
Japoński napastnik, który w 2022 roku wygrał z reprezentacją mistrzostwa Azji Wschodniej i został współkrólem strzelców turnieju.
Urodził się 30 września 1999 roku w Iga w prefekturze Mie. Do piłki zachęcili go brat i ojciec, który prowadził drużynę w klubie sportowym przy podstawowej szkole Nakase. Zaczął grać w wieku trzech lat. Jeszcze w podstawówce trafił na krajowe zgrupowanie U-12. W gimnazjum grał w FC Avenida Sol, a potem w szkole średniej Riseisha w Osace. Dopiero tam został ustawiony jako napastnik, bo miał 184 cm wzrostu, i od jesieni pierwszej klasy regularnie grał. Wiosną 2017 roku, na wyjeździe wyborowej drużyny szkół do Niemiec i Holandii, zauważył go klub Yokohama F. Marinos. Latem trenował z Marinos, a w listopadzie 2017 roku ogłoszono, że od sezonu 2018 będzie jego piłkarzem.
W Marinos nie rozegrał ani jednego meczu ligowego. Przeniósł się do trzecioligowego Giravanz Kitakyushu, z którym w 2019 roku wygrał J3 League i awansował do J2. W Giravanz grał do końca sezonu 2020, a od 2021 roku był zawodnikiem Shonan Bellmare. W sezonie 2022 strzelił w J1 League 13 goli.
W czerwcu 2023 roku Shonan ogłosiło jego transfer do Holstein Kiel, występującego w 2. Bundeslidze. Machino tłumaczył, że po powołaniu do reprezentacji w poprzednim roku poczuł światową fizyczność i intensywność gry i uznał, że nie może zostać w miejscu. Chciał spełnić marzenie o grze za granicą. Przepraszał kibiców za odejście w trudnym momencie drużyny. W Kiel pomógł awansować po raz pierwszy w historii klubu do Bundesligi, a w niej strzelił 11 goli i miał cztery asysty.
26 lipca 2025 roku przeszedł do Borussii Mönchengladbach, z którą podpisał czteroletni kontrakt do 2029 roku. Dyrektor sportowy klubu Roland Virkus mówił, że Machino jest wszechstronnym napastnikiem, który może grać na różnych pozycjach, i że w poprzednim sezonie pokazał, że potrafi strzelać dwucyfrowo w Bundeslidze.
Wysoki napastnik (185 cm), silny w powietrzu i mocny w grze nogami. Jako nastolatek mówił, że obiema nogami strzela dzięki powtarzanym w dzieciństwie ćwiczeniom z ojcem. Chciał być zawodnikiem, który uczestniczy w budowaniu gry w środku pola i strzela gole. Może grać na kilku pozycjach w ataku.
Do reprezentacji Japonii został po raz pierwszy powołany w lipcu 2022 roku, do kadry złożonej z zawodników krajowych na mistrzostwa Azji Wschodniej. W debiucie, 19 lipca w Kashimie, w wygranym 6:0 meczu z Hongkongiem, strzelił dwa gole, w tym jednego głową, a potem trafił jeszcze w ostatnim meczu turnieju, wygranym 3:0 z Koreą Południową. Japonia wygrała turniej, a Machino został, razem z Yukim Somą, jego królem strzelców.
Na mundial w Katarze w 2022 roku pojechał jako zastępca kontuzjowanego Yuty Nakayamy, ale nie zagrał. W czerwcu 2026 roku trener Hajime Moriyasu powołał go na mistrzostwa świata w miejsce Wataru Endo, który nie wyleczył kontuzji. Dla Machino był to drugi mundial z rzędu, na który trafił jako zmiennik. Do drużyny dołączył w Dallas przed pierwszym meczem grupowym z Holandią.
2
co 105 minut
0
6,8
Minuty w sezonie
209′5 z 7 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Japonia | Mistrzostwa Świata | 1 | 12 | 0 | 0 |
| 2025/2026Bundesliga | Borussia Mönchengladbach | Bundesliga | 32 | 1084 | 3 | 1 |
| 2024/2025Bundesliga | Holstein Kiel | Bundesliga | 32 | 1960 | 11 | 2 |
| 2024/2025 | Borussia Mönchengladbach | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Holstein Kiel | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Shonan Bellmare | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Shonan Bellmare | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Kitakyushu | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Kitakyushu | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Yokohama F. Marinos | – | – | – | – |





