Podsumowanie rundy jesiennej I ligi

Kilka słów jeszcze o beniaminkach. Można powiedzieć, że pozycje świeżaków w tabeli I ligi odzwierciedlają siłę poszczególnych grup II ligi. Drużyny, które awansowały z grupy wschodniej – Stomil i Okocimski – są w strefie spadkowej, a zespoły z grupy zachodniej, czyli Miedź Legnica i GKS Tychy, wciąż będą liczyć się w walce o awans do ekstraklasy. Postawa „Miedzianki” nie może być zaskoczeniem. Legniczanie mają bogatego sponsora, a w kadrze są piłkarze z ogromnym doświadczeniem ekstraklasowym a nawet reprezentacyjnym. Takie nazwiska, jak: Łobodziński, Nowacki, Zakrzewski, Wołczek czy Ptak nie są obce dla ludzi interesujących się polską piłką. To wszystko sprawia, że drużyna z Dolnego Śląska zajmuje 5. lokatę w tabeli i do wiceliderującej Termaliki traci tylko trzy punkty. Miedź ma wszelkie predyspozycje i potencjał, żeby skutecznie bić się o awans. Trochę inaczej wygląda sytuacja w Tychach. Nie ma tam dużych pieniędzy ani znanych nazwisk, są jednak  wyniki. Tyski GKS utrzymania może być pewien, więc pozostaje mu gra o jak najwyższą lokatę. Kto wie, może tyszanie pokuszą się o jakąś niespodziankę…

Grupę pościgową za liderem ze Świnoujścia oprócz Miedzi tworzą Zawisza Bydgoszcz, Cracovia Kraków i Termalica Nieciecza. W przedsezonowych typowaniach to właśnie zespoły z Bydgoszczy i Krakowa były murowanymi faworytami do awansu. Zawisza miał znakomity początek sezonu, ale dobrze funkcjonująca maszyna w końcu się zacięła. Zaczęły się niespokojne ruchy, nerwowe wypowiedzi prezesa na pewno nie pomagały drużynie w powrocie na właściwe tory. Nie zmienia to jednak faktu, że „Zeta” w dalszym ciągu jest faworytem w wyścigu o ekstraklasę, a o spełnienie tych oczekiwań na pewno zadba prezes Cezary Osuch. Bydgoszczanie mają szeroki, wyrównany skład, bardzo dobrą bazę oraz kibiców, którzy wiernie wspierają klub. Podobnie jest w Krakowie. Zespół prowadzony przez Wojciecha Stawowego stara się być polską Barceloną, co jest oczywiście ogromnym nadużyciem (podobnie jak nazywanie Zawiszy polskim Manchesterem City). Krakowianie starali się grać piłką, długo ją rozgrywając. Przynosiło to różne skutki, ale w końcowym rozrachunku trzeba stwierdzić, że „Pasy” prezentowały się bardzo przyzwoicie. W zespole Cracovii w bardzo dobrej formie jest Boljević, który ma niesamowity młotek w nodze i potrafi z niego korzystać. Z kolei Termalica Bruk-Bet Nieciecza kolejny sezon walczy o promocję do ekstraklasy. W poprzednich rozgrywkach batalia ta się nie udała. Teraz może być inaczej. Wzmocniona o doświadczenia sprzed roku z Kazimierzem Moskalem na stanowisku trenera oraz z  solidnym sponsorem może sprawić, że nieco ponad 700-osobowe miasteczko może wskoczyć na salony. Różnica punktowa w grupie pościgowej jest minimalna – zaledwie trzy punkty. Do zdobycia jeszcze pozostało jeszcze 51. Wiadomo, zdarzyć się może wszystko, ale wydaje się, że awans będą świętować zespoły z największym potencjałem zarówno ludzkim, jak i organizacyjnym.

