Morgan Rogers

Pochodzenie

Urodził się 26 lipca 2002 roku w Halesowen pod Birmingham, jako średni z trzech braci. Ojciec, strażak, od małego uczył go szacunku do gry, czyli porządnie zawiązanych sznurówek i czystych butów przed każdym treningiem. Jako sześciolatek zaczynał w lokalnym klubie Halas Hawks, gdzie grał ze starszymi o dwa roczniki. Wspominał, że rywale wydawali mu się olbrzymami i musiał szukać innych sposobów, żeby sobie z nimi radzić. Po sezonie, w którym w drużynie do lat 8 strzelił 62 gole, wypatrzyli go skauci West Bromwich Albion.

W akademii West Bromu rywalizował z Jude'em Bellinghamem z Birmingham City; razem grali też w kadrze Anglii U-15. Jego idolem był Cristiano Ronaldo, którego strzały i triki ćwiczył w ogrodzie za domem.

Kariera

W 2019 roku zadebiutował w pierwszym zespole West Bromu, a latem jako 17-latek przeszedł do Manchesteru City. Tam nie przebił się do pierwszej drużyny i trafiał na wypożyczenia do Lincoln City, AFC Bournemouth i Blackpool. Najtrudniej było mu w Bournemouth, skąd codziennie dzwonił do rodziny po radę. W Lincoln trener Michael Appleton zwracał uwagę, że w przeciwieństwie do wielu młodych zawodników nie boi się kontaktu i potrafi wykorzystać swoje warunki.

Przełom przyszedł w sezonie 2023/24 w Middlesbrough u Michaela Carricka. Rogers był tam królem strzelców Pucharu Ligi. W lutym 2024 roku przeszedł do Aston Villi, wracając w rodzinne strony. U Unaia Emery'ego stał się podstawowym zawodnikiem. Mówił, że trener potrafi go skrytykować za jeden drobny błąd nawet po jego najlepszych meczach i że dzięki temu gra równiej. 29 stycznia 2025 roku strzelił trzy gole Celtikowi w Lidze Mistrzów. W sierpniu 2025 roku piłkarze wybrali go najlepszym młodym zawodnikiem sezonu w Anglii (PFA).

20 maja 2026 roku w Stambule zagrał w finale Ligi Europy z SC Freiburg. Najpierw dośrodkował do Youriego Tielemansa przy pierwszym golu, a w 58. minucie sam ustalił wynik na 3:0. Aston Villa zdobyła pierwsze europejskie trofeum od 44 lat, a UEFA wybrała Rogersa najlepszym piłkarzem edycji. W lipcu 2026 roku przeszedł do Chelsea; był to wtedy najdroższy transfer brytyjskiego piłkarza.

Sukcesy

• 2026 Liga Europy z Aston Villą
• 2026 Najlepszy piłkarz Ligi Europy UEFA (sezon 2025/26)
• 2025 Najlepszy młody piłkarz roku PFA za sezon 2024/25

Styl gry

To ofensywny pomocnik, który łączy fizyczną siłę z dryblingiem, co jest rzadkim połączeniem. Lubi, gdy rywal gra blisko niego, bo wtedy może go obrócić i minąć z lewej lub prawej strony. Często uderza z dystansu i sam mówi, że takie strzały regularnie trenuje.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych kadrach Anglii. W dorosłej reprezentacji zadebiutował 14 listopada 2024 roku w Atenach, wchodząc z ławki w wygranym 3:0 meczu z Grecją. Pierwszego gola strzelił w październiku 2025 roku na Wembley w meczu z Walią. Latem 2026 roku zagrał na mistrzostwach świata w Ameryce Północnej.