Nawałka vs Smuda. Czy na Euro 2016 grozi nam powtórka z rozrywki?

Na lewej stronie obrony znowu jedna wielka niewiadoma. Za Nawałki grali tam już chyba wszyscy, choć nie chce mi się wierzyć, że Jakub Wawrzyniak pozwoli sobie na kolejną przegraną walkę o skład. Wtedy wygryzł go Boenisch, a teraz za rywala ma… Rybusa, nominalnego skrzydłowego. Niewykluczone, że selekcjoner zdecyduje się ustawić tam Olkowskiego lub Piszczka, jeśli obaj będą w bardzo dobrej formie. Nie można również zapomnieć o rekonwalescencie Jędrzejczyku, który otrzymał pozwolenie od lekarza na treningi z pełnym obciążeniem. Jeśli wróci do dawnej dyspozycji, może zająć lewą flankę obrony.

Oby na Euro 2016 miał więcej powodów do takiego tańca:

https://www.youtube.com/watch?v=1vYAqZXGhOQ

Pomocnicy

We wspomnianym spotkaniu z Grecją ta formacja wyglądała dokładnie tak: Błaszczykowski, Polanski, Murawski, Obraniak i Rybus. Aż trzech z nich na dobre zniknęło z kadry i nikt za nimi nie będzie płakał. Polanski raz chce grać w kadrze, raz się obraża. Całe szczęście, że to Nawałka decyduje o powołaniach i sympatycznego zawodnika Hoffenheim nie oglądamy w biało-czerwonych barwach. Nie potrzebujemy psucia tej świetnej atmosfery. Do tego worka moglibyśmy przy okazji wrzucić Obraniaka, który z pewnością będzie żałował, że nie wystąpi na ojczystej ziemi. Dobre stałe fragmenty gry już nie wystarczą, żeby załapać się do kadry. Już nie. Smuda dał się nabrać na tę magiczną lewą nogę. Nawałka nie popełnia tego błędu.

Problemy z grą w pierwszym składzie będzie miał również Maciej „zapchajdziura” Rybus, jeśli Kamil Grosicki będzie za ponad pół roku w optymalnej dyspozycji. Na terenie, który bardzo dobrze zna.

Na drugiej stronie liczę na Jakuba Błaszczykowskiego, dla którego mogą to być ostatnie mistrzostwa Europy. Na poprzednich wyprowadzał drużynę na boisko jako kapitan, strzelił ważnego gola z Rosją, a później ośmieszył się historią z biletami. Następnie przyszły lawinowo kontuzje, spadki formy i dzisiaj powoli powraca do reprezentacji, której zawsze był oddany. Zostawiał na boisku pot i krew. Nawet jak nie jest w formie, to będzie dobrym duchem tej kadry. Motywatorem, który już pogodził się z utratą opaski. Dojrzał. Przedłożył dobro reprezentacji nad własne ego.

Zamiast wspomnianej trójcy w środku pola prawdopodobnie będziemy oglądali w akcji Krychowiaka, Mączyńskiego i Milika, który ostatnią kapitalną asystą do Lewandowskiego udowodnił, że nie musi grać na szpicy, żeby wnosić wiele do tego zespołu. Krychowiak jest w kosmicznej formie, więc jeśli nic nadzwyczajnego się nie wydarzy, będziemy mieli lidera z prawdziwego zdarzenia, przy którym Mączyński może się naprawdę dobrze rozwinąć i takie mecze jak ten ze Szkocją nie będą dziełem przypadku.

Napastnik

W tej kwestii nic się nie zmieniło. Robert Lewandowski i wszystko jasne. Jeszcze bardziej się rozwinął, jeszcze więcej daje kadrze, a on jeszcze nie powiedział ostatniego słowa. Zdobył wiele, ale sukcesu z reprezentacją nie posmakował. Czas to zmienić.

Adam Nawałka nie dokonał wielkiej rewolucji. Trochę wziął od Smudy, trochę od Fornalika, dorzucił szczyptę własnych pomysłów i mamy niezły produkt, z którym nie będzie wstydu się pokazać wśród europejskiej śmietanki. Cały czas mamy problemy ze stabilizacją w defensywie, ale jakiś zalążek już oglądaliśmy w ostatnich eliminacyjnych meczach. Trzeba się modlić o zdrowie dla Piszczka i Błaszczykowskiego, a Pazdanowi życzyć większej rozwagi, wtedy nawet poślizgnięcie się Wawrzyniaka nie zrobi nam krzywdy.

Dla wielu będzie to pierwsza poważna impreza w życiu, więc tego najbardziej się obawiam, ale Nawałka skonstruował dosyć ciekawą mieszanką. Czuję tutaj jakąś przemyślaną koncepcję, doskonalenie pewnych elementów. Na ostatnim Euro mieliśmy raczej do czynienia z chaotyczną wizją sympatycznego Franza Smudy, który nie potrafił na bieżąco reagować na niepowodzenia. Nie szukał innych rozwiązań. Jeśli już raz się uparł, to mogliśmy tylko z niesmakiem oglądać jego decyzje.

Myślałem, że Nawałka jest na zupełnie innym biegunie, ale zmiany przeprowadzone ze Szkocją każą nieco studzić emocje. Zremisowaliśmy ze Szkocją, a wygraliśmy z Irlandią. We Francji spotkamy się z drużynami jeszcze większego kalibru i tam takie błędne decyzje mogą nas kosztować odpadnięciem z turnieju. Nawet Lewandowski nie zdoła nam pomóc w ostatniej sekundzie.

