MeksykNapastnik, który łączył grę Wolverhampton i wrócił na boisko po złamaniu czaszki.
Urodził się 5 maja 1991 roku w Tepeji del Río w Meksyku. W seniorskiej piłce zaistniał w Club América. W 2013 roku zdobył z nim mistrzostwo Meksyku w turnieju Clausura.
W 2014 roku przeszedł z Amériki do Atlético Madryt. Pierwszy sezon w Europie uważał za trudny, ale mówił, że właśnie wtedy nauczył się rzeczy, z których korzystał później na boisku. Po roku przeniósł się do Benfiki. W Portugalii odbudował pewność siebie, dwukrotnie zdobył mistrzostwo kraju, a w finale Pucharu Portugalii w 2017 roku strzelił gola Vitórii Guimarães.
W 2018 roku trafił na wypożyczenie do Wolves, które następnie wykupiło go z Benfiki. Pod wodzą Nuno Espírito Santo stał się centralną postacią ataku beniaminka Premier League. Dobrze współpracował z Diogiem Jotą, a jego ruch i podania dawały miejsce skrzydłowym. W listopadzie 2020 roku doznał złamania czaszki w meczu z Arsenalem. Do gry wrócił w sierpniu 2021 roku przeciwko Leicester City; rozegrał pełne spotkanie. Mówił, że nie rozważał zakończenia kariery, choć lekarze pozwolili mu wrócić dopiero po potwierdzeniu zrostu kości w badaniach.
Po pierwszym pobycie w Wolverhampton grał w Fulham. Latem 2026 roku ponownie podpisał kontrakt z Wolves.
Jako środkowy napastnik pracował bez piłki i łączył akcje z partnerami, szczególnie ze skrzydłowymi. Potrafił odejść od obrońców między linie, przyjąć podanie i stworzyć okazję koledze. W Wolverhampton pressował także bramkarza rywali.
Był członkiem drużyny Meksyku, która w 2012 roku zdobyła olimpijskie złoto w Londynie; wystąpił w zwycięskim finale z Brazylią. W finale Złotego Pucharu CONCACAF w 2019 roku podał piętą do Jonathana dos Santosa przy jedynym golu meczu ze Stanami Zjednoczonymi.
W 2025 roku zdobył obie bramki Meksyku w wygranym 2:1 finale Ligi Narodów CONCACAF z Panamą. Kilka miesięcy później wyrównał w finale Złotego Pucharu przeciwko Stanom Zjednoczonym; Meksyk wygrał 2:1.
