Portugalia
Wychowanek Sportingu CP, który w październiku 2025 roku jako 18-latek strzelił dwa gole w debiucie w pierwszej drużynie.
Urodził się 13 czerwca 2007 roku w Cascais pod Lizboną i ma gwinejskie korzenie. Piłkę zaczął kopać w 2015 roku w GDR Fontainhas de Cascais, lokalnym klubie, w którym trener i koordynator młodzieży Jorge Martins zapamiętał go jako cichego chłopca, który z czasem otworzył się i stale się uśmiechał.
Do Fontainhas zgłosiły się Benfica i Sporting. Do Sportingu zapisano go w lipcu 2017 roku, ale 10-latek poprosił, by został w Fontainhas jeszcze rok, bo bez niego koledzy z drużyny przegrywaliby mecze. Klub zgodził się, więc w sezonie 2017/2018 grał oficjalnie dla Fontainhas, a dla Sportingu tylko na turniejach. Luís Dias, ówczesny koordynator szkolenia w Sportingu, mówił, że ta lojalność wobec kolegów zasługuje na uznanie.
W wieku 14 lat zamieszkał w akademii w Alcochete. W sezonie 2021/2022 zdobył ze Sportingiem mistrzostwo Portugalii do lat 15. Dias przyznawał, że Sporting nigdy nie widział w nim juniora, na którym opiera największe oczekiwania. Blopa grał tam, gdzie klub go potrzebował, po obu stronach boiska, jako boczny obrońca i skrzydłowy, i do pierwszej drużyny doszedł własną pracą.
W kwietniu 2024 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt ze Sportingiem. Mówił wtedy, że ma nadzieję kiedyś zagrać w Alvalade i będzie o to walczył każdego dnia. W sezonie 2024/2025 był podstawowym zawodnikiem drużyn U-23 i U-19, która grała w Lidze Młodzieżowej UEFA. W sezonie 2025/2026 przeniósł się do drugiego zespołu, prowadzonego przez João Gião.
We wrześniu 2025 roku trener pierwszej drużyny Rui Borges wymienił go na konferencji prasowej wśród młodych piłkarzy, którzy „pukają do drzwi” pierwszego zespołu. Dwa dni później Blopa wszedł z ławki i strzelił zwycięskiego gola w wygranym 2:1 meczu Sportingu B z Portimonense.
28 października 2025 roku, w ćwierćfinale Pucharu Ligi z Alverca, Borges dał debiut pięciu wychowankom akademii. Blopa wyszedł w podstawowym składzie na prawej stronie i strzelił dwa gole w wygranym 5:1 meczu. Pierwszego zdobył w 30. minucie: dostał piłkę od Ioannidisa, minął rywala i strzelił do siatki. Drugi gol padł na 20 minut przed końcem po podaniu innego debiutanta, Flávia Gonçalvesa. Blopa miał wtedy 18 lat, cztery miesiące i 15 dni. Był najmłodszym piłkarzem Sportingu, który zdobył dwa gole w debiucie, i pobił rekord Fernando Peyroteo z sezonu 1937/1938. Po meczu mówił, że zawsze wierzył w swoje marzenia, ale nie spodziewał się, że ten dzień nadejdzie tak szybko.
W dniu poprzedzającym dostał tylko wiadomość, by trenować z pierwszą drużyną, a po południu zobaczył swoje nazwisko na liście powołanych. Opowiadał, że w nocy przed debiutem nie mógł spać, a na stadionie rozglądał się i zastanawiał, czy to nie sen.
Potem zagrał od początku w Pucharze Portugalii z Marinhense, a w Lidze Mistrzów zadebiutował jako rezerwowy w wygranym 3:0 meczu z Club Brugge. W grudniu 2025 roku przedłużył kontrakt ze Sportingiem do 2030 roku. Przy podpisaniu umowy mówił, że klub stawia na niego coraz mocniej, a o dzieleniu szatni z Genym Catamo, którego podziwiał w czasach akademii, mówił, że wciąż w to nie wierzy.
Jest wszechstronny: może grać jako boczny obrońca albo skrzydłowy, po obu stronach boiska. Wyróżniają go szybkość, warunki fizyczne i chęć do pracy. Dias zwracał uwagę na jego wybuchowość i na to, że używa obu nóg, jak przy strzale przeciwko Alverca, ale dodawał, że musi jeszcze popracować nad specjalizacją pozycyjną i taktyczną. Jeden z jego dawnych trenerów z młodzieży, Tiago André, nazywał go nowoczesnym bocznym obrońcą: bardzo szybkim, lubiącym włączać się do akcji i strzelającym gole, który znacznie poprawił grę w obronie.
O sobie mówił, że jego dominująca jest prawa noga, ale chętnie używa też lewej. Opisywał się jako zawodnika szybkiego i agresywnego, bardzo bezpośredniego, który lubi prosić o piłkę w wolną przestrzeń i grać jeden na jeden w obronie. Jako wzory wymieniał Nuno Mendesa, Cristiano Ronaldo i Rafaela Leão.
Występował w młodzieżowych reprezentacjach Portugalii U-18 i U-19. Pierwszy mecz w kadrze rozegrał 4 września 2024 roku. W czerwcu 2025 roku w kadrze U-18 strzelił gola na 1:1 w finale UEFA Friendship Cup w Szwajcarii z USA, przegranym przez Portugalczyków po rzutach karnych. W listopadzie 2025 roku trener Emílio Peixe powołał go na pierwszą rundę eliminacji do Mistrzostw Europy U-19 w Walii.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 3 | 47 | 0 | 1 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Sporting Lizbona | Liga Mistrzów | 2 | 15 | 0 | 0 |
| 2025/2026 | Sporting CP B | – | – | – | – | |
| 2024/2025 | Sporting CP B | – | – | – | – |
