







Stoper, który zaczynał jako defensywny pomocnik w Lechii Gdańsk, a w 2019 roku awansował z Hellasem Werona do Serie A.
Urodził się 20 maja 1995 w Olsztynie, a dorastał w Ostródzie. Pierwsze kroki stawiał w Sokole Ostróda. Jego pierwszy trener Paweł Oliwa zapamiętał go jako chudego, najmniejszego w grupie chłopca, ambitnego i spokojnego, który braki w budowie ciała nadrabiał zadziornością i boiskową inteligencją. Wzrost przyszedł dopiero w szkole średniej.
Lechia Gdańsk obserwowała go od dziesiątego roku życia. Roman Kaczorek, wówczas szef skautingu klubu, zapamiętał, że chłopiec płakał ze złości po przegranych turniejach. W Lechii nie grał wtedy na obronie, tylko jako pomocnik na pozycji szóstki lub ósemki. Latem 2011 roku, po gimnazjum, w wieku 16 lat przeniósł się do Gdańska i zamieszkał w internacie. W klubie przylgnął do niego przydomek Hiena.
W pierwszym sezonie w Lechii grał w juniorach i Młodej Ekstraklasie, w kolejnym także w trzecioligowych rezerwach. W ekstraklasie zadebiutował 30 maja 2013 roku, mając 18 lat: w 78. minucie wygranego 3:0 meczu z Zagłębiem w Lubinie zmienił Wojciecha Zyskę, a trenerem był Bogusław Kaczmarek. W sezonie 2013/2014 Michał Probierz postawił na niego w środku pola, na pozycji defensywnego pomocnika, i Dawidowicz strzelił wtedy pierwszego gola w lidze, w meczu z Koroną Kielce. Interesowała się nim Borussia Dortmund, ale wyścig wygrała Benfica Lizbona. Kontrakt na pięć lat podpisał 20 maja 2014 roku, w dniu dziewiętnastych urodzin, i od 1 lipca był piłkarzem portugalskiego klubu.
W Lizbonie grał w rezerwach, w drugiej lidze portugalskiej, obok Edersona, Victora Lindelöfa i Renato Sanchesa. Wyjechał sam, bez znajomości języka, i przez pierwsze pół roku grał słabo, dopóki nie nauczył się portugalskiego. Przed sezonem 2015/2016 miał jechać z pierwszym zespołem na obóz, ale kontuzja w rezerwach wyłączyła go z gry na kilka miesięcy. Miejsca w pierwszej drużynie Benfiki już nie wywalczył. Sezon 2016/2017 spędził na wypożyczeniu w VfL Bochum w 2. Bundeslidze, gdzie dalej trapiły go urazy i klub go nie wykupił.
Przełom przyszedł we Włoszech. W Palermo, w Serie B w sezonie 2017/2018, grał już jako środkowy obrońca, w jednej szatni z Radosławem Murawskim i Przemysławem Szymińskim. W sierpniu 2018 roku Hellas Werona, spadkowicz z Serie A, przebił ofertę Palermo i wypożyczył go z obowiązkiem wykupu. Dawidowicz był podstawowym zawodnikiem zespołu, który wywalczył awans przez baraże; w pierwszej części sezonu grał głównie jako defensywny pomocnik, a wiosną trener Fabio Grosso widział w nim środkowego obrońcę. W czerwcu 2019 roku zagrał całe rewanżowe spotkanie finału z Cittadellą (3:0 po przegranym 0:2 w pierwszym meczu). Hellas wykupił go z Benfiki już w marcu 2019 roku.
W Serie A został stałym członkiem obrony Hellasu. W Serie A pracował pod Ivanem Juriciem. W sezonie 2020/2021 grał tak dobrze i tak regularnie, jak nigdy wcześniej w Serie A. 5 grudnia 2021 roku w meczu z Venezią (4:3) zerwał więzadła krzyżowe w prawym kolanie. Dokończył ten mecz, operację przeszedł 10 grudnia, a do składu Hellasu wrócił w 2022 roku. Uraz wykluczył go z baraży o mistrzostwa świata.
W kolejnych latach często zatrzymywały go mniejsze urazy. W sezonie 2024/2025 zaczynał jako kapitan Hellasu, a wiosną 2025 roku trener Paolo Zanetti przesunął go na pozycję defensywnego pomocnika, na której grał jako junior. Latem 2025 roku, po wygaśnięciu kontraktu, odszedł z Hellasu jako wolny zawodnik. Podpisał umowę z saudyjskim Al-Hazem, ale po miesiącu została rozwiązana z powodów rodzinnych.
W styczniu 2026 roku wrócił do Polski po ponad jedenastu latach i przeszedł do Rakowa Częstochowa, z kontraktem do końca czerwca. Klub go nie przedłużył. W sierpniu 2026 roku znów został piłkarzem Hellasu, który grał wtedy w Serie B.
Jest rosłym obrońcą, który gra agresywnie; w meczach Hellasu bywał najbardziej agresywnym zawodnikiem na boisku. Szybkość nie jest jego atutem, dlatego pilnuje pozycji, żeby nie dać się zaskoczyć. Gra bez ozdobników, ale konkretnie.
Wyprowadza piłkę z obrony. Pod Paulo Sousą zaczął częściej rozpędzać się z nią w stronę środka boiska zamiast wybijać ją na oślep. We wrześniu 2021 roku w meczu z Anglią krył blisko Raheema Sterlinga i Jacka Grealisha i nie pozwalał im na dośrodkowania ani strzały.
Grał w trójce obrońców i w czwórce. Sam mówił, że ustawienie nie robi mu różnicy, a w Hellasie zdarzyło mu się zaczynać sezon w trzech obrońców i kończyć w czterech. Poza stoperem występował też jako defensywny pomocnik.
