Sporting Braga – rewelacja LE

Trzecie miejsce w grupie gwarantowało udział w 1/16 Ligi Europy, a tam Braga zmierzyła się z naszym jedynakiem w europejskich pucharach, Lechem Poznań. Do pojedynku w roli faworyta przystępowali Portugalczycy, których atutem było dodatkowo bycie w meczowym rytmie, czego o sobie nie mogli powiedzieć poznaniacy. Mimo to górą z pierwszego pojedynku wyszedł „Kolejorz”, który wygrał dzięki jedynemu trafieniu Artjomsa Rudnevsa. Jednobramkowa zaliczka lechitów okazała się jednak zbyt mała. W meczu rewanżowym swoją klasę udowodnili Portugalczycy, pokazując komu należy się awans. Braga strzeliła dwie bramki, nie tracąc przy tym żadnej, dzięki czemu to jej zawodnicy schodzili z boiska z uśmiechem na ustach, a nie Polacy.

Stawką wyżej opisanego meczu miało być tylko przedłużenie agonii, gdyż w następnej fazie na rywala czekał absolutny faworyt całej edycji rozgrywek, Liverpool. Dzięki temu Braga mogła podejść do tego meczu bez jakiejkolwiek presji. Była ona za to widoczna w poczynaniach Anglików, którzy w pierwszym meczu musieli uznać wyższość rywala. W kolejnym spotkaniu bardzo konsekwentnie w defensywie zagrali Portugalczycy, dzięki czemu niemożliwe okazało się faktem. W ćwierćfinale Ligi Europejskiej Sporting spotkał się z Dynamem Kijów. Mimo iż na przestrzeni obu meczów Portugalczycy nie strzelili ani jednego gola, awansowali. Bramkowy remis na wyjeździe, zdobyty dzięki samobójczemu trafieniu Husiewa, oraz bezbramkowy podział punktów u siebie sprawił, że Braga awansowała do półfinału, w którym cała Portugalia utarła nosa reszcie Europy, gdyż znalazły się w nim aż trzy drużyny z tego kraju. Było jasne, że któryś z portugalskich zespołów znajdzie się w finale. „Braga czy Benfica?” – głowiła się cała portugalska społeczność piłkarska. Pierwszy mecz w lepszej sytuacji stawiał lizbończyków, wygrali oni bowiem 2:1. Ale wcale nie był to taki zły rezultat dla Sportingu. Rewanż zakończył się dla niego zwycięstwem 1:0, co dzięki bramce strzelonej na wyjeździe dało awans do finału Ligi Europy.

Jeśli chodzi o zmagania ligowe, te w obliczu sukcesów na arenie europejskiej przeszły niejako na drugi plan. Mimo to czwarte miejsce może imponować. Jest ono ważne w perspektywie kolejnego sezonu o tyle, że gwarantuje miejsce w europejskich pucharach, na wypadek, gdyby finał Ligi Europy poszedł nie po myśli Sportingu. Łącznie w 30 spotkaniach Portugalczycy zdobyli 46 punktów, co daje średnią 1,53 punktu na mecz. Podobnie kształtuje się statystyka strzelonych bramek. 45 trafień daje średnią oscylującą w podobnych granicach. 33 stracone gole dają dosyć dobrą statystykę 1,1 wpuszczonych goli na mecz.

Sporting bardzo dobrze wypadał na tle ligowych średniaków czy zespołów walczących o utrzymanie, za to kompletnie nie wychodziły mu mecze z rywalami z wielkiej trójki – FC Porto, Benficą i Sportingiem Lizbona. Wygrał bowiem tylko jedno z nich – ze Sportingiem Lizbona 2:1, na własnym stadionie. Pozostałe zawsze kończyły się stratą punktów.

Sporting w ostatnich dwóch latach napisał piękny rozdział w swojej – dotąd ubogiej – historii. Braga nie dysponuje budżetem adekwatnym do obecnych osiągnięć, klub nie jest przygotowany na wielką europejską piłkę. Wydaje się więc, że minione dwa sezony były tylko kąsaniem wielkiej trójki. Ale nie przekreślajmy szans Bragi aspirującej do bycia czwartą siłą Portugalii. Pierwsza okazja na suty gryz już w wielkim portugalskim finale Ligi Europy.

