Nathan Collins

Pochodzenie

Urodził się 30 kwietnia 2001 roku i wychował w Leixlip w hrabstwie Kildare. Pochodzi z piłkarskiej rodziny: jego ojciec David grał w młodzieżowych reprezentacjach Irlandii do poziomu U-21, wuj Eamonn grał w młodzieżówkach i później prowadził St Patrick's Athletic, a dziadek Michael zdobył w 1950 roku Puchar Irlandii z klubem Transport. W Cherry Orchard grali też jego brat, wuj i kuzyn.

W Cherry Orchard występował od szóstego, siódmego roku życia do piętnastego. W dzieciństwie grał równolegle w piłkę nożną i futbol gaelicki, trenował dwa razy w tygodniu w każdej z nich i w weekend grał po jednym meczu. Mówił, że kiedyś chętnie by do gaelica wrócił. Kiedy zaczął szkołę średnią, powiedział rodzicom, że nie zostanie w niej długo, bo wiedział, że chce grać w Anglii. W 2016 roku, mając 15 lat, przeniósł się do akademii Stoke City.

Kariera

W pierwszej drużynie Stoke zadebiutował w kwietniu 2019 roku, kilka tygodni przed 18. urodzinami, w wyjazdowym meczu ze Swansea City. Jak sam mówił, wszedł na boisko, gdy jego drużyna grała w dziewięciu, a spotkanie było już praktycznie rozstrzygnięte. Na początku sezonu 2019/2020 był już regularnie w podstawowym składzie. W meczu Pucharu Ligi z Wigan trener Nathan Jones powierzył mu opaskę kapitańską: miał 18 lat i 105 dni i został wtedy najmłodszym piłkarzem, który prowadził Stoke jako kapitan. W sezonie 2020/2021, pod wodzą Michaela O'Neilla, stał się filarem obrony, ale w lutym 2021 roku w meczu z Norwich doznał kontuzji stopy, która zakończyła jego sezon. Dla Stoke zagrał 47 razy w lidze i pucharach i zdobył dwa gole.

24 czerwca 2021 roku przeszedł do Burnley w Premier League. W sezonie 2021/2022 Burnley spadło z ligi, ale Collins zwrócił na siebie uwagę klubów z Premier League i w lipcu 2022 roku trafił do Wolverhampton Wanderers. We wrześniu 2022 roku dostał czerwoną kartkę za ostry faul na Jacku Grealishu w meczu z Manchesterem City. Dla Wolves rozegrał 26 meczów w Premier League.

W lipcu 2023 roku przeszedł do Brentford, z którym podpisał sześcioletnią umowę. Pierwszego gola w lidze zdobył w wygranym 3:2 meczu z West Ham United. W sezonie 2024/2025 jako jedyny gracz z pola w Premier League rozegrał wszystkie minuty wszystkich meczów ligowych. Po odejściu Christiana Nørgaarda do Arsenalu trener Keith Andrews mianował go 1 sierpnia 2025 roku kapitanem Brentford. Andrews znał go od 14. roku życia, gdy prowadził młodzieżowe reprezentacje Irlandii, i mówił, że Collins to naturalny lider, który dobrze komunikuje się z zespołem i cieszy się szacunkiem wszystkich w szatni. Collins mówił, że w Brentford czuje się jak w domu, bo dobrze dogaduje się z personelem i drużyną. Przyznawał też, że nie lubi tego, że tyle razy zmieniał klub, i nie chce być z takiego powodu postrzegany.

Mówił, że z każdego kapitana, z którym grał, stara się wziąć coś dla siebie: wymieniał Ryana Shawcrossa ze Stoke, Bena Mee z Burnley, Nørgaarda w Brentford i Séamusa Colemana w reprezentacji.

Styl gry

Collins wyróżnia się w Brentford blokowaniem strzałów i grą w powietrzu: w sezonie 2024/2025 zablokował w Premier League więcej strzałów niż ktokolwiek inny, a pod względem wygranych pojedynków powietrznych i wybić był drugi w lidze. Mówił, że blokowanie podpatrzył u Bena Mee i Ethana Pinnocka, którzy na treningach blokują wszystko, że pracuje nad tym na zajęciach i ogląda mecze, żeby lepiej się ustawiać i czytać grę. Żartował, że jego „wielka głowa” pomaga mu stawać na drodze piłce.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Irlandii U-17, U-19 i U-21. W seniorskiej kadrze zadebiutował w październiku 2021 roku w wygranym 4:0 meczu z Katarem na stadionie Aviva w Dublinie. W czerwcu 2022 roku w meczu z Ukrainą po rajdzie przez boisko minął obrońców i strzelił swojego pierwszego gola w kadrze, dając Irlandii prowadzenie 1:0.

Po raz pierwszy poprowadził kadrę jako kapitan we wrześniu 2024 roku w meczu Ligi Narodów z Grecją, w zastępstwie kontuzjowanego Séamusa Colemana. Mówił, że prowadzenie reprezentacji to największy zaszczyt w jego życiu. W listopadzie 2025 roku Irlandia pokonała Węgry niemal w ostatniej akcji meczu i zapewniła sobie baraże o mistrzostwa świata. W marcu 2026 roku, w półfinale barażowym w Pradze, Irlandia zremisowała z Czechami 2:2 i przegrała w rzutach karnych, a Collins grał w tym meczu w podstawowym składzie.