Zadebiutował 17 listopada 2015 roku we Wrocławiu, wchodząc w 86. minucie za Michała Pazdana w wygranym 3:1 towarzyskim meczu z Czechami. Powołał go Adam Nawałka, a Łukasz Piszczek po meczu wyprowadził go bocznym wyjściem, żeby uniknąć dziennikarzy. W maju 2016 roku Dawidowicz trafił do szerokiej kadry na Euro 2016, ale nie znalazł się w ostatecznych 23 nazwiskach. Na młodzieżowych mistrzostwach Europy w Polsce w 2017 roku grał w drużynie Marcina Dorny, która nie wyszła z grupy.
Na kolejną szansę czekał ponad pięć lat. Paulo Sousa wpuścił go w marcu 2021 roku w wygranym 3:0 meczu z Andorą w eliminacjach mistrzostw świata, a przed Euro 2020 dał mu zagrać cały sparing z Islandią. Na turnieju wystąpił krótko w meczu z Hiszpanią. We wrześniu 2021 roku wszedł z Albanią za kontuzjowanego Bartosza Bereszyńskiego, a w remisie 1:1 z Anglią wyszedł w podstawowym składzie. Za Sousy był jednym z filarów obrony, ale kontuzja kolana z grudnia 2021 roku kosztowała go mundial.
Pod wodzą Michała Probierza, który prowadził go w Lechii, w marcu 2024 roku zagrał w całości oba mecze barażowe o Euro: z Estonią (5:1) i Walią (0:0 po dogrywce, Polska wygrała w rzutach karnych). W trójce obrońców występował razem z Jakubem Kiwiorem i Janem Bednarkiem. W sparingu z Turcją przed Euro 2024 naciągnął mięsień czworogłowy uda i nie zagrał w pierwszym meczu turnieju, z Holandią. Zagrał od początku w spotkaniach z Austrią (1:3) i Francją (1:1). Było to pierwsze wielkie mistrzostwa, na których był podstawowym obrońcą reprezentacji.
0
0
6,4
Minuty w sezonie
531′8 z 12 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026PKO BP Ekstraklasa | Raków Częstochowa | PKO BP Ekstraklasa | 10 | 455 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Polski | Raków Częstochowa | Puchar Polski | 2 | 143 | 0 | 0 |
| 2025Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Polska | Eliminacje MŚ | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025Serie A | Hellas Werona | Serie A | 26 | 1852 | 0 | 0 |
| 2024/2025Puchar Włoch | Hellas Werona | Puchar Włoch | 1 | 35 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Polska | Mistrzostwa Europy | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2023/2024Serie A | Hellas Werona | Serie A | 28 | 2151 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Polska | Eliminacje ME | 2 | 210 | 0 | 0 |
| 2023/2024Puchar Włoch | Hellas Werona | Puchar Włoch | 1 | 90 | 1 | 0 |
| 2022/2023Serie A | Hellas Werona | Serie A | 24 | 1699 | 1 | 1 |
| 2022/2023Puchar Włoch | Hellas Werona | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2021/2022Serie A | Hellas Werona | Serie A | 17 | 1207 | 0 | 0 |
| 2021/2022Puchar Włoch | Hellas Werona | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2020/2021Serie A | Hellas Werona | Serie A | 30 | 1868 | 0 | 0 |
| 2020/2021Puchar Włoch | Hellas Werona | Puchar Włoch | 2 | 99 | 0 | 0 |
| 2019/2020Serie A | Hellas Werona | Serie A | 15 | 690 | 1 | 0 |
| 2019/2020Puchar Włoch | Hellas Werona | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |
| 2018/2019Serie B | Hellas Werona | Serie B | 28 | 2148 | 1 | 0 |
| 2018/2019Puchar Włoch | Hellas Werona | Puchar Włoch | 1 | 33 | 0 | 0 |
| 2017/2018Serie B | Palermo | Serie B | 29 | 1901 | 0 | 1 |
| 2017/2018Puchar Włoch | Palermo | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |
| 2016/20172. Bundesliga | VfL Bochum | 2. Bundesliga | 17 | 1048 | 0 | 0 |
| 2015/2016 | Benfica B | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | Benfica B | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | Lechia Gdańsk | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | Lechia Gdańsk | – | – | – | – |
Paweł Dawidowicz ma 31 lat. Urodził się 20 maja 1995 roku (Olsztyn).
Paweł Dawidowicz jest zawodnikiem klubu Hellas Werona (Serie B).
Paweł Dawidowicz jest obrońcą i gra z numerem 27.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 8 meczów, 0 goli, 0 asyst (stan na 22 listopada 2026).
Paweł Dawidowicz przeszedł do Benfiki Lizbona w 2014 roku, podpisując 20 maja pięcioletni kontrakt, ale miejsca w pierwszej drużynie nie wywalczył. Grał w rezerwach w drugiej lidze portugalskiej, a po kontuzji w rezerwach wypadł z gry na kilka miesięcy.
Paweł Dawidowicz awansował z Hellasem Werona do Serie A w czerwcu 2019 roku przez baraże. W rewanżowym finale z Cittadellą zagrał cały mecz, wygrany 3:0 po przegranym 0:2 w pierwszym spotkaniu.
Paweł Dawidowicz zadebiutował w reprezentacji Polski 17 listopada 2015 roku we Wrocławiu, wchodząc w 86. minucie za Michała Pazdana w wygranym 3:1 towarzyskim meczu z Czechami. Powołał go Adam Nawałka.
Paweł Dawidowicz pojechał na Euro 2024, ale naciągnął mięsień czworogłowy uda w sparingu z Turcją i nie zagrał w pierwszym meczu z Holandią. Wystąpił od początku w spotkaniach z Austrią (1:3) i Francją (1:1).