Philipp Sander

Pochodzenie

Urodził się 21 lutego 1998 roku w Rostocku i tam dorastał. Do piłki w wieku czterech lat zaprowadził go dziadek. Jako dziecko chciał zostać biologiem, bo fascynowały go węże. W młodości grał w akademii Hansa Rostock, gdzie, jak wspominał, trenował go ojciec Toniego Kroosa. Kroosa, który wychował się w tych samych stronach, śledził od dziecka, ale podkreślał, że gra inaczej niż on.

W 2015 roku wyjechał do Holstein Kiel. Wyszedł z Hansy z własnej inicjatywy: sam zgłosił się mailem na testy w Carl Zeiss Jena i w Kilonii, i trafił do Kilonii. Mówił o sobie, że ambicji nigdy mu nie brakowało.

Kariera

W Kilonii pracował z Ole Wernerem, najpierw w rezerwach, z którymi świętował awans z Oberligi do Regionalligi, a potem w pierwszej drużynie. W kwietniu 2018 roku, jako 20-latek, podpisał pierwszy trzyletni kontrakt z pierwszą drużyną. W sezonie 2019/2020 zagrał w 2. Bundeslidze cztery razy.

W sierpniu 2020 roku Holstein przedłużył z nim umowę o rok i wypożyczył go na sezon do trzecioligowego beniaminka SC Verl. Trener Guerino Capretti widział w nim zawodnika na pozycje „szóstki” i „ósemki”. Po latach nazwał ten krok najważniejszym w dotychczasowej karierze. Mówił, że świadomie zrobił z pozoru krok wstecz, bo po dwóch latach w kadrze zawodowców i pięciu krótkich występach trudno pokazać talent bez regularnej gry. W Verl rozegrał 35 meczów 3. Ligi. Następnie przebił się w Kilonii i z czasem został kapitanem.

W sezonie 2023/2024 Holstein Kiel, po dwóch nieudanych próbach awansu przez baraże, awansował bezpośrednio do Bundesligi po raz pierwszy w historii klubu. Sander był kapitanem tej drużyny, choć w trakcie sezonu pauzował z powodu urazów. 20 maja 2024 roku oba kluby potwierdziły, że skorzysta z klauzuli odejścia i przejdzie do Borussii Mönchengladbach. Podpisał kontrakt do lata 2028 roku. Mówił, że jako kapitan cieszy się, iż żegna się z Kilonią po awansie. Dyrektor sportowy Roland Virkus nazwał go dyscyplinowanym, inteligentnym i wybieganym defensywnym pomocnikiem.

Debiut w Bundeslidze zaliczył 23 sierpnia 2024 roku: w pierwszej kolejce sezonu 2024/2025 wszedł w 82. minucie za Rocco Reitza w przegranym 2:3 meczu z Bayerem Leverkusen. Zapowiadał wtedy, że nie przyszedł, by grzać ławkę. Po dobrym starcie i dzieleniu miejsca z Rocco Reitzem w listopadzie 2024 roku był trzecim wyborem na podwójnej szóstce.

Jesienią 2025 roku nowy trener Eugen Polanski, który objął drużynę po fatalnym początku sezonu, przesunął go do trzyosobowej obrony, na prawego środkowego obrońcę. Polanski mówił, że Sander jest silny w pojedynkach, szybki i dobry z piłką, a przy budowaniu gry z trójką z tyłu to dla niego „perfekcyjny gracz”. Sander przyznał, że zmiana była wyraźna, ale ta pozycja mu pasuje: lubi pojedynki, a z tyłu ma przed sobą więcej gry. Jesienią 2025 roku strzelił gola w derbach z 1. FC Köln.

Poza boiskiem studiował zaocznie psychologię biznesu. Zaczynał w Kilonii od geografii, ale nie był zadowolony z kierunku. W 2024 roku mówił, że za każdego gola swojej drużyny przekazuje 50 euro na projekt sadzenia drzew.

Styl gry

W Kilonii był defensywnym pomocnikiem. W Gladbach opisywał siebie jako stratega na boisku, który prowadzi drużynę spokojną grą, stawiając na powagę i opanowanie, a przy tym jako zawodnika dyscyplinowanego, z odpowiednią fizycznością i agresją w grze bez piłki oraz jakością przy piłce. Mówił, że potrafi grać zarówno bardziej defensywnie, jak i wyżej, w ostatniej tercji, gdzie może zagrać ostatnie podanie lub strzelić. Nazywano go „niemieckim Busquetsem”. Uważał, że porównanie pasuje trochę do stylu gry, ale nie do osiągnięć, i dodawał, że jest od Busquetsa nieco dynamiczniejszy. Za swój prawdziwy wzór uważał Andrésa Iniestę.

Jako szóstka zdecydowanie odbiera piłkę, organizuje grę i ją napędza, a jego podania są czyste i grane z dużą siłą.