Niesamowity Betis współliderem Primera Division

• Athletic Bilbao
• Real Betis

Rozjuszony Athletic przez następne minuty chciał pokazać, dlaczego San Mames nazywa się czasem „piekłem”. Najpierw próbował Susaeta, ale jego strzał głową w 18. minucie był za słaby, aby zaskoczyć bramkarza. W 27. minucie bliski był także Oscar De Marcos, ale jego strzał z linii pola karnego także zatrzymał się na bramkarzu. Real Betis Balompie mógł odpowiedzieć „w swoim stylu”, czyli zdobywając gola, mając ku temu pół okazji, w 32. minucie, ale Roque Santa Cruz mógł złapać się tylko za głowę, kiedy po sytuacji sam na sam jego strzał obił tylko słupek. Bramka wisiała jednak w powietrzu i padła w końcu w 38. minucie, a szczęśliwym strzelcem okazał się Oscar De Marcos, który do samego końca nie odpuścił piłki i po zagraniu wzdłuż linii końcowej Susaety i odbiciu piłki przez Castro nie odpuszczał i, zawdzięczając to bardziej szczęściu niż umiejętnościom, wpakował z metra futbolówkę do siatki. W 41. minucie goście mogli ponownie odzyskać dwubramkowe prowadzenie, ale świetną interwencją w sytuacji sam na sam z Pereirą popisał się Iraizoz. Co się odwlecze… Już w doliczonym czasie gry pierwszej połowy dość przypadkowe dośrodkowanie trafiło w uciekającego z ręką Oscara De Marcosa, a sędzia wskazał na rzut karny. Była to kolejna decyzja na korzyść Betisu tego wieczora, gdyż zagranie z pewnością było nieumyślne, a jeśli nawet piłka trafiła w piłkarza, to raczej w brzuch niż w rękę – wielu sędziów w tej sytuacji nie użyłoby gwizdka. Decyzja została jednak podjęta, a strzałem w sam środek bramki „jedenastkę” wykorzystał Salva Sevilla, a chwilę później sędzia, przy ogłuszających gwizdach publiczności, zakończył pierwszą połowę. Pomimo kilku kontrowersji, cieszył na pewno fakt, że piłkarze obydwu drużyn postanowili nie iść śladem innych drużyn w tej kolejce i już po pierwszej połowie wiadomo było, że wynik 1:0 nam nie grozi.

Oprócz Susaety zdecydowanie wyróżniającą się postacią Athletiku był Iker Muniain, który już na początku drugiej połowy próbował strzelić kontaktowego gola, ale doskonale wyczekał go Castro i jego płaski strzał po ziemi nie sprawił mu problemów. Minutę później prawdziwy rajd w polu karnym rywala wykonał Gurpegi, który mijał rywali niczym narciarz tyczki, jednak zabrakło w tej akcji wykończenia, a doskonale także spisywali się obrońcy. W 54. minucie swoją szansę miał Iturraspe, ale podania Susaety na wolne pole po raz kolejny nie wykorzystał jego kolega i popisał się uderzeniem w najwyższe rzędy trybun. Znakomicie za to układała się współpraca po drugiej stronie boiska, gdyż w ciągu dwóch minut Real Betis stworzył sobie trzy niemal stuprocentowe sytuacje. Najpierw po zagraniu od Pereiry swoją szansę miał Jefferson Montero, sekundy później po dograniu Pereiry mógł trafić Santa Cruz, ale jego uderzenie z ostrego kąta sparował Iraizoz, a pół minuty później z kilku metrów w słupek trafił Pereira – to były niesamowite trzy minuty w „La Catedral”, jak nazywa się stadion Athletiku, a na trybunach było słychać coraz głośniejsze gwizdy, jednak kiedy przy piłce byli piłkarze gospodarzy, mogli oni liczyć na głośny i żywiołowy doping.

Pomimo uciekających minut sytuacja na boisku przez długi okres się nie zmieniała, a optyczną przewagę cały czas utrzymywali goście. Mogło się to zmienić w 75. minucie, kiedy to z boiska został wyrzucony Mario, który wdarł się w przepychankę z Muniainem. Ten drugi po spotkaniu z czołem Mario padł na murawę niczym rażony piorunem, jednak leżąc, kopnął w nogę stojącego nad nim rywala. Sędzia oszczędził jednak Baska i pokazał mu tylko żółtą kartkę, jednak dla Andaluzyjczyka był bezwzględny i Real Betis musiał kończyć spotkanie w osłabieniu. Dwie minuty później swoją najlepszą w tym spotkaniu sytuację miał Llorente, ale jego strzał głową kapitalnie sparował Castro. Był to jednak dopiero początek szturmów gospodarzy, natomiast goście zaczęli skupiać się na grze na czas, a Pepe Mel dokonał także zmiany taktycznej, w miejsce napastnika, Roque Santa Cruza, desygnując do gry kolejnego obrońcę, Amayę.