Pewnym zaskoczeniem może być nieobecność tym gronie drużyn Arki i Warty. Włodarze obu tych klubów nie ukrywają swoich ambicji, ale nie idzie to, niestety, w parze ze zdobywaniem punktów. Posadą zapłacił już za to trener Arki Petr Nemec, który przed ostatnim meczem w rundzie jesiennej został urlopowany, a efekcie kontrakt obowiązujący do końca tego sezonu został rozwiązany za porozumieniem stron. Gorąco też jest w zespole zarządzanym przez Izabellę Łukomską-Pyżalską. Pani prezes, nie mogąc dłużej patrzeć na słabość i nieudolność swojej drużyny, postanowiła ograniczyć finansowanie klubu. Niestety, w najbliższym czasie nie zobaczymy derbów Poznania na poziomie ekstraklasy. Możemy tego nie doświadczyć nawet przez bardzo długi okres.

Na sam koniec podsumowania zostawiłem sobie mistrza jesieni. Któż by się spodziewał, że drużyna, która miała bić się o utrzymanie, tak zdecydowanie zdeklasuje rywali na półmetku sezonu. Dlaczego tak się stało? Jedni mówią: to przez mikroklimat panujący nad morzem. Bardzo ciekawa teoria, ale chyba tylko na potrzeby mediów. Kolejni mówią: drużyna Floty miała mnóstwo szczęścia. Fakt, ale wiadomo przecież, że szczęście sprzyja lepszym. Tak naprawdę jednak należy docenić pracę Dominika Nowaka, który ze swojej drużyny wycisnął maksimum. „Wyspiarze” grali niezwykle prostą piłkę – dobry kontratak, znakomite stałe fragmenty gry oraz solidna gra defensywna. To sprawia, że flociarze mogą w spokoju szykować się do rundy rewanżowej. Jeszcze raz trzeba docenić szkoleniowca Floty, który z piłkarzy nieco przeciętnych i już zapomnianych (Kasprzik, Udarević, Arifović czy Olszar) oraz młodych, zdolnych (Zalepa, Fryc, Wrzesień) potrafił stworzyć niezwykle sprawną maszynę do zdobywania punktów. Końcowy obraz zamazują ostatnie dwa mecze z bezpośrednimi rywalami w walce o awans zakończone wysokimi porażkami. Niemniej jednak efekt końcowy jest znakomity – 40 punktów i pięć punktów przewagi nad drugą Termalicą. Wystarczy dobrze przepracować przerwę zimową i w czerwcu cieszyć się z awansu. Czy tak będzie? We will say… rzekłby klasyk.

Kilka słów jeszcze o beniaminkach. Można powiedzieć, że pozycje świeżaków w tabeli I ligi odzwierciedlają siłę poszczególnych grup II ligi. Drużyny, które awansowały z grupy wschodniej – Stomil i Okocimski – są w strefie spadkowej, a zespoły z grupy zachodniej, czyli Miedź Legnica i GKS Tychy, wciąż będą liczyć się w walce o awans do ekstraklasy. Postawa „Miedzianki” nie może być zaskoczeniem. Legniczanie mają bogatego sponsora, a w kadrze są piłkarze z ogromnym doświadczeniem ekstraklasowym a nawet reprezentacyjnym. Takie nazwiska, jak: Łobodziński, Nowacki, Zakrzewski, Wołczek czy Ptak nie są obce dla ludzi interesujących się polską piłką. To wszystko sprawia, że drużyna z Dolnego Śląska zajmuje 5. lokatę w tabeli i do wiceliderującej Termaliki traci tylko trzy punkty. Miedź ma wszelkie predyspozycje i potencjał, żeby skutecznie bić się o awans. Trochę inaczej wygląda sytuacja w Tychach. Nie ma tam dużych pieniędzy ani znanych nazwisk, są jednak  wyniki. Tyski GKS utrzymania może być pewien, więc pozostaje mu gra o jak najwyższą lokatę. Kto wie, może tyszanie pokuszą się o jakąś niespodziankę…

