Matheus Cunha

Pochodzenie

Jako trzynastolatek, tuż przed czternastymi urodzinami, opuścił rodzinne João Pessoa i po udanych testach przeniósł się do Coritiby. Samotny wyjazd na drugi koniec Brazylii wspominał jako wstrząs, ale też krok konieczny, by realizować piłkarskie marzenie. Późniejszą przeprowadzkę do Szwajcarii w wieku 18 lat zniósł łatwiej, bo miał już za sobą doświadczenie opuszczenia domu.

Za najważniejszego mentora uważał ojca, z którym rozmawiał o futbolu i którego rad słuchał. Z czasów Coritiby szczególnie zapamiętał Dallas Cup: po rywalizacji z Manchesterem United skauci angielskiego klubu pytali o niego trenerów. Wtedy po raz pierwszy mocniej uwierzył, że może zrobić karierę w Europie.

Kariera

Po trudnościach w Atlético Madryt i braku powołania na mistrzostwa świata z reprezentacją Brazylii zdecydował się spróbować gry w Wolverhampton Wanderers. Wspominał, że ten ruch pomógł mu odzyskać radość z futbolu.

Zmiana trenera z Julena Lopeteguiego na Gary’ego O’Neila początkowo wywołała u niego obawy: odchodził człowiek, który sprowadził go do klubu. Po trudnym początku współpracy O’Neil zapewnił go w osobistej rozmowie, że chce mu pomóc i jest po jego stronie. Cunha uznał później ich relację za najlepszą, jaką miał z trenerem, i podkreślał, że nauczył się lepiej radzić sobie w trudnych sytuacjach.

Jednym z najważniejszych wspomnień z sezonu 2023/24 był dla niego hat-trick w wygranym 4:2 wyjazdowym meczu z Chelsea w lutym 2024 roku.

Styl gry

Pod wodzą O’Neila grał za napastnikiem, pomiędzy rolą „dziesiątki” i „dziewiątki”. Cenił tę pozycję za częstszy kontakt z piłką i większą liczbę partnerów do podań. Sztab pokazywał mu dane i obrazy jego ustawienia, by skłonić go do częstszego wbiegania w pole karne. Jego grę w tym okresie wyróżniały również dynamiczne prowadzenie piłki z głębi pola i drybling.