

League One · sezon 2026/2027
18. miejsce · 8 pkt
Klub z nadmorskiego Blackpool w mandarynkowych koszulkach, zdobywca Pucharu Anglii z 1953 roku, wygranego w „finale Matthewsa”.
Blackpool gra na Bloomfield Road. W grudniu 1899 roku klub połączył się z lokalnym rywalem South Shore i przejął jego świeżo nabyte boisko, a na stałe związał się z Bloomfield Road od sezonu 1901/02.
W latach 90. XIX wieku Blackpool grał w biało-niebieskie pasy, a później na czerwono i na biało. W sezonie 1914/15 przyjął barwy flagi Belgii na znak wsparcia dla belgijskich uchodźców, którzy przybyli do miasta. Mandarynkowe koszulki pojawiły się w sezonie 1923/24 z inicjatywy dyrektora klubu Alberta Hargreavesa. Jako sędzia międzynarodowy prowadził mecz Belgii z Holandią i spodobały mu się pomarańczowe stroje Holendrów. Na stałe Blackpool wrócił do tego koloru w sezonie 1938/39. Klub nazywany jest „The Tangerines” albo „The Seasiders”.
Blackpool FC założono w lipcu 1887 roku na zebraniu w pubie Stanley Arms. Od 1896 roku klub grał w Football League, w 1899 roku stracił w niej miejsce, ale wrócił po roku. W 1930 roku pierwszy raz awansował do najwyższej klasy rozgrywkowej.
Najlepsze lata przyszły po II wojnie światowej. W 1947 roku do klubu trafił Stanley Matthews. Razem ze Stanem Mortensenem przegrał finały Pucharu Anglii w 1948 i 1951 roku. 2 maja 1953 roku na Wembley Blackpool przegrywał z Boltonem 1:3, a wygrał 4:3. Mortensen strzelił pierwszego hat tricka w finale Pucharu Anglii na Wembley, a zwycięskiego gola w doliczonym czasie zdobył Bill Perry po dośrodkowaniu Matthewsa. Mecz przeszedł do historii jako „finał Matthewsa”, choć sam Matthews uważał, że ta nazwa jest niesprawiedliwa wobec kolegów. Mortensen strzelił dla Blackpool 227 goli w 352 meczach. W Blackpool grał też prawy obrońca Jimmy Armfield, kapitan reprezentacji Anglii i członek kadry, która wygrała mundial w 1966 roku.
W 1971 roku klub wygrał w Bolonii Puchar Anglo-Włoski. W 2002 i 2004 roku, pod wodzą Steve'a McMahona, zdobył na Millennium Stadium w Cardiff Football League Trophy. W 2007 roku awansował do Championship po wygranej 2:0 z Yeovil Town w finale baraży. 22 maja 2010 roku drużyna Iana Hollowaya pokonała na Wembley Cardiff City 3:2 i pierwszy raz od sezonu 1970/71 awansowała do najwyższej ligi. W Premier League wytrzymała jeden sezon. Spadek przypieczętowała 22 maja 2011 roku porażką 2:4 na Old Trafford, choć prowadziła tam 2:1.
W 2015 i 2016 roku Blackpool spadł dwa razy z rzędu, do czwartej ligi. Kibice weszli w otwarty konflikt z rodziną Oystonów, która rządziła klubem przez 31 lat. Były dyrektor Valeri Belokon wygrał z nimi proces o wyprowadzanie pieniędzy z klubu po sezonie w Premier League. Duża część kibiców bojkotowała mecze. W lutym 2019 roku sąd oddał klub w zarząd komisaryczny, a w czerwcu nowym właścicielem został urodzony w Blackpool Simon Sadler. 30 maja 2021 roku, pod wodzą Neila Critchleya, Blackpool pokonał w finale baraży League One Lincoln City 2:1 i wrócił do Championship.
Największym rywalem jest Preston North End. Mecze obu klubów z Lancashire nazywane są West Lancashire derby. Pierwszy raz zagrały ze sobą w 1901 roku.
— oznacza brak danych. Statystyki obejmują dostępne składy meczowe.
1,00
punktu na mecz
25%
wygranych · 25% remisów, 50% porażek
1
czyste konta
0–15
16–30
31–45
46–60
61–75
76–90
| M | W | R | P | Bramki | Pkt/m | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| U siebie | 4 | 1 | 2 | 1 | 9:7 | 1,25 |
| Na wyjeździe | 4 | 1 | 0 | 3 | 4:7 | 0,75 |
Nie mamy jeszcze strzelców z tego sezonu.