Mohammed Kudus

Pochodzenie

Urodził się 2 sierpnia 2000 roku w Akrze i dorastał w dzielnicy Nima. Jako dziecko grał w amatorskim klubie Strong Tower FC. Jego trener Joshua Awuah zauważył go na ulicy, gdy chłopiec miał dziesięć lat. W 2011 roku, jako jedenastolatek, strzelił wszystkie sześć goli w juniorskim meczu towarzyskim z Powerlines FC, który zakończył się remisem 6:6.

W wieku 12 lat trafił do Right to Dream Academy w Akosombo. Mas-Ud Didi Dramani, trener z Right to Dream Academy, poznał go w 2014 lub 2015 roku i zapamiętał, że trenował z grupą mimo złamanego kciuka w gipsie. Przez sześć lat Kudus grał w akademii w pomocy, a czasem był wysuwany na szpicę. Dramani widział w nim wtedy środkowego pomocnika, który odbiera piłkę głęboko i chce jak najszybciej wyjść z nią w kierunku bramki. Był w drużynie akademii, która przeszła europejskie tournée bez porażki i wygrała cztery trofea, w tym Nike World U-15 Premier Cup. Grał też w młodzieżowych reprezentacjach Ghany U-17 i U-20.

Kariera

W 2018 roku przeniósł się z akademii do duńskiego FC Nordsjælland, który należy do Right to Dream. Trener Kasper Hjulmand musiał poczekać z wystawieniem go do pierwszego zespołu, aż skończy 18 lat. Kudus zadebiutował w Superlidze 5 sierpnia 2018 roku, trzy dni po osiemnastych urodzinach, od pierwszej minuty w przegranym 0:2 meczu z Brøndby IF. W sezonie 2019/2020 strzelił 11 goli w lidze.

16 lipca 2020 roku podpisał pięcioletni kontrakt z Ajaksem Amsterdam. Przy podpisaniu umowy mówił: „Jestem kreatywny i potrafię tworzyć magię na boisku”. Zadebiutował 20 września 2020 roku w meczu z RKC Waalwijk. Wkrótce potem doznał kontuzji łąkotki w meczu Ligi Mistrzów z Liverpoolem i wrócił do gry w lutym 2021 roku. Ajax zdobył w tym sezonie mistrzostwo i Puchar Holandii. W następnym sezonie zaczął od urazu kostki, a w listopadzie 2021 roku w meczu reprezentacji Ghany złamał żebra. Znów wrócił w lutym i w maju 2022 roku świętował z Ajaksem kolejny tytuł.

W sezonie 2022/2023 trener Alfred Schreuder ustawiał go jako fałszywą dziewiątkę, zamiast w ulubionej roli rozgrywającego. Ajax skończył ligę na trzecim miejscu, a był to ostatni pełny sezon Kudusa w Amsterdamie. W sierpniu 2023 roku w ostatnim meczu dla Ajaksu, pierwszym spotkaniu play-off Ligi Europy z Ludogorcem Razgrad, strzelił hat-tricka i po meczu mówił, że to mógł być jego ostatni występ w tym klubie.

27 sierpnia 2023 roku przeszedł do West Ham United. Ajax poinformował, że klub dostanie za niego 43 mln euro. W Premier League zadebiutował jako zmiennik w meczu z Luton Town, a pierwsze gole dla West Hamu strzelił kilka tygodni później w fazie grupowej Ligi Europy. W pierwszym sezonie zdobył 14 goli. Ostatniego dnia sezonu, 19 maja 2024 roku, w meczu z Manchesterem City, który zapewnił sobie czwarte z rzędu mistrzostwo Anglii, strzelił gola z przewrotki tuż przed przerwą, ale West Ham przegrał 1:3. Sezon 2024/2025 miał słabszy i zdobył w nim pięć goli.

10 lipca 2025 roku podpisał kontrakt z Tottenhamem Hotspur. Jako jeden z powodów przeprowadzki podawał możliwość pracy pod kierunkiem trenera Thomasa Franka. Pierwszego gola dla Tottenhamu strzelił 4 października 2025 roku w wygranym 2:1 meczu z Leeds United na Elland Road, kończąc serię 23 meczów ligowych Leeds bez porażki u siebie. 9 grudnia 2025 roku w Lidze Mistrzów trafił z rzutu karnego w wygranym 3:0 meczu ze Slavią Praga. 4 stycznia 2026 roku w remisie 1:1 z Sunderlandem zszedł z boiska po 19 minutach z kontuzją ścięgna mięśnia czworogłowego uda. Miał wrócić po marcowej przerwie reprezentacyjnej, ale uraz się odnowił i do końca maja 2026 roku nie zagrał.

Sukcesy

• 2022 Mistrzostwo Holandii z Ajaksem
• 2021 Mistrzostwo Holandii z Ajaksem

Styl gry

Kudus jest lewonożny. Sam mówi o sobie, że jest bezpośrednim, silnym skrzydłowym, który dobrze radzi sobie w pojedynkach jeden na jednego i stwarza okazje. Trener Flemming Pedersen, który prowadził go w Nordsjælland, mówił, że łączy wyjątkową technikę indywidualną z ogromną siłą fizyczną. Mimo krępej sylwetki i niskiego środka ciężkości zachowuje równowagę w pojedynkach i potrafi przejść między rywalami jak skrzydłowy. W Nordsjælland grał jako środkowy pomocnik biegający od bramki do bramki, jako ofensywny pomocnik i jako fałszywa dziewiątka.

W West Hamie w sezonie 2023/2024 występował głównie na prawej stronie, a w następnym sezonie grał na lewym skrzydle, w ofensywnej pomocy, na prawym skrzydle i na szpicy. Większość jego goli dla West Hamu padła z prawej strony pola karnego.

Reprezentacja

Dla seniorskiej reprezentacji Ghany zadebiutował w listopadzie 2019 roku w eliminacjach Pucharu Narodów Afryki z RPA: wszedł z ławki i strzelił gola.

Na mundialu w Katarze w 2022 roku w wygranym 3:2 meczu z Koreą Południową strzelił dwa gole, w tym zwycięskiego, i został wybrany zawodnikiem meczu. Ghana zajęła w grupie ostatnie miejsce. Na Pucharze Narodów Afryki 2023, rozgrywanym w styczniu 2024 roku w Wybrzeżu Kości Słoniowej, zdobył dwie bramki w remisie 2:2 z Egiptem, ale Ghana odpadła w fazie grupowej, a selekcjoner Chris Hughton został zwolniony.

12 października 2025 roku strzelił jedynego gola w wygranym 1:0 meczu z Komorami, który dał Ghanie awans na mundial 2026. W maju 2026 roku selekcjoner Carlos Queiroz nie powołał go z powodu kontuzji do wstępnej, 28-osobowej kadry na ten turniej.