Trai Hume

Pochodzenie

Urodził się 18 marca 2002 roku w Ballymenie. Zaczynał w młodzieżowym zespole Ballymena United, a następnie trafił do szkolenia w Linfield.

Kariera

Jako szesnastolatek nie znalazł miejsca w akademii w Anglii ani Szkocji. Rozczarowanie chciał przekuć w dowód, że potrafi grać na wyższym poziomie, więc rozwijał się w rodzimych rozgrywkach. Przez dwa lata uczestniczył w programie stypendialnym NIFL, łącząc naukę z treningami piłkarskimi. Michael Gault, który prowadził z nim zajęcia i obserwował treningi, wspominał, że Hume dodatkowo pracował nad siłą i kondycją, a na boisku treningowym pojawiał się jako pierwszy.

Gault początkowo widział w nim środkowego pomocnika albo stopera potrafiącego rozgrywać piłkę. David Healy i Linfield rozpoznali jednak jego predyspozycje do gry na prawej obronie. Po debiucie w Linfield w wieku 17 lat Healy zalecił mu wypożyczenie, choć Hume uważał, że jest już gotowy do gry w tym klubie. W sezonie 2020/21 wrócił do Ballymena United, gdzie David Jeffrey dał mu możliwość regularnego grania w seniorach. To doświadczenie umocniło jego przekonanie, że poradzi sobie także w Anglii.

W styczniu 2022 roku przeniósł się z Linfield do Sunderlandu, występującego wtedy w League One. Liczył na grę i awans, ale początkowo występował rzadziej, niż chciał. Swoją szansę wykorzystał w Championship i utrzymał miejsce w zespole. Został wybrany najlepszym zawodnikiem Sunderlandu za sezon 2024/25.

24 maja 2025 roku wyszedł w podstawowym składzie Sunderlandu na finał baraży o Premier League przeciwko Sheffield United na Wembley. Sunderland odwrócił losy spotkania, wygrał 2:1 i awansował do ekstraklasy. Hume na prawej obronie wykorzystywał ruch Chrisa Rigga do środka, aby wbiegać wyżej i zmuszać Gusa Hamera do cofania się.

Sukcesy

• 2025 Awans do Premier League z Sunderlandem
• 2019 Steel & Sons Cup z Linfield Swifts

Styl gry

Potrafi obiec partnera z piłką zarówno po zewnętrznej, jak i wewnętrznej stronie oraz zejść z prawej obrony do środka pola. W pojedynkach ze skrzydłowymi wykorzystuje ustawienie bioder i barków, by kierować ich ku linii bocznej. Przewiduje zagrożenia i zajmuje miejsca na liniach podań, odcinając rywalom możliwości rozegrania do przodu.

Reprezentacja

Jako chłopiec chodził na Windsor Park w roli kibica. W marcu 2022 roku telefon z pierwszym powołaniem do seniorskiej reprezentacji Irlandii Północnej odebrał w drodze na trening. Zaraz zadzwonił do rodziców i dziadka, którzy cieszyli się jeszcze bardziej niż on. Zadebiutował 29 marca 2022 roku w domowym meczu towarzyskim z Węgrami, przegranym 0:1.

Kibice wybrali go najlepszym zawodnikiem męskiej reprezentacji Irlandii Północnej za 2025 rok w głosowaniu w mediach społecznościowych. Trofeum przekazał mu kolega z klubu i kadry, Daniel Ballard.