Wyspy Oceanii to czysta kwintesencja raju i egzotyki. Słońce, plaże, kryształowa woda, palmy i egzotyczne owoce to pierwsze skojarzenia, które przychodzą nam do głowy, gdy myślimy o tamtych rejonach świata. Ale… tam też kopią w piłkę. Może nie robią tego w pełni zawodowo, jednak miłość i pasja do gry są tam naprawdę ogromne, szczególnie w Nowej Kaledonii, do której właśnie Was zabieramy.
Oceania to region geograficzny, który złożony jest z kilkunastu wysp, zarówno kontynentalnych, wulkanicznych, jak i atolowych, czyli koralowych, które położone są na Oceanie Spokojnym. Łączna powierzchnia wynosi około 1,5 miliona kilometrów kwadratowych, zaś populacja blisko 20 milionów. Jest to jeden z najpiękniejszych obszarów świata, jednocześnie jednak bywa bardzo niebezpieczny, gdyż charakteryzuje się częstymi trzęsieniami ziemi, co wiąże się z ukształtowaniem dna morskiego i nachodzeniem na siebie płyt tektonicznych, ponadto na wielu wyspach wciąż czynne są wulkany, czyli bomby z opóźnionym zapłonem.
Co do pogody, to jest ona zróżnicowana, występuje tam bowiem zarówno klimat zwrotnikowy, jak i równikowy. Bywają upalne okresy, wręcz tropikalne, kiedy wytrzymanie na pełnym słońcu graniczy z cudem, ale też są takie miesiące, gdy cały czas pada i nie wiadomo, kiedy przestanie. Fauna i flora panująca w państwach należących do Oceanii także jest niesamowita. Egzotyczna przyroda i gatunki zwierząt, których nie zobaczysz w Europie, robią wrażenie, większość z nich należy do gatunków endemicznych narażonych na wyginięcie. Będąc tam, jest się przekonanym, że trafiło się do raju, z którego nie chce się wracać do szarej codzienności.
I gdzieś tam, pośród turkusowych lagun i białych, piaszczystych plaż, są ludzie, którzy zakochali się w futbolu. W piłkę gra się tam zarówno na mniejszych, jak i na tych większych wyspach, jak chociażby w Nowej Kaledonii, która do dziś jest zamorskim terytorium Francji i symbolem dawnej potęgi tego państwa. Dzięki temu Polacy mogą wybrać się tam na wakacje tylko z dowodem osobistym. Nowa Kaledonia oddalona jest od kontynentalnej części o jakieś 17 tysięcy kilometrów, leży na północny-wschód od Australii i północny-zachód od Nowej Zelandii, gdzieś pomiędzy tymi dwoma krajami.
Nowa Kaledonia
W skład terytorium wchodzi kilka wysp: Ile des Pins, Wyspy Chesterfielda, Wyspy Lojalności oraz Grande Terre, która jest największą z nich i to właśnie na niej znajdują się główne ośrodki życia i stolica kraju. Ma ona 400 kilometrów długości i 64 szerokości, zaś łączna powierzchnia Nowej Kaledonii wynosi około 18,5 tysiąca kilometrów kwadratowych. Swoją nazwę zawdzięczają brytyjskiemu odkrywcy, Jamesowi Cookowi, i jego załodze, którzy jako pierwsi Europejczycy dotarli do wybrzeży Grande Terre, a stało się to 4 września 1774 roku podczas drugiej wyprawy (1772–1775). Według legend Cook nazwał w ten sposób dopiero co odkrytą ziemię, bo ta przypominała mu wybrzeże Szkocji, łacińska nazwa tego kraju to właśnie Kaledonia (tak tę historyczną krainę określali Rzymianie, którzy nie potrafili jej zdobyć), a Nowa, bo takie wtedy były zwyczaje nazywania nowo odkrytych terytoriów.
