Misterium rzutów karnych – odkrywamy jego tajemnicę

– 85% celnych strzałów kończyło się zdobyciem gola;

– 57% strzałów zmierzało w dolną część bramki, z czego 80% prób było pozytywnych z punktu widzenia strzelca;

– 13% celnych uderzeń skierowanych było w górną część bramki i wszystkie kończyły się golem;

– skuteczność strzałów skierowanych w środek bramki wyniosła 87%, a w przypadku strzałów w boczne sektory – 83%;

– strzelcy najczęściej wybierali dolny, prawy róg bramkarza (40%);

– bramkarze w 94% przypadków rzucali się w prawy lub lewy róg bramki;

– bramkarze wyczuwali wybrany przez strzelca róg bramki w 40% przypadków, jednak nawet jeśli rzucali się we właściwym kierunku, skuteczność ich interwencji wynosiła jedynie 25%;

– w przypadku, gdy bramkarz zostawał w centralnej części bramki i piłka zmierzała w ten właśnie sektor, golkiper interweniował skutecznie w aż 60% przypadków.

Przepis na gola

Wnioski? Najlepszą opcją z punktu widzenia strzelca jest posłanie piłki pod poprzeczkę. Jest jednak pewien haczyk. Celując w górny sektor, łatwo przesadzić z siłą uderzenia i posłać piłkę na inną orbitę, o czym swego czasu przekonali się m.in. David Beckham i Sergio Ramos. Warto też zastanowić się, dlaczego piłkarze najchętniej wybierają lewy sektor bramki. Być może wpływać na to ma noga, którą zawodnik uderza piłkę. Każdy, kto raz w życiu strzelał „jedenastkę” prawą nogą, wie, że strzał w lewy róg wydaje się bardziej naturalny i po prostu wygodniejszy. Dla bramkarza najlepszym rozwiązaniem jest pozostanie w centralnej części bramki – golkiper pokrywa wtedy wszystkie środkowe sektory w bramce.

W 2012 roku twórcy serwisu Prozonescores.com przeanalizowali wszystkie konkursy rzutów karnych, które miały miejsce podczas mistrzostw świata i Europy w latach 1998–2010. Wyniki tych badań prezentowały się następująco:

Grafika: Telegraph.co.uk

Powyższa grafika potwierdza, że golkiper nie ma najmniejszych szans, gdy piłka zmierza pod poprzeczkę. Warto więc może zmienić reguły popularnej wśród piłkarzy zabawy i zamiast obijać białą belkę, starać się trafiać tuż pod nią. Bramkarze najmniej problemów mają wtedy, gdy piłka leci tuż przy ziemi. Potwierdza się też fakt, że strzelcy najchętniej wybierają lewy dolny róg bramki, choć istnieje spore prawdopodobieństwo, że chybią celu.

Dzięki liczbom popularna w środowisku piłkarskim loteria staje się bardziej przewidywalna. Recepta na gola z jedenastu metrów wydaje się dziecinnie prosta. Pewny siebie piłkarz podchodzi do „wapna” i posyła piłkę na wysokość dwóch metrów. Bramkarz podziwia wtedy, jak futbolówka wpada do siatki, a robotnicy, studenci i biznesmeni, o których wspominał Andrea Pirlo, wypuszczają z ust wciągnięte powietrze i ulegają dziecięcej radości. Bo przecież istotą futbolu jest radość, a nie łzy po utraconym trofeum.

• Rzuty Karne
• Włochy

– 85% celnych strzałów kończyło się zdobyciem gola;

– 57% strzałów zmierzało w dolną część bramki, z czego 80% prób było pozytywnych z punktu widzenia strzelca;

– 13% celnych uderzeń skierowanych było w górną część bramki i wszystkie kończyły się golem;

– skuteczność strzałów skierowanych w środek bramki wyniosła 87%, a w przypadku strzałów w boczne sektory – 83%;

– strzelcy najczęściej wybierali dolny, prawy róg bramkarza (40%);

– bramkarze w 94% przypadków rzucali się w prawy lub lewy róg bramki;

– bramkarze wyczuwali wybrany przez strzelca róg bramki w 40% przypadków, jednak nawet jeśli rzucali się we właściwym kierunku, skuteczność ich interwencji wynosiła jedynie 25%;

– w przypadku, gdy bramkarz zostawał w centralnej części bramki i piłka zmierzała w ten właśnie sektor, golkiper interweniował skutecznie w aż 60% przypadków.

Przepis na gola

Wnioski? Najlepszą opcją z punktu widzenia strzelca jest posłanie piłki pod poprzeczkę. Jest jednak pewien haczyk. Celując w górny sektor, łatwo przesadzić z siłą uderzenia i posłać piłkę na inną orbitę, o czym swego czasu przekonali się m.in. David Beckham i Sergio Ramos. Warto też zastanowić się, dlaczego piłkarze najchętniej wybierają lewy sektor bramki. Być może wpływać na to ma noga, którą zawodnik uderza piłkę. Każdy, kto raz w życiu strzelał „jedenastkę” prawą nogą, wie, że strzał w lewy róg wydaje się bardziej naturalny i po prostu wygodniejszy. Dla bramkarza najlepszym rozwiązaniem jest pozostanie w centralnej części bramki – golkiper pokrywa wtedy wszystkie środkowe sektory w bramce.

W 2012 roku twórcy serwisu Prozonescores.com przeanalizowali wszystkie konkursy rzutów karnych, które miały miejsce podczas mistrzostw świata i Europy w latach 1998–2010. Wyniki tych badań prezentowały się następująco:

Grafika: Telegraph.co.uk

Powyższa grafika potwierdza, że golkiper nie ma najmniejszych szans, gdy piłka zmierza pod poprzeczkę. Warto więc może zmienić reguły popularnej wśród piłkarzy zabawy i zamiast obijać białą belkę, starać się trafiać tuż pod nią. Bramkarze najmniej problemów mają wtedy, gdy piłka leci tuż przy ziemi. Potwierdza się też fakt, że strzelcy najchętniej wybierają lewy dolny róg bramki, choć istnieje spore prawdopodobieństwo, że chybią celu.

Dzięki liczbom popularna w środowisku piłkarskim loteria staje się bardziej przewidywalna. Recepta na gola z jedenastu metrów wydaje się dziecinnie prosta. Pewny siebie piłkarz podchodzi do „wapna” i posyła piłkę na wysokość dwóch metrów. Bramkarz podziwia wtedy, jak futbolówka wpada do siatki, a robotnicy, studenci i biznesmeni, o których wspominał Andrea Pirlo, wypuszczają z ust wciągnięte powietrze i ulegają dziecięcej radości. Bo przecież istotą futbolu jest radość, a nie łzy po utraconym trofeum.