Reece James

Pochodzenie

Urodził się 8 grudnia 1999 roku i dorastał w Mortlake w zachodnim Londynie, w piłkarskiej rodzinie. Ojciec Nigel, który grał w Woking i Aldershot, prowadzi szkółkę piłkarską i od najmłodszych lat ćwiczył z dziećmi w ogrodzie za domem. Piłkarzami zostali też starszy o dwa lata brat Josh i młodsza siostra Lauren, reprezentantka Anglii i zawodniczka Chelsea. Rodzeństwo po szkole grało w parku za domem aż do treningów.

Zaczynał w Kew Park Rangers i Epsom Eagles, gdzie grał razem z Conorem Gallagherem. Pierwszy raz trenował z Chelsea jako sześciolatek, jako siedmiolatek grał w drużynie U-9 Fulham, a potem na stałe trafił do akademii Chelsea. Kibicował temu klubowi od dziecka, a jego idolem był Didier Drogba.

Jako dziecko był napastnikiem. Około 12. roku życia przeszedł do środka pola, a w wieku około 15 lat trafił na prawą obronę. Przez dwa, trzy lata tej pozycji nie znosił, aż około 17. roku życia, jak mówił, „po prostu zaskoczyło”. W wieku 15–16 lat był bliski zwolnienia z akademii; sam przyznawał, że był wtedy jednym z najsłabszych w grupie. Wcześniej, w szkole średniej, zaniedbywał odżywianie, co odbiło się na jego kondycji. Największy wpływ na jego rozwój mieli wtedy trenerzy Frank O'Brien, Jody Morris i Joe Edwards.

W marcu 2017 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt. W sezonie 2017/18 był kapitanem drużyny, która zdobyła Młodzieżowy Puchar Anglii, i najlepszym piłkarzem akademii.

Kariera

Latem 2018 roku Chelsea wypożyczyła go na cały sezon do Wigan Athletic z Championship. Sam uważa ten rok za punkt zwrotny: grał co tydzień, mieszkał daleko od rodziny i musiał szybko dorosnąć. W drugiej części sezonu często grał w środku pomocy, a na koniec Wigan wybrało go piłkarzem sezonu i autorem gola sezonu. Rozważał kolejne wypożyczenie, interesowały się nim Sheffield United, Brighton i Crystal Palace, ale po rozmowie z Frankiem Lampardem i Jodym Morrisem postanowił walczyć o miejsce w Chelsea.

Zadebiutował 25 września 2019 roku w Pucharze Ligi z Grimsby Town (7:1): strzelił gola i miał dwie asysty. Lampard mówił wtedy, że to dopiero początek. 5 listopada 2019 roku w zremisowanym 4:4 meczu z Ajaksem wyrównał z ławki i został wtedy najmłodszym strzelcem Chelsea w Lidze Mistrzów.

W sezonie 2020/21 wywalczył miejsce w składzie. W styczniu 2021 roku padł ofiarą rasistowskich ataków w mediach społecznościowych. 29 maja 2021 roku zagrał w finale Ligi Mistrzów w Porto i Chelsea pokonała Manchester City 1:0; to ten mecz wskazuje jako ten, który chciałby przeżyć jeszcze raz. Za Thomasa Tuchela grał jako prawy wahadłowy w ustawieniu z trzema obrońcami.

Od jesieni 2022 roku często łapał kontuzje kolana i ścięgna podkolanowego. 9 sierpnia 2023 roku Mauricio Pochettino mianował go kapitanem Chelsea. W grudniu 2023 roku przeszedł operację nawracającego urazu ścięgna. W październiku 2024 roku Enzo Maresca publicznie wymagał od niego więcej przywództwa. W styczniu 2025 roku, po kolejnej przerwie, w 95. minucie meczu z Bournemouth wyrównał z rzutu wolnego. Okres kontuzji nazwał samotnym i frustrującym.

28 maja 2025 roku wszedł na drugą połowę finału Ligi Konferencji z Realem Betis jako odwrócony prawy obrońca. Chelsea, której był kapitanem, wygrała 4:1. Latem 2025 roku zdobył z Chelsea klubowe mistrzostwo świata; w finale drużyna pokonała Paris Saint-Germain. W sezonie 2025/26 prawie połowę meczów zagrał w środku pola. 13 marca 2026 roku przedłużył kontrakt z Chelsea do 2032 roku.

Sukcesy

• 2025 Klubowe mistrzostwo świata z Chelsea
• 2025 Liga Konferencji z Chelsea
• 2021 Liga Mistrzów z Chelsea

Styl gry

Jest przede wszystkim prawym obrońcą, ale grał też jako wahadłowy, lewy obrońca, środkowy obrońca i środkowy pomocnik. Łączy dobrą grę w obronie z jakością przy piłce na połowie rywala. Za Tuchela wahadłowi James i Ben Chilwell byli ważną częścią ataku Chelsea. Potrafi strzelić gola z rzutu wolnego i z dystansu.

Maresca od pierwszego dnia pracy w Chelsea widział go w środku pola i wysłał mu nagranie pokazujące, jak mógłby grać na tej pozycji. Xabi Alonso mówił w 2026 roku, że James może zostać jednym z najlepszych pomocników świata. Za największy wpływ na swoją karierę uważa Thiago Silvę, który podpowiadał mu na boisku i poza nim.

Reprezentacja

W 2017 roku był w kadrach Anglii, które wygrały Turniej w Tulonie i mistrzostwa Europy U-19. W pierwszej reprezentacji zadebiutował 8 października 2020 roku w wygranym 3:0 meczu z Walią na Wembley. Na Euro 2020 zagrał w meczu grupowym ze Szkocją (0:0) i wybił piłkę z linii bramkowej po strzale Lyndona Dykesa.

Mundial w Katarze stracił przez kontuzję kolana; selekcjoner Gareth Southgate uznał, że ryzyko jest zbyt duże, a James przyznał, że jest zdruzgotany. Po dwóch latach przerwy wrócił do kadry pod wodzą Tuchela i 24 marca 2025 roku w meczu eliminacji mistrzostw świata z Łotwą (3:0) strzelił pierwszego gola dla Anglii.

Na mundialu 2026 w drugim meczu grupowym, z Ghaną, doznał urazu ścięgna podkolanowego i opuścił trzy mecze. Wrócił na ćwierćfinał z Norwegią, zagrał też w przegranym 1:2 półfinale z Argentyną i w meczu o trzecie miejsce, w którym Anglia pokonała Francję 6:4.