• Sporting Braga

Trzecie miejsce w grupie gwarantowało udział w 1/16 Ligi Europy, a tam Braga zmierzyła się z naszym jedynakiem w europejskich pucharach, Lechem Poznań. Do pojedynku w roli faworyta przystępowali Portugalczycy, których atutem było dodatkowo bycie w meczowym rytmie, czego o sobie nie mogli powiedzieć poznaniacy. Mimo to górą z pierwszego pojedynku wyszedł „Kolejorz”, który wygrał dzięki jedynemu trafieniu Artjomsa Rudnevsa. Jednobramkowa zaliczka lechitów okazała się jednak zbyt mała. W meczu rewanżowym swoją klasę udowodnili Portugalczycy, pokazując komu należy się awans. Braga strzeliła dwie bramki, nie tracąc przy tym żadnej, dzięki czemu to jej zawodnicy schodzili z boiska z uśmiechem na ustach, a nie Polacy.

Stawką wyżej opisanego meczu miało być tylko przedłużenie agonii, gdyż w następnej fazie na rywala czekał absolutny faworyt całej edycji rozgrywek, Liverpool. Dzięki temu Braga mogła podejść do tego meczu bez jakiejkolwiek presji. Była ona za to widoczna w poczynaniach Anglików, którzy w pierwszym meczu musieli uznać wyższość rywala. W kolejnym spotkaniu bardzo konsekwentnie w defensywie zagrali Portugalczycy, dzięki czemu niemożliwe okazało się faktem. W ćwierćfinale Ligi Europejskiej Sporting spotkał się z Dynamem Kijów. Mimo iż na przestrzeni obu meczów Portugalczycy nie strzelili ani jednego gola, awansowali. Bramkowy remis na wyjeździe, zdobyty dzięki samobójczemu trafieniu Husiewa, oraz bezbramkowy podział punktów u siebie sprawił, że Braga awansowała do półfinału, w którym cała Portugalia utarła nosa reszcie Europy, gdyż znalazły się w nim aż trzy drużyny z tego kraju. Było jasne, że któryś z portugalskich zespołów znajdzie się w finale. „Braga czy Benfica?” – głowiła się cała portugalska społeczność piłkarska. Pierwszy mecz w lepszej sytuacji stawiał lizbończyków, wygrali oni bowiem 2:1. Ale wcale nie był to taki zły rezultat dla Sportingu. Rewanż zakończył się dla niego zwycięstwem 1:0, co dzięki bramce strzelonej na wyjeździe dało awans do finału Ligi Europy.

Jeśli chodzi o zmagania ligowe, te w obliczu sukcesów na arenie europejskiej przeszły niejako na drugi plan. Mimo to czwarte miejsce może imponować. Jest ono ważne w perspektywie kolejnego sezonu o tyle, że gwarantuje miejsce w europejskich pucharach, na wypadek, gdyby finał Ligi Europy poszedł nie po myśli Sportingu. Łącznie w 30 spotkaniach Portugalczycy zdobyli 46 punktów, co daje średnią 1,53 punktu na mecz. Podobnie kształtuje się statystyka strzelonych bramek. 45 trafień daje średnią oscylującą w podobnych granicach. 33 stracone gole dają dosyć dobrą statystykę 1,1 wpuszczonych goli na mecz.

Sporting bardzo dobrze wypadał na tle ligowych średniaków czy zespołów walczących o utrzymanie, za to kompletnie nie wychodziły mu mecze z rywalami z wielkiej trójki – FC Porto, Benficą i Sportingiem Lizbona. Wygrał bowiem tylko jedno z nich – ze Sportingiem Lizbona 2:1, na własnym stadionie. Pozostałe zawsze kończyły się stratą punktów.

Sporting w ostatnich dwóch latach napisał piękny rozdział w swojej – dotąd ubogiej – historii. Braga nie dysponuje budżetem adekwatnym do obecnych osiągnięć, klub nie jest przygotowany na wielką europejską piłkę. Wydaje się więc, że minione dwa sezony były tylko kąsaniem wielkiej trójki. Ale nie przekreślajmy szans Bragi aspirującej do bycia czwartą siłą Portugalii. Pierwsza okazja na suty gryz już w wielkim portugalskim finale Ligi Europy.