Mikael Ishak – następca Christiana Gytkjaera w Lechu Poznań

Patryk Żłobiński, kibic drużyny z Norymbergi, zapytany o największy minus Szweda, odpowiada: – To zawodnik, który jeśli drużyna ma problemy, to on też je raczej będzie miał. Nie wygrywał nam meczów w pojedynkę, ale zawsze był istotnym elementem zwycięstw.

Pokazał to następny sezon, w którym 1.FC Nuernberg znów musiał bronić się przed spadkiem, tym razem z 2. Bundesligi. W niedawno zakończonych rozgrywkach drużyna z Norymbergi musiała grać w barażach, które ostatecznie wygrała z Ishakiem w składzie. To nie był jednak udany sezon dla „Die Legende” i Szweda. W jedenastu spotkaniach (pięć w wyjściowej jedenastce) zaledwie jedna bramka to wynik dramatyczny. Napastnikowi o asyryjskich korzeniach przeszkodziły kontuzje i brak zaufania ze strony trenera. Na pocieszenie poznańskich kibiców Christian Gytkjaer w jedynym sezonie 2. Bundesligi zdobył zaledwie dwie bramki, a w Polsce okazał się kozakiem.

Przede wszystkim wszechstronność

Mihael Ishak jest bardzo wszechstronny. Bardzo dobrze gra obiema nogami, co w PKO Ekstraklasie jest rzadkością. Może wejść w drybling, ale też strzelić z głowy. Zresztą gdy zapytaliśmy Patryka Żłobińskiego o największe atuty Szweda, odpowiedział nam tak:

– Największa zaleta? W zasadzie to wszechstronność. Nie jeśli o pozycje chodzi, ale o bycie kompetentnym we wszystkim i wybitnym w niczym, czego wymaga się od napastnika. Oprócz zostawiania serca na boisku.

Jednym z powodów, dla którego prezesi Lecha sięgnęli po szwedzkiego napastnika, jest mocna głowa. Ambicji, woli walki i zaangażowania mu nie zabraknie, a w „Kolejorzu” te cechy mogą się bardzo przydać.

Dlaczego więc Ishak nie gra wciąż w Niemczech? Kibice ponoć bardzo chcieli przedłużenia kontraktu z napastnikiem, był ulubieńcem fanów z Norymbergi. Co się stało, że Szwed nie poszedł za ciosem, tylko z sezonu na sezon grał coraz gorzej?

– Zabrakło stabilności w klubie, a i to, że dwa lata z rzędu bronimy się przed spadkiem, nie pomagało w wydobyciu pełnego potencjału z ofensywy – opowiada nam Patryk Żłobiński

Wychowanek Assyriska FF to podobny profil napastnika do Christiana Gytkjaera. W zasadzie różni się tylko słabszą grą głową, ale jak przekonuje nas Patryk: – Wymieńcie grę głową na większą dynamikę i zaangażowanie.

Ishak powinien też lepiej odnaleźć się w grze kombinacyjnej, jaką preferuje „Kolejorz”. Jak wcześniej wspominaliśmy, zdobywa też dużo asyst i jest bardziej wszechstronny od Duńczyka. Nowy nabytek Lecha jest też profesjonalistą pełną gębą, więc nie będzie to drugi Nicki Bille Nielsen.

Napastnik na lata

Mihael Ishak ma dopiero albo aż 27 lat. Zdążył już objechać kilka krajów, z gorszym lub lepszym skutkiem. Teraz postanowił odbudować się w Polsce, a może nie odbudować, tylko zapisać się w historii „Kolejorza”.

– To nie jest typ skoczka po klubach. Jeśli sobie poradzi, a „Kolejorz” będzie grał regularnie w pucharach, to nie widzę przeciwwskazań, by został w Lechu na dłużej. Ale to wróżenie z fusów. Raczej wątpię, by uciekł gdzieś do jakichś Emiratów. Za wysokie ambicje – odpowiada Patryk Żłobiński.

Co ważne, nie popada w żadne konflikty z kibicami czy klubem i wszędzie jest miło wspominany. W każdym meczu daje z siebie 110%, przez co interesowała się nim też Legia Warszawa. Najpoważniejszymi kandydatami do zatrudnienia Szweda były jednak St.Pauli i SV Sandhausen. Wybrał jednak ofertę „Kolejorza”. Po pierwszych reakcjach można stwierdzić, że kibice są bardzo zadowoleni z tego ruchu działaczy, a największe obawy kierują w stronę podobnego przypadku Denisa Thomalli.

Wygląda na to, że w Poznaniu po udanym transferze Christiana Gytkjaera postanowili pójść jeszcze raz tą drogą, tym razem ściągając Mihaela Ishaka. Szwed ma coś do udowodnienia, ale też wiązane są z nim duże nadzieje. Czy jest możliwe, żeby notował takie liczby jak Christian Gytkjaer? Wątpimy, ale ma papiery na solidnego ligowca. Ściągnięcie szwedzkiego napastnika trzeba uznać za udany ruch.