Niespodzianka na Majorce

W pierwszych minutach po gwizdku sędziego na drugą połowę nie działo się nic. Warto wspomnieć tylko o brzydkim faulu Ramisa na Llorente, wskutek czego Bask przez dłuższą chwilę zwijał się z bólu na murawie. Dosyć to niespotykane, bo to raczej zawodnicy z Bilbao mają opinię nigdy nie odstawiających nogi. Tymczasem gospodarze w dalszym ciągu wypracowywali szanse na podwyższenie prowadzenia. Po fatalnym przeprowadzeniu akcji przez Muniaina, znakomitym podaniem został uruchomiony Nsue i gdyby nie nieustępliwość San Jose, pewnie ciemnoskóry zawodnik obiegłby Iraizoza. Wysiłki Athletiku natomiast ograniczały się do nieustannych, dalekich, długich podań, często posyłanych bez uprzedniego upewnienia się, gdzie przebywa partner.

Groźny atak wyprowadzili goście po godzinie gry, a zaczął się on od dobrego odbioru piłki na własnym przedpolu po rzucie rożnym. Z futbolówką pognał Llorente, potem odegrał ją do wbiegającego w pole karne Muniaina, a ten po chwili próbował mu ją ponownie zagrać. Jednak w akcję niepotrzebnie włączył się Iraola, nieczysto uderzając piłkę. Mimo braku naprawdę klarownej sytuacji, można było stwierdzić, że Athletic osiągnął w drugiej części gry zdecydowaną przewagę, ale paradoksalnie i tak groźniejsze były nieliczne kontrataki gospodarzy. Lepiej radziła sobie baskijska defensywa, grająca zdecydowanie wyżej i odważnie zastawiająca pułapki ofsajdowe. Mallorka grała natomiast bardzo mądrze i skutecznie w niemal każdym elemencie. Dobrze zorganizowana, wybiegana i rozsądna taktycznie – tak można było określić drużynę Laudrupa w tym spotkaniu.

Z niemiłosiernego upływu czasu zdawał sobie sprawę Joaquin Caparros i zdecydował się wprowadzić za Gaizkę Toquero drugiego potężnego zawodnika do pary z Llorente – Urko Verę, który jeszcze niedawno biegał po trzecioligowych boiskach. Chwilę później, po rzutach wolnych, dwukrotnie było gorąco pod bramką Aouate’a, jednak najpierw arbiter dopatrzył się faulu na Ramisie, a później Andoni Iraola w dogodnej sytuacji nie sięgnął piłki. Kolejne minuty i kolejne akcje gości, budowane z coraz większym mozołem i nieporadnością, tylko utwierdzały w przekonaniu, że goście nie wywiozą z Iberostar nawet punktu. Stało się to jasne m.in. po strzale Very, który po świetnym zgraniu od Llorente, ładnie obrócił się z obrońcami na plecach, jednak zamiast spokojnie uderzyć na dalszy słupek, huknął kilka metrów nad poprzeczką. Ostatnim, dodajmy smutnym, akordem tego spotkania, był strzał z dystansu Iraoli, który nie dość, że ledwo dotoczył się do reklam stojących za bramką Mallorki, to jeszcze miało to miejsce kilka metrów od słupka… Athletic przegrał niespodziewanie z wyspiarzami i nie wykorzystał szansy na zmniejszenie dystansu do Villarrealu.

• Athletic Bilbao
• RCD Mallorca

W pierwszych minutach po gwizdku sędziego na drugą połowę nie działo się nic. Warto wspomnieć tylko o brzydkim faulu Ramisa na Llorente, wskutek czego Bask przez dłuższą chwilę zwijał się z bólu na murawie. Dosyć to niespotykane, bo to raczej zawodnicy z Bilbao mają opinię nigdy nie odstawiających nogi. Tymczasem gospodarze w dalszym ciągu wypracowywali szanse na podwyższenie prowadzenia. Po fatalnym przeprowadzeniu akcji przez Muniaina, znakomitym podaniem został uruchomiony Nsue i gdyby nie nieustępliwość San Jose, pewnie ciemnoskóry zawodnik obiegłby Iraizoza. Wysiłki Athletiku natomiast ograniczały się do nieustannych, dalekich, długich podań, często posyłanych bez uprzedniego upewnienia się, gdzie przebywa partner.

Groźny atak wyprowadzili goście po godzinie gry, a zaczął się on od dobrego odbioru piłki na własnym przedpolu po rzucie rożnym. Z futbolówką pognał Llorente, potem odegrał ją do wbiegającego w pole karne Muniaina, a ten po chwili próbował mu ją ponownie zagrać. Jednak w akcję niepotrzebnie włączył się Iraola, nieczysto uderzając piłkę. Mimo braku naprawdę klarownej sytuacji, można było stwierdzić, że Athletic osiągnął w drugiej części gry zdecydowaną przewagę, ale paradoksalnie i tak groźniejsze były nieliczne kontrataki gospodarzy. Lepiej radziła sobie baskijska defensywa, grająca zdecydowanie wyżej i odważnie zastawiająca pułapki ofsajdowe. Mallorka grała natomiast bardzo mądrze i skutecznie w niemal każdym elemencie. Dobrze zorganizowana, wybiegana i rozsądna taktycznie – tak można było określić drużynę Laudrupa w tym spotkaniu.

Z niemiłosiernego upływu czasu zdawał sobie sprawę Joaquin Caparros i zdecydował się wprowadzić za Gaizkę Toquero drugiego potężnego zawodnika do pary z Llorente – Urko Verę, który jeszcze niedawno biegał po trzecioligowych boiskach. Chwilę później, po rzutach wolnych, dwukrotnie było gorąco pod bramką Aouate’a, jednak najpierw arbiter dopatrzył się faulu na Ramisie, a później Andoni Iraola w dogodnej sytuacji nie sięgnął piłki. Kolejne minuty i kolejne akcje gości, budowane z coraz większym mozołem i nieporadnością, tylko utwierdzały w przekonaniu, że goście nie wywiozą z Iberostar nawet punktu. Stało się to jasne m.in. po strzale Very, który po świetnym zgraniu od Llorente, ładnie obrócił się z obrońcami na plecach, jednak zamiast spokojnie uderzyć na dalszy słupek, huknął kilka metrów nad poprzeczką. Ostatnim, dodajmy smutnym, akordem tego spotkania, był strzał z dystansu Iraoli, który nie dość, że ledwo dotoczył się do reklam stojących za bramką Mallorki, to jeszcze miało to miejsce kilka metrów od słupka… Athletic przegrał niespodziewanie z wyspiarzami i nie wykorzystał szansy na zmniejszenie dystansu do Villarrealu.