Notes taktyka: Reprezentacja Polski musi mieć pomysł. Inaczej znowu będzie paździerz

Prosimy teraz o spojrzenie na zrzut ekranu poniższy, a nie powyższy, jak to miało miejsce do tej pory. Skupiamy się na sytuacji z przyznanym rzutem karnym dla Polski. Bicie głową w mur w końcu, dosyć szczęśliwie, przyniosło efekt. Podanie górą z głębi pola od Jakuba Kiwiora do Piotra Zielińskiego w wolne miejsce. Ten lekko trącił piłkę głową, która spotkała rękę zawodnika gości. Tak oto otrzymaliśmy rzut karny.

Reprezentacja Polski indywidualizmem stoi

Takimi indywiduami w tym spotkaniu byli przede wszystkim Piotr Zieliński i mimo wszystko Robert Lewandowski. Choć ten drugi często popełniał proste błędy, choćby i techniczne, to jednak w znacznej mierze piłka do niego dochodziła lub on się po nią cofał. W kwestii Piotra Zielińskiego mówimy o bardzo dobrym występie, braniu odpowiedzialności na siebie, której nikt inny nie chciał wziąć, kreowaniu okazji czy samemu ich finalizowaniu. Później do tego grona dołączył Sebastian Szymański, który też kilka razy zagrał ciekawe, otwierające piłki. Moglibyśmy jeszcze zaliczyć do tej grupy Jakuba Kiwiora, który świetnie sobie radzi z wyprowadzeniem piłki, jednak jest obrońcą i nie zawsze może poradzić na bezradność zespołu w ataku.

Tak jak chociażby w tej sytuacji. Szymański rozciągnął na skrzydło bardzo dobrym podaniem, co otworzyło drogę do groźnego ataku. W tym spotkaniu zawodnik inny niż Szymański, Zieliński i Lewandowski prawdopodobnie zagrałby piłkę na lewą stronę, ale po ziemi i nie do Kamińskiego. To również pokazuje, jaki potencjał drzemie w reprezentacyjnym Sebastianie Szymańskim, który ma dużo większy potencjał, niż mogłaby mówić jego dotychczasowa gra w kadrze. Zresztą swoje umiejętności już dostatecznie pokazuje w Turcji.

A na dwóch powyżej przedstawionych sytuacjach widzimy natomiast dobrą współpracę pomiędzy Robertem Lewandowskim a Piotrem Zielińskim. Fakt, na pierwszej grafice piłkę do Lewandowskiego podaje Kiwior, ale to Zieliński wyciąga jednego obrońcę, co ułatwia zadanie napastnikowi Barcelony, który również jednego defensora ze sobą zabrał. Natomiast w drugiej sytuacji Lewandowski dostał piłkę na klepkę od Zielińskiego, który wybiegł za wcześniej zabranych obrońców. W obu okazjach niestety interweniował bramkarz. W drugiej do tego był spalony.

Tutaj natomiast widzimy świetne rozrzucenie piłki na prawą stronę do Bartosza Bereszyńskiego od Piotra Zielińskiego. Piłkarz Napoli dograł piłkę na skrzydło, czym zmusił pomocników Wysp Owczych do przesunięcia się do piłki, co pozwoliło mu na odklejenie się od nich, a musimy dodać, że tę akcję strzałem skończył właśnie Zieliński. Dostał piłkę na głowę prosto od Bereszyńskiego i był to dopiero nasz drugi celny strzał w tamtym spotkaniu.

Nawet z nimi były problemy

O ile przegrywanie piłki z jednej strony na drugą jest raczej nieefektowne, o tyle przynajmniej pokazuje, że drużyna umie się chociaż utrzymać przy piłce. W przypadku reprezentacji Polski w meczu z Wyspami Owczymi nie zawsze było tak kolorowo, chociaż statystyka 72% posiadania piłki może mylić. Były momenty, że Farerzy wychodzili wyżej, i my nie wiedzieliśmy, co zrobić.

Dla przykładu na pokazanym wyżej obrazku widzimy dużą liczbę graczy Hakana Ericsona w bliskim sąsiedztwie wyrzucającego piłkę z autu Jakuba Kiwiora. Sprawiło to, że dobrych kilka sekund Kiwior szukał partnera do zagrania, obracał się, zamachiwał, gestykulował. Koniec końców zagrał i utrzymaliśmy piłkę, jednak taki obrazek, w którym nie mamy pomysłu na rozegranie autu na własnej połowie, nie powinien się w tym meczu zdarzyć.

Podobnie tutaj gracze Wysp Owczych wyszli ciut wyżej do pressingu, co sprawiło, że ta akcja może być sztandarowym przykładem nieudolności Polaków w konstruowaniu ataków. Wyspiarze przesuwali się odpowiednio za akcją, a piłka, nie oddalając się od punktu wyjścia, krążyła z jednej strony boiska na drugą. Nikt nie umiał jej przetransportować wyżej ani nikt nie umiał się po nią cofnąć. Zabrakło zarówno pomysłu, jak i inicjatywy z przodu – ruchu.

Co więc musi zrobić reprezentacja Polski Probierza?

Przede wszystkim postawić na zawodników kreatywnych, jak Zieliński i Szymański. Do tego reprezentacja Polski musi mieć na ataki inny pomysł niż długie zagrania i ciągłe dośrodkowania. Dobrze sprawdziłaby się zapewne szybka i bezpośrednia gra, jednak nie zbyt bezpośrednia, bo też Polacy chcą w tym momencie oglądać reprezentację, od której nie wypadają oczy.