
Wychowanek Lille, skrzydłowy, który pierwszego gola w Ligue 1 strzelił w grudniu 2025 roku w wygranym 4:3 meczu z Auxerre.
Urodził się 14 sierpnia 2007 roku w Lille i wychował w dzielnicy Fives. Jego rodzice mają gwinejskie pochodzenie. Piłkę zaczął kopać na ulicy, a pierwszą licencję dostał około piątego roku życia w klubie OS Fives. Grał tam ze starszymi braćmi i ich kolegami, był najmniejszy i najsłabszy fizycznie, więc, jak mówił, nauczył się unikać kontaktu, rozwijał technikę i szybkość.
Około siódmego roku życia klub dostał list z LOSC z zaproszeniem na testy. Przeszedł kolejne etapy, a w wieku ośmiu lat dostał list z informacją, że został przyjęty. Uczył się potem w ośrodku Domaine de Luchin, czyli akademii klubu. Jako dziecko kibicował Lille. Pierwszym piłkarzem, którego podziwiał, był Sébastien Corchia.
W sezonie 2024/2025 grał w drużynie U-19 i w rezerwach Lille. Wyróżnił się w Młodzieżowej Lidze UEFA, gdzie strzelał m.in. Realowi Madryt i Sturmowi Graz, a Lille odpadło w 1/16 finału z Interem Mediolan (1:3). To wtedy poznał też futbol seniorski, najpierw w rezerwach, potem w grupie pierwszej drużyny. 16 lutego 2025 roku po raz pierwszy znalazł się na ławce w Ligue 1, w meczu w Rennes. Rozgrzewał się podczas spotkania, ale nie wszedł na boisko.
22 lipca 2025 roku, mając 17 lat, podpisał pierwszy zawodowy kontrakt. Mówił wtedy, że chce zadebiutować w seniorach, mieć długą karierę i zdobywać tytuły w barwach klubu. W przygotowaniach do sezonu z pierwszą drużyną było mu na początku trudno przyzwyczaić się do większego obciążenia. Jak mówił, bardzo pomagał mu Olivier Giroud, który często tłumaczył młodym zawodnikom, co mogą poprawić.
Debiutował w pierwszej drużynie 25 września 2025 roku. Wszedł z ławki pod koniec wygranego 2:1 meczu Ligi Europy z SK Brann, a na trybunach była cała jego rodzina. 26 października 2025 roku zagrał pierwszy raz w Ligue 1: w meczu z FC Metz, wygranym 6:1, trzy minuty po wejściu na boisko dostał prostopadłe podanie od Osame Sahraouiego, minął obrońcę i asystował przy golu Hákona Haraldssona.
14 grudnia 2025 roku w meczu wyjazdowym z AJ Auxerre wszedł z ławki i wyrównał na 3:3. Lille wygrało 4:3. Po meczu, jak opowiadał, zobaczył w telefonie wiadomości od rodziny, która nie mogła przyjechać do Auxerre.
To skrzydłowy, który najczęściej gra na lewej stronie ataku i często schodzi do środka na swoją mocniejszą, prawą nogę. Jego największym atutem jest szybkość i zwinność w dryblingu. Po zakończeniu akcji stara się oddać strzał celny. Sam mówił, że inspiruje się wszechstronnymi Ousmane'em Dembélé i Neymarem, którzy grają na bokach, jako „dziesiątki” i na szpicy. Za cel postawił sobie poprawę wykończenia akcji nogą i głową oraz pierwszego przyjęcia.
W 2023 roku został powołany do reprezentacji Gwinei U-16 na turniej w Montaigu. W listopadzie 2024 roku został powołany na zgrupowanie reprezentacji Francji U-18, na którym Francja przegrała z Turcją i Holandią po 0:1.
0
1
6,8
Minuty w sezonie
178′3 z 9 meczów