano D'Alessandro a trenerem i dyrektorem sportowym od miesięcy narastały jednak różnice zdań. 6 lutego 2025 roku klub ogłosił zwolnienie Abatego i zatrudnienie Fabia Liverani. Piłkarze zażądali spotkania z prezydentem, dołączyła do nich grupa kibiców. Rozmowa w szatni stadionu Liberati trwała ponad cztery godziny i skończyła się około drugiej w nocy. Prezydent cofnął decyzję, a Abate, wezwany w trakcie spotkania, pozostał trenerem. „Wiecie, że nie żyję osobistymi satysfakcjami. Liczy się to, że jesteśmy teraz bardziej zjednoczeni niż kiedykolwiek” – powiedział reporterom pod stadionem. Ostateczne zwolnienie przyszło 1 kwietnia 2025 roku, po porażce 1:4 z Lucchese. W pożegnaniu napisał, że przyjmuje decyzję „z czystym sumieniem”.

W czerwcu 2025 roku został trenerem Juve Stabia z Castellammare di Stabia i po raz pierwszy poprowadził zespół w Serie B. Drużyna trzymała się w górnej części tabeli, szczególnie mocna była u siebie. W październiku 2025 roku klub trafił pod zarząd sądowy w ramach postępowania prokuratury w Neapolu, a od stycznia 2026 roku właściciel przestał zapewniać mu finansowanie. Abate odizolował piłkarzy od tego hałasu. W kwietniu 2026 roku mówił o „granitowej grupie o wysokich wartościach moralnych”, która nie dała się zwieść pogłoskom. Juve Stabia zajęła siódme miejsce i weszła do baraży o awans. W pierwszej rundzie wygrała 1:0 w Modenie, a gola zdobył Zeroli, którego Abate prowadził wcześniej w Milanie. W półfinale odpadła z Monzą, która później wywalczyła awans do Serie A. W drużynie wyróżniał się Alessio Cacciamani, wypożyczony z Torino skrzydłowy rocznik 2007, nazywany przez Novellino najlepszym włoskim talentem Serie B.

12 czerwca 2026 roku Abate rozwiązał umowę z Juve Stabia za porozumieniem stron, a tego samego dnia Torino ogłosiło go nowym trenerem od 1 lipca. Poprzedził go Roberto D'Aversa, który w trakcie sezonu zastąpił Baroniego. To pierwsza praca Abatego w Serie A, a zarazem powrót do klubu, w którym jako piłkarz spędził sezon 2008/2009 i który zna z szatni od środka. W pierwszej kolejce sezonu 2026/2027 Torino zagrało u siebie z Milanem.

Styl i metody

W młodzieżowym Milanie i w Ternanie Abate grał czterema obrońcami. Primavera grała ofensywnie, z dużym posiadaniem piłki i wysoko ustawioną linią. W Juve Stabia przeszedł na trzech środkowych obrońców i w sezonie 2025/2026 trzymał się tego niemal bez wyjątku. Bazą było 3-5-2, ale zespół grał też 3-4-2-1, 3-5-1-1 i 3-4-1-2. W Torino od początku sezonu 2026/2027 również gra trójką z tyłu, najczęściej w ustawieniach 3-4-2-1 i 3-5-2, a w niektórych meczach przechodzi na 5-3-2.

Zasadą jest wyprowadzanie piłki od bramkarza. Rozgrywający cofa się przed linię obrony, a gdy rywal naciska wysoko, jeden ze środkowych pomocników schodzi tak nisko, że z wahadłowymi tworzy linię czterech. Wahadłowi stoją wysoko i szeroko, rozciągają obronę i muszą wykonać ogromną pracę w obu fazach gry. Napastnicy dużo ruszają się między liniami, a pomocnicy wbiegają w pole karne. Zespół szuka też szybkich, pionowych podań i długich piłek do silnych fizycznie napastników, którzy zgrywają je do wbiegających pomocników.

Bez piłki drużyna zamienia się w zwartą piątkę z tyłu. Napastnicy są pierwszymi obrońcami: jeden zamyka linię podania do rozgrywającego rywala i naciska nosiciela piłki, drugi bierze go na siebie. Przeciwnik ma zostać zmuszony do długiej piłki, którą łatwo przejmują środkowi obrońcy, albo do gry bokiem, gdzie na pressing wychodzi boczny obrońca z pomocnikiem. Juve Stabia nie była zespołem efektownym, ale zwartym i funkcjonalnym, trudnym do pokonania w obu fazach.

Napastnik Torino Giovanni Simeone mówił latem 2026 roku, że Abate wymaga ogromnej intensywności i dba o każdy szczegół, co przypomina mu Antonia Conte, a sposób budowania gry i pracę na boisku porównał do Stefano Pioliego. Walter Novellino, który prowadził Abatego jako piłkarza w Torino, opisuje jego zespoły jako takie, które od pierwszej minuty atakują rywala wysoko na jego połowie.

Abate sam wskazuje na Roberto De Zerbiego jako najlepszego trenera w Europie i na Pioliego jako szkołę, z której wiele wyniósł, ale zastrzega, że nie naśladuje nikogo i ma własną wizję futbolu. W pracy z młodzieżą uważa, że do 14. roku życia trzeba skupiać się na technice i taktyce indywidualnej, a taktykę zespołową wprowadzać od 15. roku, oraz że w piłce młodzieżowej trzeba inwestować w trenerów i ich kształcenie. Na pytanie, czy trenerem się rodzi, czy staje, odpowiada, że po połowie.

Wypowiedzi

„Skłaniam się ku futbolowi jakości, futbolowi intensywnemu.” (Sportitalia, marzec 2023)

„Nie dajmy się zbyt łatwo zwodzić wynikiem, zwłaszcza w piłce młodzieżowej. Ja miałem to szczęście, że w młodzieżowym Milanie nie dawano mi tego odczuć.” (Cronache di Spogliatoio, maj 2026)