Końcowe minuty spotkania przyniosły nam wielkie emocje, a wszystko za sprawą podyktowanego w 86. minucie rzutu karnego po tym, jak Chica przypadkowo zagarnął w polu karnym piłkę ręką. Wielką odpowiedzialność wziął na siebie wprowadzony w drugiej połowie Diego Lopez, jednak nie pomylił się i już tylko jeden gol dzielił obie drużyny. Ostatnie minuty przyniosły wręcz heroiczną walkę obydwu drużyn o zmianę lub utrzymanie wyniku, w zależności od punktu widzenia, a przy liniach bocznych szaleli obaj szkoleniowcy, dając swoim podopiecznym kolejne wskazówki. W pierwszej doliczonej minucie doliczonego czasu gry piłkę meczową mieli Andaluzyjczycy, jednak po szybkiej kontrze i kapitalnym podaniu do wykorzystania sytuacji zabrakło centymetrów, szybszy był Iraizoz. Minutę później rywali powinien był już dobić Pereira, który wygrał pojedynek w narożniku boiska z wybiegającym Iraizozem, jednak jego strzał przeleciał nad pustą bramką. W czwartej doliczonej minucie powinna paść kolejne bramka, lecz tym razem naprawdę minimalnie pomylił się David Lopez, a sekundy wcześniej doszło do kolejnej kontrowersyjnej sytuacji, kiedy to sędzia Ayza Gamez nie dostrzegł, że po strzale Martineza piłka wyszła na rzut rożny po ręce Nacho. Za bezmyślny faul i drugą żółtą kartkę na sekundy przed końcem z boiska wyleciał także gracz Athletiku, Amorebieta. Chwilę po tym faulu sędzia zakończył to porywające spotkanie.

Mimo iż dotychczasowi rywale Realu Betis nie byli całkowicie z najwyższej hiszpańskiej półki, to gra i wyniki Andaluzyjczyków mogą imponować. Owszem, w ich składzie znajdują się indywidualności, ale o sile zespołu decyduje kolektyw – tu nie ma gwiazd i indywidualnych popisów, jest drużyna. Dzięki kompletowi zwycięstw podopieczni Pepe Mela są jednym z dwóch, obok Valencii, zespołów z kompletem zwycięstw, a dzięki korzystniejszemu bilansowi bramkowemu objęli nawet prowadzenie w ligowej tabeli. Jeśli „Los Verdiblancos” nie zeżre presja związana z rosnącymi oczekiwaniami kibiców oraz nie zwolnią tempa, po spotkaniu w przyszłym tygodniu z Realem Saragossa mogą oni zostać samodzielnymi liderami rozgrywek, gdyż na Estadio Mestalla przyjedzie FC Barcelona, zatem wielce prawdopodobne, że „Nietoperze” stracą w końcu punkty.

Athletic Bilbao przegrał 2:3 z Realem Betis Balompie w trzeciej serii spotkań Primera Division. Spotkanie stało na bardzo wysokim poziomie, a gdyby piłkarze popisali się lepszą skutecznością, wynik byłby znacznie wyższy. Po trzeciej kolejnej wygranej beniaminek z Andaluzji został liderem ligowej tabeli.

Powiedzieć, że Athletic to spotkanie musiał wygrać, to za mało. Grający o najwyższe cele Baskowie pod dowództwem Marcelo Bielsy niesamowicie zawodzą, gdyż dotychczas zaledwie zremisowali z innym beniaminkiem, Rayo Vallecano, oraz przegrali z Espanyolem, który, nie oszukujmy się, wielkiego futbolu nie pokazał. Spotkanie z beniaminkiem z Sewilli na San Mames miało dać w końcu pierwszą w tym sezonie wygraną. Tradycyjnie już dla siebie, „El Loco” dokonał zmian w porównaniu z poprzednim spotkaniem, jedną także wymuszoną, gdyż wciąż kontuzjowany jest Ander Herrera. Z kolei Real Betis Balompie jest jak na razie sensacją rozgrywek. Wiadomo było, że mimo iż dopiero co wygrał Segunda Division, poziomem przewyższa niejednego rywala z najwyższej klasy rozgrywkowej, ale chyba mało kto przypuszczał, że przewyższa aż tak. Co prawda pierwsze dwa wygrane spotkania, z Granadą i Mallorką, nie powalały, a jednobramkowe zwycięstwa niczym się nie różniły (gole Rubena Castro w 86. minutach), ale pokazały, że Andaluzyjczycy mają spory potencjał. Spotkanie z Baskami miało jednak jednoznacznie wskazać, na co tak naprawdę stać niedawnego drugoligowca. Tym razem w wyjściowym składzie zabrakło bohatera dwóch poprzednich spotkań, Marco Rubena, a wobec bardziej defensywnej taktyki samotne miejsce w ataku zajął Roque Santa Cruz.

