
Lewy obrońca, mistrz świata U-17 i zdobywca Pucharu oraz Superpucharu Niemiec z Wolfsburgiem.
Urodził się 25 sierpnia 1992 roku w Zurychu i dorastał w dzielnicy Schwamendingen. Jego matka pochodzi z Chile, a ojciec z Hiszpanii. W 2001 roku zaczynał w FC Schwamendingen, a rok później trafił do FC Zürich. Także obaj jego bracia, Roberto i Francisco, zostali zawodowymi piłkarzami.
Po powrocie ze zwycięskich mistrzostw świata U-17 w 2009 roku już następnego dnia trenował z kolegami z FC Zürich. Grał wtedy w klubowym zespole U-21 i miał za sobą treningi z pierwszą drużyną oraz miejsce na ławce w eliminacjach Ligi Mistrzów przeciwko NK Maribor. W seniorach zadebiutował jako siedemnastolatek przeciwko AC Bellinzona.
W styczniu 2012 roku przeniósł się do VfL Wolfsburg. Przekonała go konsekwencja, z jaką klub i Felix Magath zabiegali o transfer: odbierał ją jako dowód, że trener naprawdę chce z nim pracować. Wolfsburg dawał mu miejsce na lewej stronie obrony, ale również możliwość wykonywania stałych fragmentów gry i wspierania ataku. W 2015 roku był uczestnikiem zwycięskiej kampanii Pucharu Niemiec, występując w wygranym 4:0 półfinale z Arminią Bielefeld. W tym samym roku rozpoczął w podstawowym składzie spotkanie o Superpuchar z Bayernem Monachium, które Wolfsburg wygrał po rzutach karnych.
W dalszej karierze grał między innymi w AC Milan i Torino, a latem 2024 roku trafił do Realu Betis. Z pobytu we Włoszech szczególnie zapamiętał naukę taktyki i ustawienia względem przeciwnika. Podkreślał, że w pojedynku ze skrzydłowym o powodzeniu mogą zdecydować mały krok i ułamek sekundy.
Gra na lewej stronie obrony, a w Wolfsburgu do jego zadań należały również stałe fragmenty gry. W opisie własnego sposobu bronienia zwraca uwagę na odległość od przeciwnika i dostosowanie ustawienia do jego szybkości oraz nogi, którą gra. Chce dawać ofensywnemu partnerowi na skrzydle swobodę, biorąc na siebie większą część pracy z tyłu. Tak tłumaczył współpracę z Danem Ndoye: skupiał się na zabezpieczeniu obrony, by skrzydłowy mógł wykorzystać swoje atuty z piłką.
15 listopada 2009 roku rozpoczął w podstawowym składzie finał mistrzostw świata U-17, w którym Szwajcaria pokonała Nigerię 1:0. Dany Ryser wspominał, że Rodríguez dołączył do kadry dopiero miesiąc przed turniejem z powodu opóźnień związanych z uzyskaniem obywatelstwa, a na boisku wyróżniał się spokojem pod presją.
W 2009 roku mówił, że lubi Szwajcarię i chce w przyszłości grać w jej reprezentacji seniorów. W 2015 roku, wracając do wyboru kadry, opowiadał także o chęci reprezentowania Chile; tłumaczył, że ostatecznie wybrał Szwajcarię, ponieważ tylko ona go powołała. Więź z rodziną podkreślał flagami Chile i Hiszpanii umieszczonymi na butach.
W pierwszej reprezentacji zadebiutował w przegranym 0:2 meczu z Walią w eliminacjach Euro 2012. Na mundialu w Brazylii w 2014 roku dotarł ze Szwajcarią do 1/8 finału i zagrał w spotkaniu z Argentyną, zakończonym porażką 0:1 po dogrywce.
262
z 540 możliwych
1
co 262 minut
0
6,9
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Szwajcaria | Mistrzostwa Świata | 6 | 519 | 0 | 1 |
| 2025/26Liga Europy | Real Betis | Liga Europy | 9 | 675 | 0 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Szwajcaria | Eliminacje MŚ | 6 | 462 | 0 | 0 |
| 2024/25Liga Konferencji | Real Betis | Liga Konferencji | 12 | 910 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Szwajcaria | Mistrzostwa Europy | 5 | 480 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Szwajcaria | Eliminacje ME | 9 | 788 | 0 | 1 |




