Polska dawaj do domu

Początek w naszym wykonaniu był naprawdę obiecujący, jednak w kolejnych minutach za rzadko przebywaliśmy w polu karnym przeciwnika. David Ospina w pierwszym kwadransie narzekał na uraz i była szansa, że opuści boisko. Do kolejnej akcji Polaków mógł jednak tę kontuzję kilka razy wyleczyć, gdyż słabo radziliśmy sobie w ofensywie. Nasza drużyna nie istniała w ataku pozycyjnym, środek pola funkcjonował poprawnie w obronie, ale nie było zawodnika, który potrafiłby rozgrywać futbolówkę do Roberta Lewandowskiego czy Dawida Kownackiego.

Na pierwszy rzut oka można było zauważyć, że obie drużyny przegrały swój pierwszy mecz na mistrzostwach świata i teraz jak ognia potrzebują wygranej, aby nadal mieć szanse na awans do fazy pucharowej. Zaangażowania nie brakowało, jednak z czasem coraz bardziej aktywna przy naszym polu karnym była Kolumbia, która ostatecznie dopięła swego i zdobyła bramkę po wykorzystaniu dośrodkowania Jamesa przez Yerry’ego Minę. Reprezentacja Polski została pierwszą ekipą na tym mundialu, która nie oddała celnego strzału w obu pierwszych połowach.

Jedno wielkie rozczarowanie

Druga połowa nie przyniosła poprawy w grze naszej drużyny, a co najważniejsze nie zdołaliśmy zdobyć wyrównującej bramki. Niby chcieliśmy atakować, odrabiać straty, jednak mieliśmy wrażenie, że Polacy nie wiedzieli, jak się tego podjąć. Nie mieliśmy pomysłu ani jakości, w przeciwieństwie do Kolumbijczyków, którzy często zaledwie dwoma podaniami potrafili znaleźć się pod naszym polem karnym.

Zadanie odrobienia strat utrudnił strzelony gol przez Falcao, któremu rzadko zdarza się zmarnowanie sytuacji sam na sam z bramkarzem, której kilkanaście minut wcześniej nie wykorzystał Robert Lewandowski. Kolumbia nie grała wybitnej piłki, ale prezentowała się znacznie dojrzalej, potrafiła kontrolować to, co dzieje się na murawie. Zdobycie trzeciej bramki przez podopiecznych Jose Pekermana było całkowicie zasłużone i pokazało różnicę klas, jaką widzieliśmy na boisku w Kazaniu. Byliśmy pod każdym względem gorsi.

Wyjście z grupy? Dobre żarty

Nie zasłużyliśmy na awans do fazy pucharowej. Nie stworzyliśmy sobie ani jednej akcji, którą będziemy wspominać za tydzień czy miesiąc. W przeciwieństwie do naszych grupowych rywali, nie pokazaliśmy żadnych argumentów, które przemawiałyby za tym, że moglibyśmy okazać się od nich lepsi. A przecież Polska, razem z Kolumbią, były wymieniane jako główni faworyci do awansu z grupy. Nie mieliśmy ani jednej dobrej połowy, na mistrzostwach świata prezentowaliśmy się kilka klas niżej niż powinniśmy. Nie mamy wątpliwości, że drużyna prowadzona przez Adama Nawałkę jest mocnym kandydatem na najgorszą drużynę mundialu w Rosji.

A miało być tak pięknie.

• Reprezentacja Kolumbii
• Reprezentacja Polski
• Robert Lewandowski
• James Rodríguez
• Polska
• Kolumbia

Początek w naszym wykonaniu był naprawdę obiecujący, jednak w kolejnych minutach za rzadko przebywaliśmy w polu karnym przeciwnika. David Ospina w pierwszym kwadransie narzekał na uraz i była szansa, że opuści boisko. Do kolejnej akcji Polaków mógł jednak tę kontuzję kilka razy wyleczyć, gdyż słabo radziliśmy sobie w ofensywie. Nasza drużyna nie istniała w ataku pozycyjnym, środek pola funkcjonował poprawnie w obronie, ale nie było zawodnika, który potrafiłby rozgrywać futbolówkę do Roberta Lewandowskiego czy Dawida Kownackiego.

Na pierwszy rzut oka można było zauważyć, że obie drużyny przegrały swój pierwszy mecz na mistrzostwach świata i teraz jak ognia potrzebują wygranej, aby nadal mieć szanse na awans do fazy pucharowej. Zaangażowania nie brakowało, jednak z czasem coraz bardziej aktywna przy naszym polu karnym była Kolumbia, która ostatecznie dopięła swego i zdobyła bramkę po wykorzystaniu dośrodkowania Jamesa przez Yerry’ego Minę. Reprezentacja Polski została pierwszą ekipą na tym mundialu, która nie oddała celnego strzału w obu pierwszych połowach.

Jedno wielkie rozczarowanie

Druga połowa nie przyniosła poprawy w grze naszej drużyny, a co najważniejsze nie zdołaliśmy zdobyć wyrównującej bramki. Niby chcieliśmy atakować, odrabiać straty, jednak mieliśmy wrażenie, że Polacy nie wiedzieli, jak się tego podjąć. Nie mieliśmy pomysłu ani jakości, w przeciwieństwie do Kolumbijczyków, którzy często zaledwie dwoma podaniami potrafili znaleźć się pod naszym polem karnym.

Zadanie odrobienia strat utrudnił strzelony gol przez Falcao, któremu rzadko zdarza się zmarnowanie sytuacji sam na sam z bramkarzem, której kilkanaście minut wcześniej nie wykorzystał Robert Lewandowski. Kolumbia nie grała wybitnej piłki, ale prezentowała się znacznie dojrzalej, potrafiła kontrolować to, co dzieje się na murawie. Zdobycie trzeciej bramki przez podopiecznych Jose Pekermana było całkowicie zasłużone i pokazało różnicę klas, jaką widzieliśmy na boisku w Kazaniu. Byliśmy pod każdym względem gorsi.

Wyjście z grupy? Dobre żarty

Nie zasłużyliśmy na awans do fazy pucharowej. Nie stworzyliśmy sobie ani jednej akcji, którą będziemy wspominać za tydzień czy miesiąc. W przeciwieństwie do naszych grupowych rywali, nie pokazaliśmy żadnych argumentów, które przemawiałyby za tym, że moglibyśmy okazać się od nich lepsi. A przecież Polska, razem z Kolumbią, były wymieniane jako główni faworyci do awansu z grupy. Nie mieliśmy ani jednej dobrej połowy, na mistrzostwach świata prezentowaliśmy się kilka klas niżej niż powinniśmy. Nie mamy wątpliwości, że drużyna prowadzona przez Adama Nawałkę jest mocnym kandydatem na najgorszą drużynę mundialu w Rosji.

A miało być tak pięknie.