Moritz Nicolas

Pochodzenie

Urodził się 21 października 1997 roku w Gladbeck w Zagłębiu Ruhry. Pierwsze treningi bramkarskie odbył w Adler Ellinghorst, potem grał w juniorach VfB Hüls. Jako zawodnik U-16 trafił do Rot-Weiss Essen, pierwszego profesjonalnego klubu w swojej karierze. Odkrył go tam trener Udo Platzer, który zobaczył go w sparingu z Hülsem: po dziesięciu minutach stwierdził, że musi go mieć, bo samo to, jak zbierał piłki z powietrza, robiło wrażenie.

W sezonie 2014/2015 dołączył jako trzeci bramkarz do regionalligowej kadry Essen i grał w jej sparingach, a równolegle bronił w drużynie U-19. Po raz pierwszy zaproszono go wtedy na zgrupowanie reprezentacji Niemiec U-18. W marcu 2015 roku Essen ogłosiło, że 17-latek przejdzie latem do Borussii Mönchengladbach. Nicolas mówił później, że w Essen grał w U-17 Bundesligi i chciał zrobić kolejny krok, a oferta Borussii zgadzała się pod każdym względem: rozmowy o możliwościach w Borussia-Park, perspektywy sportowe, internat. Do Gladbach ściągnął go trener bramkarzy Uwe Kamps. W internacie zamieszkał i chodził jeszcze rok do szkoły.

Jako dziecko podziwiał Olivera Kahna. Mówił, że fascynowała go w nim ambicja bycia coraz lepszym i że sam ją w sobie ma.

Kariera

Od 2015 roku grał w U-19 i w rezerwach Borussii. Na sezon 2019/2020 klub wypożyczył go na dwa lata do świeżo awansowanego do Bundesligi 1. FC Union Berlin. Był tam zmiennikiem Rafała Gikiewicza. W czerwcu 2020 roku rozegrał jedyny mecz Bundesligi, przegrany 0:4 z Hoffenheim, i doznał w nim kontuzji. W sierpniu 2020 roku wypożyczenie rozwiązano wcześniej, bo w Berlinie nie dostawał wystarczająco dużo gry. Sezon 2020/2021 spędził w VfL Osnabrück, gdzie nie wyprzedził Philippa Kühna.

Prawdziwą praktykę dał mu sezon 2021/2022 w trzecioligowym FC Viktoria Köln, gdzie był podstawowym bramkarzem. 31 lipca 2022 roku zadebiutował w pierwszej drużynie Borussii w wygranym 9:1 meczu Pucharu Niemiec z SV Oberachern, w którym zastąpił odpoczywającego Yanna Sommera. Mówił, że na szansę gry w oficjalnym meczu Borussii czekał długo i że miał ciarki. Zaraz potem po raz czwarty został wypożyczony, tym razem do drugoligowej holenderskiej Rody JC Kerkrade, która po kontuzji Loeka Hamersa potrzebowała dodatkowego bramkarza.

Po powrocie latem 2023 roku był zmiennikiem Jonasa Omlina. 2 września 2023 roku zastąpił kontuzjowanego Szwajcara w meczu Bundesligi z Bayernem Monachium, przegranym 1:2. Mówił, że był bardziej zdenerwowany niż zwykle, ale gdy mecz się zaczął, wszedł w swój normalny rytm. Omlin długo pauzował z powodu barku, a Nicolas bronił w kolejnych spotkaniach i w kiepskim dla Borussii sezonie należał do nielicznych jasnych punktów. Gdy Omlin wrócił, Nicolas znów usiadł na ławce. We wrześniu 2024 roku Omlin ponownie doznał kontuzji, a jesienią trener Gerardo Seoane zawołał Nicolasa do gabinetu i powiedział, że od teraz jest numerem jeden, na czas nieokreślony.

Przez wszystkie wypożyczenia nie myślał o odejściu z Borussii na stałe. Mówił, że jego celem zawsze był powrót i że klub mógłby go sprzedać, gdyby chciał odejść. W 2024 roku przedłużył kontrakt do 2029 roku i tłumaczył, że zrobił to świadomie, bo czuje się w klubie dobrze. Równolegle z grą studiował wtedy zarządzanie w sporcie, żeby przygotować się do życia po karierze.

15 lutego 2025 roku w meczu z Unionem doznał kontuzji przywodziciela, która zakończyła jego sezon. W sezonie 2025/2026 po raz pierwszy rozpoczął rozgrywki jako numer jeden.

Styl gry

Po debiucie w Rodzie trener Jurgen Streppel opisał go jako wysokiego i mocno zbudowanego bramkarza z dobrym refleksem, dynamicznego, wychodzącego z linii i długo utrzymującego się na nogach w sytuacji jeden na jednego, czyli typowego niemieckiego bramkarza.

W Gladbach doceniano jego grę nogami. Seoane cenił w nim umiejętność gry piłką, a Nicolas mówił, że w systemie trenera bramkarz odgrywa ważną rolę i że trenują budowanie gry od tyłu, także pod kątem najbliższego rywala. Wolfgang Kleff, bramkarz Borussii z czasów jej mistrzostw, chwalił go za to, że ma mało poważnych błędów, broni ważne piłki i dalekimi podaniami uruchamia kontry; jego zdaniem mógłby to robić jeszcze częściej. Uwe Kamps nazwał go pragmatycznym i spokojnym. Trener Eugen Polanski określił jego pracę jako rzeczową. Sam Nicolas mówił, że nie lubi wystawiać się na pokaz.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Niemiec: U-19, U-20 i U-21. W reprezentacji U-21 wystąpił raz, w eliminacjach mistrzostw Europy.