• Adam Nawałka
• Jakub Błaszczykowski
• Łukasz Fabiański
• Robert Lewandowski
• Michał Pazdan
• Polska

Na lewej stronie obrony znowu jedna wielka niewiadoma. Za Nawałki grali tam już chyba wszyscy, choć nie chce mi się wierzyć, że Jakub Wawrzyniak pozwoli sobie na kolejną przegraną walkę o skład. Wtedy wygryzł go Boenisch, a teraz za rywala ma… Rybusa, nominalnego skrzydłowego. Niewykluczone, że selekcjoner zdecyduje się ustawić tam Olkowskiego lub Piszczka, jeśli obaj będą w bardzo dobrej formie. Nie można również zapomnieć o rekonwalescencie Jędrzejczyku, który otrzymał pozwolenie od lekarza na treningi z pełnym obciążeniem. Jeśli wróci do dawnej dyspozycji, może zająć lewą flankę obrony.

Oby na Euro 2016 miał więcej powodów do takiego tańca:

https://www.youtube.com/watch?v=1vYAqZXGhOQ

Pomocnicy

We wspomnianym spotkaniu z Grecją ta formacja wyglądała dokładnie tak: Błaszczykowski, Polanski, Murawski, Obraniak i Rybus. Aż trzech z nich na dobre zniknęło z kadry i nikt za nimi nie będzie płakał. Polanski raz chce grać w kadrze, raz się obraża. Całe szczęście, że to Nawałka decyduje o powołaniach i sympatycznego zawodnika Hoffenheim nie oglądamy w biało-czerwonych barwach. Nie potrzebujemy psucia tej świetnej atmosfery. Do tego worka moglibyśmy przy okazji wrzucić Obraniaka, który z pewnością będzie żałował, że nie wystąpi na ojczystej ziemi. Dobre stałe fragmenty gry już nie wystarczą, żeby załapać się do kadry. Już nie. Smuda dał się nabrać na tę magiczną lewą nogę. Nawałka nie popełnia tego błędu.

Problemy z grą w pierwszym składzie będzie miał również Maciej „zapchajdziura” Rybus, jeśli Kamil Grosicki będzie za ponad pół roku w optymalnej dyspozycji. Na terenie, który bardzo dobrze zna.

Na drugiej stronie liczę na Jakuba Błaszczykowskiego, dla którego mogą to być ostatnie mistrzostwa Europy. Na poprzednich wyprowadzał drużynę na boisko jako kapitan, strzelił ważnego gola z Rosją, a później ośmieszył się historią z biletami. Następnie przyszły lawinowo kontuzje, spadki formy i dzisiaj powoli powraca do reprezentacji, której zawsze był oddany. Zostawiał na boisku pot i krew. Nawet jak nie jest w formie, to będzie dobrym duchem tej kadry. Motywatorem, który już pogodził się z utratą opaski. Dojrzał. Przedłożył dobro reprezentacji nad własne ego.

Zamiast wspomnianej trójcy w środku pola prawdopodobnie będziemy oglądali w akcji Krychowiaka, Mączyńskiego i Milika, który ostatnią kapitalną asystą do Lewandowskiego udowodnił, że nie musi grać na szpicy, żeby wnosić wiele do tego zespołu. Krychowiak jest w kosmicznej formie, więc jeśli nic nadzwyczajnego się nie wydarzy, będziemy mieli lidera z prawdziwego zdarzenia, przy którym Mączyński może się naprawdę dobrze rozwinąć i takie mecze jak ten ze Szkocją nie będą dziełem przypadku.

Napastnik

W tej kwestii nic się nie zmieniło. Robert Lewandowski i wszystko jasne. Jeszcze bardziej się rozwinął, jeszcze więcej daje kadrze, a on jeszcze nie powiedział ostatniego słowa. Zdobył wiele, ale sukcesu z reprezentacją nie posmakował. Czas to zmienić.

Adam Nawałka nie dokonał wielkiej rewolucji. Trochę wziął od Smudy, trochę od Fornalika, dorzucił szczyptę własnych pomysłów i mamy niezły produkt, z którym nie będzie wstydu się pokazać wśród europejskiej śmietanki. Cały czas mamy problemy ze stabilizacją w defensywie, ale jakiś zalążek już oglądaliśmy w ostatnich eliminacyjnych meczach. Trzeba się modlić o zdrowie dla Piszczka i Błaszczykowskiego, a Pazdanowi życzyć większej rozwagi, wtedy nawet poślizgnięcie się Wawrzyniaka nie zrobi nam krzywdy.

Dla wielu będzie to pierwsza poważna impreza w życiu, więc tego najbardziej się obawiam, ale Nawałka skonstruował dosyć ciekawą mieszanką. Czuję tutaj jakąś przemyślaną koncepcję, doskonalenie pewnych elementów. Na ostatnim Euro mieliśmy raczej do czynienia z chaotyczną wizją sympatycznego Franza Smudy, który nie potrafił na bieżąco reagować na niepowodzenia. Nie szukał innych rozwiązań. Jeśli już raz się uparł, to mogliśmy tylko z niesmakiem oglądać jego decyzje.

Myślałem, że Nawałka jest na zupełnie innym biegunie, ale zmiany przeprowadzone ze Szkocją każą nieco studzić emocje. Zremisowaliśmy ze Szkocją, a wygraliśmy z Irlandią. We Francji spotkamy się z drużynami jeszcze większego kalibru i tam takie błędne decyzje mogą nas kosztować odpadnięciem z turnieju. Nawet Lewandowski nie zdoła nam pomóc w ostatniej sekundzie.