Zaopatrzeni w nasiona słonecznika i kanapki kibice przyjezdnych musieli przeżyć pozytywną niespodziankę, gdyż kiedy spokojnie przygotowywali odliczanie do 86. minuty, ich ulubieńcy w dwóch pierwszych sytuacjach i po dwóch celnych strzałach mieli na swoim koncie już dwa gole. Zaczął w 7. minucie rodak gospodarzy, Bask Benat Etxebarria, który pięknym uderzeniem z rzutu wolnego z 30 metrów pokonał Gorkę Iraizoza. Bramkarz po raz kolejny w tym sezonie zawalił gola – za szybko zaczął się przesuwać w kierunku bliższego słupka, co wykorzystał strzelec, posyłając piłkę w kierunku dalszego słupka, gdzie nie zdołał jej już sięgnąć złapany na wykroku i rozpaczliwie interweniujący Iraizoz. Pięć minut później było już 0:2, a kapitalną akcją popisał się lewy obrońca Andaluzyjczyków, Nacho Perez. Po indywidualnym rajdzie zdołał się on przedrzeć przy bocznej linii pod pole karne rywala, tam zagrał piłkę do Pereiry, wyszarpał sekundę później swojemu koledze piłkę i mocnym strzałem po ziemi pokonał Iraizoza. Bramka ta wzbudziła wiele protestów, gdyż Baskowie sugerowali, że chwilę wcześniej piłka opuściła boisko – pomimo wielu telewizyjnych powtórek, ciężko jednoznacznie wskazać, kto miał rację, ale, jak mówi piłkarskie porzekadło, gra się do gwizdka, z czego skorzystali goście i objęli dwubramkowe prowadzenie. W tym momencie sytuacja Athletiku stała się nie do pozazdroszczenia.

Rozjuszony Athletic przez następne minuty chciał pokazać, dlaczego San Mames nazywa się czasem „piekłem”. Najpierw próbował Susaeta, ale jego strzał głową w 18. minucie był za słaby, aby zaskoczyć bramkarza. W 27. minucie bliski był także Oscar De Marcos, ale jego strzał z linii pola karnego także zatrzymał się na bramkarzu. Real Betis Balompie mógł odpowiedzieć „w swoim stylu”, czyli zdobywając gola, mając ku temu pół okazji, w 32. minucie, ale Roque Santa Cruz mógł złapać się tylko za głowę, kiedy po sytuacji sam na sam jego strzał obił tylko słupek. Bramka wisiała jednak w powietrzu i padła w końcu w 38. minucie, a szczęśliwym strzelcem okazał się Oscar De Marcos, który do samego końca nie odpuścił piłki i po zagraniu wzdłuż linii końcowej Susaety i odbiciu piłki przez Castro nie odpuszczał i, zawdzięczając to bardziej szczęściu niż umiejętnościom, wpakował z metra futbolówkę do siatki. W 41. minucie goście mogli ponownie odzyskać dwubramkowe prowadzenie, ale świetną interwencją w sytuacji sam na sam z Pereirą popisał się Iraizoz. Co się odwlecze… Już w doliczonym czasie gry pierwszej połowy dość przypadkowe dośrodkowanie trafiło w uciekającego z ręką Oscara De Marcosa, a sędzia wskazał na rzut karny. Była to kolejna decyzja na korzyść Betisu tego wieczora, gdyż zagranie z pewnością było nieumyślne, a jeśli nawet piłka trafiła w piłkarza, to raczej w brzuch niż w rękę – wielu sędziów w tej sytuacji nie użyłoby gwizdka. Decyzja została jednak podjęta, a strzałem w sam środek bramki „jedenastkę” wykorzystał Salva Sevilla, a chwilę później sędzia, przy ogłuszających gwizdach publiczności, zakończył pierwszą połowę. Pomimo kilku kontrowersji, cieszył na pewno fakt, że piłkarze obydwu drużyn postanowili nie iść śladem innych drużyn w tej kolejce i już po pierwszej połowie wiadomo było, że wynik 1:0 nam nie grozi.

