Nathan Patterson

Pochodzenie

Urodził się 16 października 2001 roku w Glasgow. Jako dziecko był na testach w Celticu, Motherwell, Hamilton, Falkirk i Hearts, ale gdy miał osiem lat, zadzwonił do jego ojca skaut Rangers. Rodzina kibicowała Rangers, a Patterson mówił, że od razu chciał tam iść. Rodzice, jak wspominał, nie opuścili żadnego treningu, nawet w grad i ulewę.

W akademii Rangers spędził dziesięć lat. Skończył szkołę średnią, ale, jak mówił, nigdy nie myślał o niczym poza piłką; motywował go strach przed tym, że jak wielu innych nie zrobi kariery i będzie musiał wrócić do zwykłej pracy. Jako dziecko podziwiał Daniego Alvesa, a później Trenta Alexandra-Arnolda.

Kariera

W pierwszej drużynie Rangers zadebiutował 17 stycznia 2020 roku w meczu Pucharu Szkocji ze Stranraer. Trener Steven Gerrard przesunął go potem na stałe do kadry pierwszego zespołu, choć na prawej obronie grał kapitan James Tavernier. Gdy Tavernier doznał kontuzji w sezonie 2020/21, Patterson go zastępował.

W lutym 2021 roku policja rozbiła w Glasgow imprezę, na której był razem z czterema innymi piłkarzami Rangers, łamiąc przepisy covidowe. Gerrard mówił, że zawiedli go, klub ich ukarał, a szkocka federacja zawiesiła ich na sześć meczów, z czego dwa w zawieszeniu. Jeszcze przed decyzją federacji, 25 lutego 2021 roku, Patterson wszedł z ławki w meczu Ligi Europy z Royal Antwerp i 16 sekund później strzelił gola. Grał też w obu meczach 1/8 finału ze Slavią Praga. Rangers zdobyli w tym sezonie mistrzostwo Szkocji bez porażki.

4 stycznia 2022 roku przeszedł do Evertonu, a Rangers dostali za niego rekordową wtedy kwotę w historii klubu. Mówił, że przekonało go to, jak bardzo chciał go trener. W kwietniu 2024 roku w meczu z Chelsea doznał kontuzji, która wymagała operacji i wykluczyła go z gry do końca sezonu, a jego występ na Euro 2024 stanął pod znakiem zapytania.

We wrześniu 2026 roku, po ponad czterech latach w Evertonie, przeszedł do Torino.

Sukcesy

• 2021 Mistrzostwo Szkocji z Rangers

Styl gry

To atletyczny prawy obrońca, który wysoko się podłącza i dobrze utrzymuje piłkę. Sam mówił, że najlepiej czuje się na prawej obronie, bo widzi grę przed sobą, i że lubi zawodników, którzy potrafią i atakować, i bronić. Wyróżnia go duża szybkość.

Reprezentacja

We wrześniu 2020 roku dostał pierwsze powołanie do reprezentacji Szkocji do lat 21. Steve Clarke powołał go, jeszcze bez występu w pierwszej reprezentacji, do kadry na Euro 2020. Zadebiutował 6 czerwca 2021 roku w towarzyskim meczu z Luksemburgiem, wchodząc w drugiej połowie, a na turnieju zagrał w ostatnim meczu grupowym z Chorwacją.

Jesienią 2021 roku zajął miejsce na prawej obronie w eliminacjach mundialu. Asystował przy zwycięskich golach z Mołdawią i Wyspami Owczymi, a w listopadzie w rewanżu z Mołdawią strzelił pierwszego gola w reprezentacji, w meczu, który dał Szkocji miejsce w barażach. Na mistrzostwach świata 2026 zagrał we wszystkich trzech meczach grupowych Szkocji: z Haiti, Marokiem i Brazylią.