Rémy Cabella

Pochodzenie

Rémy Cabella urodził się 8 marca 1990 roku w Ajaccio. Zaczynał w młodzieżowych drużynach Gazélec Ajaccio, a następnie wybrał szkolenie w Montpellier. Po latach tłumaczył, że przekonały go podejście sztabu i warunki pozwalające przejść z akademii do zawodowej piłki.

Kariera

Z Montpellier był wypożyczony do Arles-Avignon w sezonie 2010/2011. Po powrocie pierwszą część kolejnej kampanii spędzał przeważnie wśród rezerwowych, podobnie jak Benjamin Stambouli. Za przełom uważał styczniowy mecz z Lyonem w 2012 roku: obaj dostali miejsce w podstawowym składzie, a prezes Louis Nicollin zachęcał ich, by wykorzystali szansę i zagrali bez skrępowania. Montpellier wygrało 1:0, a Cabella od tej pory regularnie uczestniczył w drodze do mistrzostwa Francji.

Szczególnie zapamiętał ostatni domowy mecz tamtego sezonu, wygrany z Lille po golu w doliczonym czasie, po którym do tytułu wystarczał już punkt w końcowej kolejce. W sezonie 2013/2014 pracował dodatkowo nad wykończeniem akcji, chcąc poprawić skuteczność z poprzednich rozgrywek. W lipcu 2014 roku przeniósł się do Newcastle United.

Następnie wrócił do Francji, gdzie grał w Olympique Marsylia i Saint-Étienne, a w 2019 roku został zawodnikiem Krasnodaru. Wiosną 2022 roku ponownie trafił do Montpellier, po czym latem dołączył do Lille. W 2025 roku przeniósł się do Olympiakosu, z którego był wypożyczony do Nantes, a jesienią 2026 roku przeszedł do Volosu.

Sukcesy

• 2012 mistrzostwo Francji z Montpellier.

Styl gry

W 2014 roku za ulubioną pozycję uważał rolę ofensywnego pomocnika za napastnikiem, choć lubił również dryblować przy linii bocznej. Podkreślał konieczność dostosowania gry do zadań zarówno na skrzydle, jak i w środku boiska.

W Lille przy Paulo Fonsece uprościł grę, co opisywał w marcu 2023 roku. Wspominał zarazem, że wcześniej w Saint-Étienne Jean-Louis Gasset kładł nacisk na dostarczanie piłki do niego jako zawodnika odpowiedzialnego za kreowanie przewagi. Cabella mówił też o większym niż w młodości udziale w pracy defensywnej. Nie rezygnował przy tym z podań bez patrzenia w stronę adresata — wykonywał je także na treningach, a jako inspirację przywoływał Ronaldinho.