Oprócz Susaety zdecydowanie wyróżniającą się postacią Athletiku był Iker Muniain, który już na początku drugiej połowy próbował strzelić kontaktowego gola, ale doskonale wyczekał go Castro i jego płaski strzał po ziemi nie sprawił mu problemów. Minutę później prawdziwy rajd w polu karnym rywala wykonał Gurpegi, który mijał rywali niczym narciarz tyczki, jednak zabrakło w tej akcji wykończenia, a doskonale także spisywali się obrońcy. W 54. minucie swoją szansę miał Iturraspe, ale podania Susaety na wolne pole po raz kolejny nie wykorzystał jego kolega i popisał się uderzeniem w najwyższe rzędy trybun. Znakomicie za to układała się współpraca po drugiej stronie boiska, gdyż w ciągu dwóch minut Real Betis stworzył sobie trzy niemal stuprocentowe sytuacje. Najpierw po zagraniu od Pereiry swoją szansę miał Jefferson Montero, sekundy później po dograniu Pereiry mógł trafić Santa Cruz, ale jego uderzenie z ostrego kąta sparował Iraizoz, a pół minuty później z kilku metrów w słupek trafił Pereira – to były niesamowite trzy minuty w „La Catedral”, jak nazywa się stadion Athletiku, a na trybunach było słychać coraz głośniejsze gwizdy, jednak kiedy przy piłce byli piłkarze gospodarzy, mogli oni liczyć na głośny i żywiołowy doping.

Pomimo uciekających minut sytuacja na boisku przez długi okres się nie zmieniała, a optyczną przewagę cały czas utrzymywali goście. Mogło się to zmienić w 75. minucie, kiedy to z boiska został wyrzucony Mario, który wdarł się w przepychankę z Muniainem. Ten drugi po spotkaniu z czołem Mario padł na murawę niczym rażony piorunem, jednak leżąc, kopnął w nogę stojącego nad nim rywala. Sędzia oszczędził jednak Baska i pokazał mu tylko żółtą kartkę, jednak dla Andaluzyjczyka był bezwzględny i Real Betis musiał kończyć spotkanie w osłabieniu. Dwie minuty później swoją najlepszą w tym spotkaniu sytuację miał Llorente, ale jego strzał głową kapitalnie sparował Castro. Był to jednak dopiero początek szturmów gospodarzy, natomiast goście zaczęli skupiać się na grze na czas, a Pepe Mel dokonał także zmiany taktycznej, w miejsce napastnika, Roque Santa Cruza, desygnując do gry kolejnego obrońcę, Amayę.

Końcowe minuty spotkania przyniosły nam wielkie emocje, a wszystko za sprawą podyktowanego w 86. minucie rzutu karnego po tym, jak Chica przypadkowo zagarnął w polu karnym piłkę ręką. Wielką odpowiedzialność wziął na siebie wprowadzony w drugiej połowie Diego Lopez, jednak nie pomylił się i już tylko jeden gol dzielił obie drużyny. Ostatnie minuty przyniosły wręcz heroiczną walkę obydwu drużyn o zmianę lub utrzymanie wyniku, w zależności od punktu widzenia, a przy liniach bocznych szaleli obaj szkoleniowcy, dając swoim podopiecznym kolejne wskazówki. W pierwszej doliczonej minucie doliczonego czasu gry piłkę meczową mieli Andaluzyjczycy, jednak po szybkiej kontrze i kapitalnym podaniu do wykorzystania sytuacji zabrakło centymetrów, szybszy był Iraizoz. Minutę później rywali powinien był już dobić Pereira, który wygrał pojedynek w narożniku boiska z wybiegającym Iraizozem, jednak jego strzał przeleciał nad pustą bramką. W czwartej doliczonej minucie powinna paść kolejne bramka, lecz tym razem naprawdę minimalnie pomylił się David Lopez, a sekundy wcześniej doszło do kolejnej kontrowersyjnej sytuacji, kiedy to sędzia Ayza Gamez nie dostrzegł, że po strzale Martineza piłka wyszła na rzut rożny po ręce Nacho. Za bezmyślny faul i drugą żółtą kartkę na sekundy przed końcem z boiska wyleciał także gracz Athletiku, Amorebieta. Chwilę po tym faulu sędzia zakończył to porywające spotkanie.

Mimo iż dotychczasowi rywale Realu Betis nie byli całkowicie z najwyższej hiszpańskiej półki, to gra i wyniki Andaluzyjczyków mogą imponować. Owszem, w ich składzie znajdują się indywidualności, ale o sile zespołu decyduje kolektyw – tu nie ma gwiazd i indywidualnych popisów, jest drużyna. Dzięki kompletowi zwycięstw podopieczni Pepe Mela są jednym z dwóch, obok Valencii, zespołów z kompletem zwycięstw, a dzięki korzystniejszemu bilansowi bramkowemu objęli nawet prowadzenie w ligowej tabeli. Jeśli „Los Verdiblancos” nie zeżre presja związana z rosnącymi oczekiwaniami kibiców oraz nie zwolnią tempa, po spotkaniu w przyszłym tygodniu z Realem Saragossa mogą oni zostać samodzielnymi liderami rozgrywek, gdyż na Estadio Mestalla przyjedzie FC Barcelona, zatem wielce prawdopodobne, że „Nietoperze” stracą w końcu punkty.