
Środkowy obrońca z Saitamy, kapitan reprezentacji Japonii U-23, która w 2026 roku wygrała Puchar Azji.
Urodził się 7 lipca 2005 roku w Saitamie i całą młodość spędził w dzielnicy Ōmiya. Za starszym bratem poszedł jako sześciolatek do szkółki RB Omiya Ardija, a w wieku dziesięciu lat trafił do akademii klubu. Jako dziecko chodził co tydzień na mecze na stadion NACK5 w Ōmiyi. Debiutował w nim potem jako zawodnik.
W lutym 2022 roku został zgłoszony do pierwszej drużyny Omiya Ardija jako zawodnik akademii, a w pierwszym zespole zadebiutował w lipcu 2023 roku w meczu 3. rundy Pucharu Cesarza z Cerezo Osaka. W jego czasach klub spadł do J3 i walczył o powrót do J2. Ichihara napisał przy odejściu, że długo zastanawiał się, kiedy wyjechać za granicę, i widział, jak rówieśnicy wyjeżdżają przed nim. Zawsze jednak sam decydował, że zostaje, bo uważał Omiyę za najlepsze dla siebie miejsce do rozwoju, a nie z poczucia obowiązku wobec swojej akademii.
31 stycznia 2026 roku przeszedł z Omiyi do AZ Alkmaar i podpisał kontrakt do czerwca 2031 roku. Tłumaczył, że AZ jako pierwszy klub się nim zainteresował i robił to konsekwentnie. Zwracał też uwagę, że przed nim do Alkmaar trafili Yukinari Sugawara i Seiya Maikuma. Dyrektor piłkarski Max Huiberts mówił, że to prawonożny stoper, który może grać na obu środkowych pozycjach, spokojnie obchodzi się z piłką, ma szybkość i dobre rozumienie gry. Dodał, że mimo 20 lat jest już liderem, bo od zawsze był kapitanem.
Po transferze grał głównie w Jong AZ, drugiej drużynie klubu. W Eredivisie zadebiutował 22 marca 2026 roku w wyjazdowym meczu z FC Groningen, przegranym 0:3, wchodząc na boisko w końcówce. 16 kwietnia 2026 roku zagrał pierwszy raz w podstawowym składzie AZ, od początku do końca meczu Ligi Konferencji ze Szachtarem Donieck, zakończonego remisem 2:2. AZ miało do odrobienia trzy gole z pierwszego meczu i odpadło z rozgrywek. Po tym spotkaniu mówił, że traktował je jako swoją szansę po zimowym transferze.
Sam określa się jako uniwersalnego środkowego obrońcę, dobrego także w grze do przodu i w budowaniu akcji. Huiberts opisał go jako prawonożnego stopera, który może grać po obu stronach środka obrony, jest swobodny przy piłce, szybki i dobrze czyta grę. W meczu ze Szachtarem grał jako prawy stoper w trójce obrońców, rzucał się pod strzały, wygrywał pojedynki główkowe i wykonywał wiele wrzutów z autu.
W młodzieżowych reprezentacjach Japonii nosił opaskę kapitana. Na mistrzostwach świata U-20 w Chile w 2025 roku w meczu fazy grupowej z Chile strzelił z rzutu karnego gola na 2:0, a Japonia doszła do ćwierćfinału.
W styczniu 2026 roku w Arabii Saudyjskiej jako kapitan reprezentacji U-23 wygrał Puchar Azji U-23. W półfinale z Koreą Południową doznał urazu i został zmieniony, ale zagrał w finale, wygranym 24 stycznia w Dżuddzie 4:0 z Chinami. Japończycy stracili w turnieju jednego gola w sześciu meczach. Dla Ichihary był to pierwszy międzynarodowy tytuł.
W październiku 2026 roku jako kapitan reprezentacji U-21 zagrał w finale igrzysk azjatyckich w Aichi i Nagoi. 3 października Japonia przegrała na stadionie w Toyocie z Koreą Południową 0:1 i zdobyła srebrny medal.
0
0
Minuty w sezonie
10′1 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Eredivisie | AZ Alkmaar | Eredivisie | 2 | 94 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Konferencji | AZ Alkmaar | Liga Konferencji | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Omiya Ardija | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Omiya Ardija | – | – | – | – |





