Simon Moore

Pochodzenie

Urodził się 19 maja 1990 roku w Sandown na Wyspie Wight. Jego ojciec Phil, dawny bramkarz półamatorski, przez wiele lat był trenerem lokalnego klubu Brading Town. Simon chodził tam na mecze i siadał za bramką Steve'a Lawtona, który dawał mu rękawice. Mówił, że to dlatego chciał stanąć w bramce.

Przeszedł przez akademię Southampton, grał w Brading Town i Farnborough. Do zawodowego futbolu wszedł późno. Jako 16-latek chciał zostać golfistą: za szkołą było pole golfowe, a w sixth form zamiast wracać na lekcje chodził grać. Po około pół roku uznał, że z golfa nic nie będzie. W wieku 19 lat myślał, że szansa na zawodową piłkę już mu uciekła, ale pojechał na trzytygodniowe testy do Brentfordu.

Kariera

W Brentfordzie zadebiutował jako rezerwowy w ostatniej kolejce sezonu 2009/2010, a w pierwszym składzie zagrał po raz pierwszy w pierwszej kolejce sezonu 2010/2011. Miejsce w bramce zajął na dobre w sezonie 2012/2013, w którym grał prawie we wszystkich meczach ligowych i we wszystkich trzech meczach baraży. Brentford przegrał finał z Yeovil Town. Menedżer Uwe Rösler mówił, że musiał walczyć o miejsce w składzie, a kiedy je zdobył, nigdy go nie oddał.

W lipcu 2013 roku przeszedł do świeżo awansowanej do Premier League Cardiff City. Przez trzy lata rzadko grał, bo był zmiennikiem Davida Marshalla. Mówił, że musiał czekać cierpliwie, a szanse zdarzały się rzadko. Był też wypożyczony do Bristol City.

Latem 2016 roku przeszedł do Sheffield United, bo zależało mu na regularnej grze, i nazwał ten ruch najlepszym w swojej karierze. W sezonie 2016/2017 był podstawowym bramkarzem drużyny Chrisa Wildera, która wygrała League One. W kwietniu 2017 roku członkowie PFA wybrali go do jedenastki sezonu. W kolejnych latach grał w Sheffield United znacznie rzadziej, a w sezonie 2020/2021 był trzecim bramkarzem.

Latem 2021 roku jako wolny zawodnik przeszedł do Coventry City. W pierwszym sezonie był podstawowym bramkarzem Marka Robinsa. Robins nazwał jego potrójną interwencję w meczu z Middlesbrough we wrześniu 2021 roku „magnificent”. Sam Moore mówił wtedy, że po dwóch latach z małą liczbą meczów cieszy go po prostu regularna gra.

W czerwcu 2024 roku, po wygaśnięciu kontraktu w Coventry, przeszedł do Sunderlandu. Dyrektor sportowy Kristjaan Speakman tłumaczył, że klub szukał bramkarza, który będzie codziennie naciskał Anthony'ego Pattersona i pomagał młodszym bramkarzom i całej grupie. Moore był tam głównie rezerwowym. Luke O'Nien mówił, że w sezonie awansu Moore zagrał około czterech meczów, zachował trzy czyste konta, a mimo to był „najważniejszym trybikiem” drużyny. O'Nien nazwał go „bohaterem bez rozgłosu”, trzymał w szafce jego koszulkę, żeby pamiętać, jak zachowywać się, gdy się nie gra, i mówił, że Moore łączy grupę i pilnuje poziomu.

Sukcesy

• 2017 Jedenastka sezonu League One według PFA
• 2017 Mistrzostwo League One z Sheffield United

Styl gry

W Coventry wyróżniał się grą całego bramkarza, zwłaszcza pewnym panowaniem nad własnym polem karnym. Sam mówił, że jest spokojny, a spokój jest w bramce potrzebny, i że podobny charakter ma Robins. Pracę bramkarza opisywał prosto: raz jest się bohaterem, raz winowajcą, i nie należy się tym zbytnio przejmować. Kiedy Sunderland go sprowadzał, Speakman zaznaczał, że Moore ma inny profil niż pozostali bramkarze klubu.