Nikola Štulić

Pochodzenie

Urodził się 8 września 2001 roku w Sremskiej Mitrovicy. Piłkarsko wychował się w Partizanie Belgrad, w którym przeszedł wszystkie kategorie młodzieżowe, od najmłodszych drużyn. W kadetach był najlepszym strzelcem. W pierwszym zespole zadebiutował 14 czerwca 2020 roku, w meczu z Čukarički, wygranym przez Partizan 4:1. Wkrótce potem podpisał pierwszy zawodowy kontrakt.

Kariera

W Partizanie rzadko grał od początku. Mówił później, że żałuje, iż nie zostawił po sobie większego śladu i nie zdobył z klubem mistrzostwa, ale rozumiał sytuację: na jego pozycji grał drogi i dobrze spisujący się obcokrajowiec, a młodzi nie dostawali wielu szans. 25 maja 2021 roku wszedł na boisko w 88. minucie finału Pucharu Serbii z Crveną zvezdą. Po 120 minutach bez bramek Crvena zvezda wygrała w rzutach karnych 4:3, a Štulić był tym, który spudłował ostatnią jedenastkę. Opowiadał, że sam zgłosił się do piątego karnego, i że po tym meczu musiał odejść z Partizana.

W styczniu 2022 roku przeszedł do Radničkiego Niš. Pierwsze pół roku nazwał w wywiadzie męczarnią: był to jego pierwszy wyjazd z domu, a klub walczył o Europę. Wyróżnił się dopiero na początku kolejnego sezonu, gdy trener Tomislav Sivić zmienił styl gry na bardziej ofensywny. Już na obozie był najlepszym strzelcem, a w eliminacjach Ligi Konferencji strzelił gola Gżira United. W pół sezonu zdobył 12 goli, co dało mu transfer za granicę.

W lutym 2022 roku, w 1/8 finału Pucharu Serbii z Crveną zvezdą, w serii rzutów karnych wykonał jedenastkę „panenką” i wyrównał na 2:2. Po golu przyłożył palec do ust, by uciszyć kibiców gospodarzy. Zawodnicy Crvenej zvezdy ruszyli w jego stronę, a przerwa w grze trwała kilka minut. Później przeprosił za swoje zachowanie. W 2025 roku wracał do tej sytuacji i mówił, że był młody i zirytowany prowokacjami z trybun, a gest zrobił spontanicznie.

31 stycznia 2023 roku Radnički Niš i Sporting Charleroi uzgodniły transfer, a Štulić podpisał kontrakt do czerwca 2026 roku. Początek w Belgii miał trudny. Po zwichnięciu stawu skokowego w drugim meczu przez trzy, cztery miesiące był kontuzjowany, a potem grał w drużynie U-23 i w rezerwach. Plan zakładał wypożyczenie, bo w klubie było pięciu napastników, a w pierwszych 12 kolejkach sezonu 2024/2025 nie znalazł się nawet w kadrze meczowej. Do kadry wrócił 3 listopada 2024 roku. Powiedział potem, że ten okres wzmocnił go mentalnie. Trener Rik De Mil tłumaczył mu, nad czym ma pracować: cofaniem się po piłkę, jej osłanianiem i większą aktywnością w grze. Pewności siebie dodały mu pierwsze gole w meczach z Royal Antwerp. W sezonie 2024/2025 strzelił w lidze belgijskiej 16 goli.

W sierpniu 2025 roku US Lecce kupiło go z Charleroi na stałe i podpisało z nim czteroletni kontrakt z opcją przedłużenia o rok. Lecce szukało następcy Nikoli Krstovicia, sprzedanego do Atalanty.

Styl gry

To klasyczny środkowy napastnik, prawonożny. Najlepiej czuje się w polu karnym: wbiega za plecy obrońców, atakuje bliższy słupek i dobrze radzi sobie przy zbiórkach po odbitej piłce i w walce o pozycję. Jest silny fizycznie i dobrze gra głową, zwłaszcza po dośrodkowaniach. Dobrze osłania piłkę przy długich zagraniach. Przyjmuje ją tyłem do bramki, ale gra raczej prosto i pragmatycznie niż kreatywnie. Woli grę do przodu od długiego utrzymywania piłki. Pierwszy pressing wykonuje agresywnie.

Reprezentacja

W seniorskiej reprezentacji Serbii zadebiutował 25 stycznia 2023 roku w towarzyskim meczu z USA w Los Angeles, zakończonym bezbramkowym remisem. W 2025 roku mówił, że powołanie to dla niego największy zaszczyt i że zna część kadrowiczów z młodzieżowych drużyn Partizana i kadr.