Cracovia pokonała dziś na własnym terenie GKS Katowice 1:0. Po meczu rozmawialiśmy z Sebastianem Stebleckim, który w dużym stopniu przyczynił się do strzelenia jedynej w tym spotkaniu bramki.
Czujesz, że swoim wejściem odmieniłeś losy meczu?
Myślę, że cała drużyna pokazała dziś charakter, wszyscy dawali z siebie sto procent. Akurat zdarzyło się tak, że miałem udział w zdobyciu bramki Łukasza Zejdlera. Wszystkim na początku wydawało się, że to ja byłem strzelcem, jednak ja od razu wiedziałem, że to był gol Łukasza. Piłka odbiła się od niego, co totalnie zmyliło bramkarza, który leciał w drugą stronę. Z perspektywy meczu najważniejsze jest to, że pokazaliśmy charakter jako drużyna. Trochę nam zaszkodziła nerwowa końcówka, jednak najważniejsze jest to, że zwyciężyliśmy.
Jakie zadanie dostałeś, wchodząc na boisko?
Wiadomo, że graliśmy o zwycięstwo, a ciągle utrzymywał się wynik bezbramkowy. Trener oczekiwał ode mnie tego, abym spróbował trochę ożywić grę, a ja starałem się, jak mogłem. Jak mi to wyszło, to już kwestia indywidualnej oceny trenera. Najważniejsze jest to, że udało nam się zdobyć bramkę i jednocześnie nie daliśmy sobie wbić gola. Trzy punkty zostają więc w Krakowie.
Kilka razy zagrałeś też jak rasowy obrońca.
To prawda. Jak już mówiłem, niepotrzebnie wprowadziliśmy trochę nerwowości pod koniec spotkania. Wydaje mi się, że z boku zauważalne było to, że cofnęliśmy się do obrony, co było niepotrzebne. Teraz pozostaje nam kwestia przemyślenia swoich błędów i spojrzenia na to spotkanie jeszcze raz, z boku i na chłodno. Musimy się zastanowić nad tymi błędami i nie popełniać ich więcej, żeby w następnych meczach, gdybyśmy prowadzili, nie cofać się do defensywy, tylko starać się zdobywać kolejne bramki.
Czułeś, że ten mecz był dla Ciebie szansą na zbliżenie się do podstawowego składu?
Myślę, że zawodnik, wychodząc na boisko, chce jak najbardziej pomóc drużynie, pokazać się z jak najlepszej strony i dać trenerowi do zrozumienia, że może na niego liczyć. Takie jest zadanie każdego gracza wchodzącego z ławki. Ja czekałem na swoją szansę i mogę tylko podziękować szkoleniowcowi za to, że ją otrzymałem. Starałem się wykorzystać ją jak najlepiej, ale ocena mojej gry to zadanie trenera. Będę się starał na następnych treningach pracować jeszcze ciężej, tak aby ciągle przybliżać się do pierwszego składu. Nawet jeśli mi się nie uda, nie mam zamiaru się załamywać. Dalej trzeba pracować i robić swoje.
Bardzo skromnie mówisz o swoim udziale w trafieniu do siatki, jednak gdyby nie Twój strzał, bramki by nie było.