Grupę pościgową za liderem ze Świnoujścia oprócz Miedzi tworzą Zawisza Bydgoszcz, Cracovia Kraków i Termalica Nieciecza. W przedsezonowych typowaniach to właśnie zespoły z Bydgoszczy i Krakowa były murowanymi faworytami do awansu. Zawisza miał znakomity początek sezonu, ale dobrze funkcjonująca maszyna w końcu się zacięła. Zaczęły się niespokojne ruchy, nerwowe wypowiedzi prezesa na pewno nie pomagały drużynie w powrocie na właściwe tory. Nie zmienia to jednak faktu, że „Zeta” w dalszym ciągu jest faworytem w wyścigu o ekstraklasę, a o spełnienie tych oczekiwań na pewno zadba prezes Cezary Osuch. Bydgoszczanie mają szeroki, wyrównany skład, bardzo dobrą bazę oraz kibiców, którzy wiernie wspierają klub. Podobnie jest w Krakowie. Zespół prowadzony przez Wojciecha Stawowego stara się być polską Barceloną, co jest oczywiście ogromnym nadużyciem (podobnie jak nazywanie Zawiszy polskim Manchesterem City). Krakowianie starali się grać piłką, długo ją rozgrywając. Przynosiło to różne skutki, ale w końcowym rozrachunku trzeba stwierdzić, że „Pasy” prezentowały się bardzo przyzwoicie. W zespole Cracovii w bardzo dobrej formie jest Boljević, który ma niesamowity młotek w nodze i potrafi z niego korzystać. Z kolei Termalica Bruk-Bet Nieciecza kolejny sezon walczy o promocję do ekstraklasy. W poprzednich rozgrywkach batalia ta się nie udała. Teraz może być inaczej. Wzmocniona o doświadczenia sprzed roku z Kazimierzem Moskalem na stanowisku trenera oraz z  solidnym sponsorem może sprawić, że nieco ponad 700-osobowe miasteczko może wskoczyć na salony. Różnica punktowa w grupie pościgowej jest minimalna – zaledwie trzy punkty. Do zdobycia jeszcze pozostało jeszcze 51. Wiadomo, zdarzyć się może wszystko, ale wydaje się, że awans będą świętować zespoły z największym potencjałem zarówno ludzkim, jak i organizacyjnym.

Pewnym zaskoczeniem może być nieobecność tym gronie drużyn Arki i Warty. Włodarze obu tych klubów nie ukrywają swoich ambicji, ale nie idzie to, niestety, w parze ze zdobywaniem punktów. Posadą zapłacił już za to trener Arki Petr Nemec, który przed ostatnim meczem w rundzie jesiennej został urlopowany, a efekcie kontrakt obowiązujący do końca tego sezonu został rozwiązany za porozumieniem stron. Gorąco też jest w zespole zarządzanym przez Izabellę Łukomską-Pyżalską. Pani prezes, nie mogąc dłużej patrzeć na słabość i nieudolność swojej drużyny, postanowiła ograniczyć finansowanie klubu. Niestety, w najbliższym czasie nie zobaczymy derbów Poznania na poziomie ekstraklasy. Możemy tego nie doświadczyć nawet przez bardzo długi okres.

Na sam koniec podsumowania zostawiłem sobie mistrza jesieni. Któż by się spodziewał, że drużyna, która miała bić się o utrzymanie, tak zdecydowanie zdeklasuje rywali na półmetku sezonu. Dlaczego tak się stało? Jedni mówią: to przez mikroklimat panujący nad morzem. Bardzo ciekawa teoria, ale chyba tylko na potrzeby mediów. Kolejni mówią: drużyna Floty miała mnóstwo szczęścia. Fakt, ale wiadomo przecież, że szczęście sprzyja lepszym. Tak naprawdę jednak należy docenić pracę Dominika Nowaka, który ze swojej drużyny wycisnął maksimum. „Wyspiarze” grali niezwykle prostą piłkę – dobry kontratak, znakomite stałe fragmenty gry oraz solidna gra defensywna. To sprawia, że flociarze mogą w spokoju szykować się do rundy rewanżowej. Jeszcze raz trzeba docenić szkoleniowca Floty, który z piłkarzy nieco przeciętnych i już zapomnianych (Kasprzik, Udarević, Arifović czy Olszar) oraz młodych, zdolnych (Zalepa, Fryc, Wrzesień) potrafił stworzyć niezwykle sprawną maszynę do zdobywania punktów. Końcowy obraz zamazują ostatnie dwa mecze z bezpośrednimi rywalami w walce o awans zakończone wysokimi porażkami. Niemniej jednak efekt końcowy jest znakomity – 40 punktów i pięć punktów przewagi nad drugą Termalicą. Wystarczy dobrze przepracować przerwę zimową i w czerwcu cieszyć się z awansu. Czy tak będzie? We will say… rzekłby klasyk.