Gwinea Równikowa
Środkowy obrońca urodzony na Lanzarote, reprezentant Gwinei Równikowej, który w 2022 roku doszedł z nią do ćwierćfinału Pucharu Narodów Afryki.
Urodził się 9 lutego 1999 roku w Arrecife na Lanzarote. Piłkę zaczął kopać w wieku trzech lat w szkółce Orientación Marítima, klubu ze swojego miasta. Był tak nieśmiały, że wstydził się chodzić na treningi i często nie chciał iść. Jego trenerem był ojciec, który prowadził go od pierwszych zajęć aż do wieku kadeta.
Rodzina ojca pochodzi z Gwinei Równikowej. Dziadkowie wyjechali stamtąd, bo sytuacja w kraju nie była dobra, najpierw trafili na półwysep, a potem na Wyspy Kanaryjskie.
Po Marítimie przeniósł się do Las Palmas, a jako 17-latek trafił do juniorów Espanyolu Barcelona. Zmianę, z drużyny z dzielnicy, w której trenował go ojciec, do dużego klubu w Katalonii nazwał później brutalną, ale właśnie te lata uznał za najważniejsze w swoim rozwoju. W Espanyolu spędził dwa ostatnie lata w juniorach. Gdy miał wejść do rezerw grających w Segunda B, wspólnie z klubem uznał, że lepiej wypożyczyć go na rok, żeby dostał minuty.
W sezonie 2018/2019 grał na wypożyczeniu w UA Horta, które walczyło o awans do Segunda B w barażach. Potem Espanyol uznał, że czas zamknąć ten etap, i Coco wrócił na Gran Canarię, do Las Palmas.
W sezonie 2019/2020 występował w trzecim zespole Las Palmas w Tercera RFEF i rozegrał 13 meczów. 9 lutego 2020 roku, w swoje 21. urodziny, w meczu z Atlético Tacoronte uderzył w mur za linią końcową boiska i złamał obie ręce w nadgarstkach. Do gry wrócił po prawie roku. Mówił potem: „Nauczyłem się wstawać, choćbym dostał nie wiem ile ciosów”.
Następny sezon spędził w Las Palmas Atlético, ale zaczął też trenować z pierwszą drużyną. Dał mu szansę trener Pepe Mel: w Pucharze Króla Coco zadebiutował 17 grudnia 2020 roku w meczu z CD Varea. W lidze zagrał w meczu z Rayo Vallecano, jako prawy obrońca zmieniający Alego Díeza. Eksperyment się nie udał, a Coco nie miał okazji pokazać, jakim środkowym obrońcą jest w rzeczywistości.
Przełom przyszedł w 2022 roku, po Pucharze Narodów Afryki. W lutym zespół przejął García Pimienta, który ustawił Coco jako podstawowego stopera. Zawodowy kontrakt z pierwszą drużyną Coco podpisał w czerwcu 2022 roku. W sezonie 2022/2023 rozegrał 36 meczów, a swojego pierwszego gola dla klubu strzelił 16 kwietnia 2023 roku w lidze z Granadą. Las Palmas zajęło drugie miejsce i awansowało do LaLigi. W pierwszym sezonie w LaLidze zagrał obok Miki Mármola i był niekwestionowanym podstawowym obrońcą. Jedynego gola w tamtych rozgrywkach strzelił z rzutu wolnego w meczu z Villarreal.
W lipcu 2024 roku przeszedł do Torino i podpisał kontrakt do czerwca 2028 roku z opcją na kolejny sezon. Miał zastąpić Alessandro Buongiorno, który odszedł do Napoli. Przy prezentacji mówił, że Włochy są kolebką taktyki defensywnej, i to był jeden z powodów, dla których wybrał ten kierunek. Do tej pory grał w obronie czwórkowej, ale nie miał problemu z ustawieniem na trzech obrońców i mówił, że może występować na każdej z trzech pozycji. Trener Paolo Vanoli próbował go jako środkowego obrońcę trójki. Za Marco Baroniego, który zmieniał ustawienie, Coco grał zarówno w trójce, jak i w czwórce obrońców.
O sobie mówił, że jest „twardym” obrońcą, który gra z wyprzedzeniem, ma osobowość i szybkość. Opisywał się też jako obrońcę agresywnego i szybkiego, który najpierw myśli o drużynie, a dopiero potem o sobie. Do Torino przyszedł jako prawonożny, silny fizycznie stoper. Odbiera piłkę, wyprzedzając napastnika, potrafi rozpocząć akcję od tyłu, rozgrywa piłkę do partnerów i jest specjalistą od rzutów wolnych.
Przy piłce rzadko forsuje ryzykowne zagrania. Woli proste, pewne rozwiązania: najczęściej podaje do bramkarza lub najbliższego partnera i gra krótko. Na stałych fragmentach gry bywa groźny także w polu karnym rywali.
Wybrał reprezentację kraju pochodzenia rodziny ojca. Skontaktował się z nim Juvenal Edjogo, wcześniej piłkarz Espanyolu, który tłumaczył, że kadra przechodzi zmianę pokoleniową i szuka młodych zawodników. Coco omówił to z rodzicami i się zgodził. Pierwszy mecz, z Beninem, nie został uznany za oficjalny, więc oficjalny debiut zaliczył w 2017 roku w meczu z Mauritiusem, miesiąc później. Na pierwsze powołanie pojechał razem z ojcem, który nigdy wcześniej nie był w Gwinei Równikowej.
Na Pucharze Narodów Afryki w Kamerunie, w styczniu 2022 roku, zagrał wszystkie minuty. W 1/8 finału wykonał jedenastkę w serii rzutów karnych i trafił. Gwinea Równikowa dotarła do ćwierćfinału, w którym odpadła z późniejszym mistrzem, Senegalem. Coco bronił w tym turnieju przeciwko takim zawodnikom jak Sébastien Haller i Sadio Mané.
W marcu 2023 roku strzelił gola w wygranym 2:0 meczu eliminacji kolejnego Pucharu Narodów Afryki z Botswaną. Na turnieju w Wybrzeżu Kości Słoniowej, w styczniu 2024 roku, Gwinea Równikowa zremisowała z Nigerią i wygrała 4:2 z Gwineą Bissau, w którym Coco rozegrał pełne 90 minut. W 1/8 finału wyszedł w podstawowym składzie na mecz z Gwineą, przegrany 0:1.
0
0
6,8
Minuty w sezonie
766′9 z 9 meczów
1:3
Como906,41:3Como6,43:2
AC Monza906,13:2AC Monza6,1
0:3Torino FC907,00:3Torino FC7,02:1
Udinese Calcio906,92:1Udinese Calcio6,9
1:1Torino FC967,51:1Torino FC7,50:2
AS Roma906,30:2Roma6,3
1:2Torino FC407,21:2Torino FC7,2
2:1Torino FC906,92:1Torino FC6,91:2
AC Milan906,61:2AC Milan6,6| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Torino FC | Serie A | 35 | 3090 | 1 | 1 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Torino FC | Puchar Włoch | 4 | 367 | 0 | 0 |
| 2025/2026 | Equatorial Guinea | – | – | – | – | |
| 2024/2025Serie A | Torino FC | Serie A | 32 | 2847 | 2 | 0 |
| 2023/2024La Liga | Las Palmas | La Liga | 30 | 2293 | 1 | 0 |
| 2023/2024 | Equatorial Guinea | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Equatorial Guinea | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Las Palmas | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Equatorial Guinea | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Las Palmas | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Las Palmas | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Equatorial Guinea | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Las Palmas III | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Equatorial Guinea | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Horta | – | – | – | – |
