Portugalia
Lewonożny skrzydłowy i wahadłowy, mistrz Portugalii ze Sportingiem CP w 2021 i 2024 roku, nominowany do nagrody Puskása za gola z 2023 roku.
Urodził się 13 lutego 1995 roku w Castêlo da Maia i tam się wychował. Jako sześciolatek zaczął w CD Trofense w Trofie, rodzinnym mieście ojca, ale po kilku miesiącach przeniósł się do FC Porto, które zauważyło go na meczu w Trofie. W Porto przeszedł większość szkolenia; w sezonie 2010/2011 był wypożyczony do Padroense FC.
Trener Capucho, który prowadził go w ostatnim roku przed juniorami, nie chciał go zatrzymać. Wcześniej próbował go przesunąć na lewą obronę, na co Nuno Santos się nie zgadzał. W 2012 roku trafił do juniorów Rio Ave, które zapewniło mu grę na skrzydle. W drużynie grającej systemem 4-4-2 z rombem był jednym z dwóch napastników i strzelał dużo goli. W trakcie sezonu Hamburger SV zaprosił go na tydzień treningów z pierwszą drużyną, ale Rio Ave nie zgodziło się na transfer. Przekonała go Benfica Lizbona, a transakcję dla klubu zamknął prezydent Luís Filipe Vieira. FC Porto próbowało jeszcze go zatrzymać, ale ani jemu, ani rodzinie nie spodobało się, że w juniorach został odsunięty i że chciano go przesunąć na lewą obronę.
W Benfice grał najpierw w juniorach, potem w drugiej drużynie. W 2015 roku po raz pierwszy zerwał więzadła lewego kolana. W sezonie 2015/2016 zagrał dwa mecze w pierwszej drużynie. Potem został wypożyczony do Vitórii Setúbal, gdzie w sezonie 2016/2017 rozegrał 32 mecze, a w czerwcu 2017 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Rio Ave.
Na początku sezonu 2018/2019 znów zerwał więzadła lewego kolana i wrócił do gry pod koniec marca 2019 roku. W sezonie 2019/2020 był jedną z najważniejszych postaci Rio Ave, które zakwalifikowało się do Ligi Europy: zagrał 38 meczów, strzelił pięć goli i zaliczył sześć asyst. Zainteresowały się nim Sporting i FC Porto. Wybrał Sporting, bo to tam chciał grać. Mówił, że Rúben Amorim bardzo go ukształtował i że głównie przez niego przyjął ofertę Sportingu. Kontrakt ze Sportingiem podpisał w sierpniu 2020 roku.
W pierwszym sezonie w Lizbonie zdobył osiem goli i zaliczył dziesięć asyst we wszystkich rozgrywkach, a Sporting wywalczył pierwsze od 19 lat mistrzostwo Portugalii. Do lutego 2024 roku był piłkarzem, którego Amorim wystawiał najczęściej od chwili objęcia drużyny. W kwietniu 2022 roku Rada Dyscyplinarna FPF zawiesiła go na jeden mecz i ukarała grzywną 1020 euro za zachowanie wobec Evertona z Benfiki przy linii bocznej w finale Pucharu Ligi.
12 marca 2023 roku w meczu z Boavistą (3:0) strzelił gola efektowną raboną lewą nogą. FIFA umieściła go na liście jedenastu kandydatów do nagrody Puskása.
26 października 2024 roku w meczu z Famalicão zerwał ścięgno rzepki prawego kolana i 28 października został operowany. Do gry wrócił 1 lutego 2026 roku w drugiej drużynie Sportingu, a 5 lutego, po ponad piętnastu miesiącach, zagrał w pierwszej drużynie przeciwko Aves SAD, wchodząc w 77. minucie za Francisco Trincão.
Jest szybki i technicznie sprawny; tak opisywano go już w młodości. W Sportingu grał na lewej stronie jako wahadłowy. Cechuje go dobre czytanie gry, łatwość podawania do kolegów i strzał ponadprzeciętny.
W Mistrzostwach Świata U-20 w Nowej Zelandii w 2015 roku był w kadrze Portugalii. 31 maja w meczu z Senegalem wszedł z ławki w 89. minucie i chwilę później strzelił gola na 3:0.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Primeira Liga | Sporting Lizbona | Primeira Liga | 4 | 69 | 0 | 1 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Sporting Lizbona | Liga Mistrzów | 2 | 79 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Sporting Lizbona | Liga Mistrzów | 2 | 163 | 1 | 0 |
| 2023/2024 | Sporting Lizbona | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Sporting Lizbona | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Sporting Lizbona | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Sporting Lizbona | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Rio Ave | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Rio Ave | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Rio Ave | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Vitoria Setubal | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Benfica B | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | Benfica B | – | – | – | – |
