Stadion Narodowy piknikową stolicą. Kiedy usłyszymy porządny doping w Warszawie?

Inny sposób dystrybucji kibica i dużo głośniejszy doping

Niegdyś część biletów była rozdysponowana przez PZPN do tzw. klubów kibica, która licznie stawiały się na stadionie i organizowały naprawdę imponujący doping. Bywały okresy, gdy w PZPN wychodziły liczne afery, a gra reprezentacji nie zachwycała – wówczas kibice organizowali bojkoty, odczuwalne w skutkach. Tymczasem nawet gdy w skandaliczny sposób przegrywaliśmy z Mołdawią czy Albanią, wciąż kibice licznie stawiali się na trybunach. Być może to prozaiczne, ale w takich warunkach piłkarze nie odczują wsparcia ani motywacji. Gra dla milczących trybun nie jest szczytem marzeń dla piłkarza.

Nie potrafimy utożsamić się z kadrą

Ktoś powie – niech zaczną grać na poziomie, wtedy zasłużą na doping! Problem tkwi w tym, że kibicowanie polega na angażowaniu się w życie swojej ukochanej drużyny (w tym wypadku reprezentacji) niezależnie od tego, w którym momencie swojej drogi się znajduje. Owszem, gdy dzieje się źle i pomimo głośnego dopingu kibice czują, że ich rola jest zdecydowanie niedoceniana, wówczas są podstawy do chociażby wcześniej wspomnianego bojkotu.

Na chwilę obecną zaangażowanie w grę jest dużo bardziej widoczne niż za czasów Fernando Santosa, ale chyba nikt nie spodziewa się zwycięstw nad topowymi reprezentacjami, takimi jak właśnie Portugalia czy Chorwacja. W takim momencie aktywny, głośny doping jest jak najbardziej pożądany. Doskonale rozumiem, że na młodszym kibicu większe wrażenie zrobi zobaczenie Cristiano Ronaldo na żywo niż kolejny występ Pawła Dawidowicza w pierwszym składzie, ale wypadałoby okazać większy szacunek naszym kadrowiczom. Mam wrażenie, że gromkie „siuuu” po bramce Portugalczyka było z kolei zachowaniem, na które nasi reprezentanci nie zasłużyli.

Telebimy, które zastępowały organizatorów dopingu

PZPN dostrzegało problem braku dopingu, ale rozwiązania, mówiąc delikatnie, były dość prymitywne. Słynny telebim, na którym wyświetlano hasła do wykrzyczenia czy polecenia dotyczące zachowań kibica, był pomysłem absolutnie przestrzelonym. Całe szczęście PZPN nie wpadł na użycie syntezatora mowy Ivona do prowadzenia dopingu, choć gdyby coś takiego się wydarzyło, wcale nie byłbym zdziwiony. To rozwiązanie przypomina mi programy rozrywkowe z publicznością, która po tym, gdy prowadzący opowie żart niskich lotów, otrzymuje na kartoniku komunikat „śmiech”. Tak karykaturalne, że aż trudne do wyobrażenia. A jednak w głowie któregoś z organizatorów imprezy podobny pomysł się narodził.

Zresztą na temat braku dopingu na Stadionie Narodowym wypowiedział się Piotr Zieliński. Dość grzecznie, podkreślił bowiem fakt, że na obiekcie zawsze czuje się świetnie, ale…

– Przede wszystkim gramy z fajnymi drużynami, mamy piękny stadion, superkibiców. Uważam, że musimy ich ponieść swoją grą. Co do dopingu, to mogliby coś zorganizować, jakąś grupkę taką, co śpiewa, albo więcej przyśpiewek, ale ja tu się świetnie czuję. Mamy fajnych kibiców, gram już tutaj tyle lat i zawsze jest to wielka przyjemność – opowiada Piotr Zieliński.

Czy prezes Cezary Kulesza podejmie jakiekolwiek kroki?

Być może pomocnik Interu Mediolan chciał zachować klasę, nie chciał zostać odebrany za roszczeniowego piłkarza, ale jednak główny przekaz jego wypowiedzi wygląda tak, jakby piłkarze potrzebowali czegoś więcej ze strony kibiców. Kilka miesięcy temu prezes PZPN Cezary Kulesza zadeklarował, że zorganizowany doping na Stadion Narodowy wróci.

– Jako były piłkarz muszę przyznać, że z pewnością lepiej się gra, kiedy publiczność głośno dopinguje przez 90 minut. Przed Euro tego nie rozwiążemy, ale po turnieju wrócimy do tematu. Nie jest on łatwy od strony organizacyjnej, ale wierzę, że przy współpracy całego środowiska piłkarskiego będziemy w stanie zmienić obecny stan rzeczy i cieszyć się takim dopingiem, na jaki może liczyć na swoim stadionie np. reprezentacja Węgier – zobowiązał się Cezary Kulesza w rozmowie z TVP Sport.

Mamy już jednak październik, a w sprawie atmosfery na Stadionie Narodowym postępów brak. Pozostaje mieć nadzieję, że prezes Kulesza nie zapomniał o swojej obietnicy i wkrótce łatka stadionu piknikowego, która przyczepiła się do Narodowego, pójdzie w zapomnienie.

