Simon Adingra

Pochodzenie

Urodził się 1 stycznia 2002 roku w Wybrzeżu Kości Słoniowej. Piłkarskie wychowanie zaczął w ABIS Sport Academy w sąsiednim Beninie, a potem trafił do Right to Dream Academy w Ghanie, skąd przeszedł do duńskiego FC Nordsjælland. Jako chłopiec oglądał Didiera Drogbę i Yayę Touré i dzięki nim uwierzył, że kiedyś zagra w Premier League.

Kariera

W Nordsjælland był od stycznia 2020 roku. Seniorski debiut zaliczył w kwietniu 2021 roku w wyjazdowym meczu z FC Kopenhaga: wszedł na ostatnie 22 minuty i w 90. minucie wyrównał na 2:2. W sezonie 2021/2022 miał w duńskiej lidze najwięcej udanych dryblingów.

24 czerwca 2022 roku podpisał czteroletni kontrakt z Brighton & Hove Albion. Klub od razu wypożyczył go na sezon 2022/2023 do belgijskiego Royale Union Saint-Gilloise. W debiucie strzelił gola w remisie 1:1 ze Sint-Truidense, grał też w Lidze Europy, a Union skończył ligę na drugim miejscu za Clubem Brugge. W Belgii po raz pierwszy występował jako napastnik, choć sam mówił, że jest przede wszystkim lewym skrzydłowym.

Do Brighton wrócił latem 2023 roku i zadebiutował w Premier League 12 sierpnia, w wygranym 4:1 meczu z Luton Town. Wszedł w 74. minucie za Solly'ego Marcha i w 85. minucie strzelił gola na 3:1. 26 października 2023 roku w Lidze Europy strzelił gola i asystował w wygranym 2:0 meczu z Ajaksem w Amsterdamie.

W lipcu 2025 roku Brighton sprzedał go do Sunderlandu, który właśnie awansował do Premier League. W debiucie Adingra asystował w wygranym 3:0 meczu z West Hamem. 2 lutego 2026 roku, jako rzadziej grający zawodnik, został wypożyczony do AS Monaco do końca sezonu. Mówił wtedy, że chce odzyskać pewność siebie i rytm meczowy. 2 września 2026 roku Ajax Amsterdam wypożyczył go na sezon 2026/2027. Jordi Cruijff mówił, że Adingra daje szybkość, penetrację i silną mentalność. Sam piłkarz mówił, że ma nadzieję osiągnąć w Amsterdamie tyle, co Mohammed Kudus.

Sukcesy

• 2024 Najlepszy młody piłkarz Pucharu Narodów Afryki
• 2024 Puchar Narodów Afryki z Wybrzeżem Kości Słoniowej

Styl gry

Jest prawonożny, ale gra na obu skrzydłach, choć sam siebie uważa przede wszystkim za lewego skrzydłowego. Wyróżniają go szybkość, dryblingi i biegi za plecy obrońców. W sezonie 2023/2024 był w Premier League jednym z najczęściej dryblujących zawodników, a jednocześnie wyróżniał się pracą w obronie: dużą liczbą odbiorów i wślizgów.

Reprezentacja

Na Pucharze Narodów Afryki 2023, rozgrywanym w styczniu i lutym 2024 roku w Wybrzeżu Kości Słoniowej, był w drużynie gospodarzy, która wygrała turniej. W finale z Nigerią, wygranym 2:1, asystował przy obu golach: najpierw Franckowi Kessié przy wyrównaniu, a potem dośrodkował do Sébastiena Hallera, który strzelił zwycięską bramkę. CAF uznała go zawodnikiem meczu finałowego i najlepszym młodym piłkarzem turnieju.

Na mundialu w Ameryce Północnej w 2026 roku zagrał jako rezerwowy w przegranym 1:2 meczu grupowym z Niemcami.