• Cezary Kulesza
• Piotr Zieliński
• Reprezentacja Polski
• stadion narodowy
• Pogoń Szczecin
• Wisła Kraków
• Legia Warszawa
• Raków Częstochowa
• Portugalia

Inny sposób dystrybucji kibica i dużo głośniejszy doping

Niegdyś część biletów była rozdysponowana przez PZPN do tzw. klubów kibica, która licznie stawiały się na stadionie i organizowały naprawdę imponujący doping. Bywały okresy, gdy w PZPN wychodziły liczne afery, a gra reprezentacji nie zachwycała – wówczas kibice organizowali bojkoty, odczuwalne w skutkach. Tymczasem nawet gdy w skandaliczny sposób przegrywaliśmy z Mołdawią czy Albanią, wciąż kibice licznie stawiali się na trybunach. Być może to prozaiczne, ale w takich warunkach piłkarze nie odczują wsparcia ani motywacji. Gra dla milczących trybun nie jest szczytem marzeń dla piłkarza.

Nie potrafimy utożsamić się z kadrą

Ktoś powie – niech zaczną grać na poziomie, wtedy zasłużą na doping! Problem tkwi w tym, że kibicowanie polega na angażowaniu się w życie swojej ukochanej drużyny (w tym wypadku reprezentacji) niezależnie od tego, w którym momencie swojej drogi się znajduje. Owszem, gdy dzieje się źle i pomimo głośnego dopingu kibice czują, że ich rola jest zdecydowanie niedoceniana, wówczas są podstawy do chociażby wcześniej wspomnianego bojkotu.

Na chwilę obecną zaangażowanie w grę jest dużo bardziej widoczne niż za czasów Fernando Santosa, ale chyba nikt nie spodziewa się zwycięstw nad topowymi reprezentacjami, takimi jak właśnie Portugalia czy Chorwacja. W takim momencie aktywny, głośny doping jest jak najbardziej pożądany. Doskonale rozumiem, że na młodszym kibicu większe wrażenie zrobi zobaczenie Cristiano Ronaldo na żywo niż kolejny występ Pawła Dawidowicza w pierwszym składzie, ale wypadałoby okazać większy szacunek naszym kadrowiczom. Mam wrażenie, że gromkie „siuuu” po bramce Portugalczyka było z kolei zachowaniem, na które nasi reprezentanci nie zasłużyli.

Telebimy, które zastępowały organizatorów dopingu

PZPN dostrzegało problem braku dopingu, ale rozwiązania, mówiąc delikatnie, były dość prymitywne. Słynny telebim, na którym wyświetlano hasła do wykrzyczenia czy polecenia dotyczące zachowań kibica, był pomysłem absolutnie przestrzelonym. Całe szczęście PZPN nie wpadł na użycie syntezatora mowy Ivona do prowadzenia dopingu, choć gdyby coś takiego się wydarzyło, wcale nie byłbym zdziwiony. To rozwiązanie przypomina mi programy rozrywkowe z publicznością, która po tym, gdy prowadzący opowie żart niskich lotów, otrzymuje na kartoniku komunikat „śmiech”. Tak karykaturalne, że aż trudne do wyobrażenia. A jednak w głowie któregoś z organizatorów imprezy podobny pomysł się narodził.

Zresztą na temat braku dopingu na Stadionie Narodowym wypowiedział się Piotr Zieliński. Dość grzecznie, podkreślił bowiem fakt, że na obiekcie zawsze czuje się świetnie, ale…

– Przede wszystkim gramy z fajnymi drużynami, mamy piękny stadion, superkibiców. Uważam, że musimy ich ponieść swoją grą. Co do dopingu, to mogliby coś zorganizować, jakąś grupkę taką, co śpiewa, albo więcej przyśpiewek, ale ja tu się świetnie czuję. Mamy fajnych kibiców, gram już tutaj tyle lat i zawsze jest to wielka przyjemność – opowiada Piotr Zieliński.

Czy prezes Cezary Kulesza podejmie jakiekolwiek kroki?

Być może pomocnik Interu Mediolan chciał zachować klasę, nie chciał zostać odebrany za roszczeniowego piłkarza, ale jednak główny przekaz jego wypowiedzi wygląda tak, jakby piłkarze potrzebowali czegoś więcej ze strony kibiców. Kilka miesięcy temu prezes PZPN Cezary Kulesza zadeklarował, że zorganizowany doping na Stadion Narodowy wróci.

– Jako były piłkarz muszę przyznać, że z pewnością lepiej się gra, kiedy publiczność głośno dopinguje przez 90 minut. Przed Euro tego nie rozwiążemy, ale po turnieju wrócimy do tematu. Nie jest on łatwy od strony organizacyjnej, ale wierzę, że przy współpracy całego środowiska piłkarskiego będziemy w stanie zmienić obecny stan rzeczy i cieszyć się takim dopingiem, na jaki może liczyć na swoim stadionie np. reprezentacja Węgier – zobowiązał się Cezary Kulesza w rozmowie z TVP Sport.

Mamy już jednak październik, a w sprawie atmosfery na Stadionie Narodowym postępów brak. Pozostaje mieć nadzieję, że prezes Kulesza nie zapomniał o swojej obietnicy i wkrótce łatka stadionu piknikowego, która przyczepiła się do Narodowego, pójdzie w zapomnienie.