Maxime Estève

Pochodzenie

Urodził się 26 maja 2002 roku w Montpellier i pochodzi z Canet, wsi między Gignac a Clermont-l'Hérault. Zaczynał w AS Canet, gdzie trenował go ojciec. Od dziecka kibicował Montpellier HSC, więc kiedy klub zauważył go w Pucharze Hérault, bez wahania poszedł do jego akademii. Z dzieciństwa najlepiej pamiętał Tino Costę, argentyńskiego pomocnika Montpellier z lat 2008-2010.

W młodości grał na wielu pozycjach: jako rozgrywający, napastnik, lewoskrzydłowy i lewy obrońca. Do 17. roku życia nie miał kontraktu, tylko licencję zawodniczą, i co roku obawiał się, że klub go nie zatrzyma. Mówił, że brakowało mu wtedy pewności siebie i grał niewiele. W U-19 jako pierwszy naprawdę mu zaufał trener Frédéric Garny, a w drugiej drużynie Romain Pitau przesunął go do środka obrony. Estève opowiadał, że od razu poczuł się na tej pozycji swobodnie, a o grze na wysokim poziomie na boku wiedział, że byłaby trudna.

Kariera

Do kadry pierwszego zespołu wszedł pod koniec sezonu 2020/2021. Przed kolejnym sezonem, który był ostatnim rokiem jego umowy, kilka tygodni pracował w Barcelonie z trenerem przygotowania fizycznego. Pierwszy zawodowy kontrakt podpisał w gabinecie prezydenta klubu, z rodzicami obok, i nazwał to najbardziej wzruszającą chwilą dotychczasowej kariery.

W Ligue 1 zadebiutował 8 sierpnia 2021 roku na La Mosson w meczu z Olympique Marsylia. Trener Olivier Dall'Oglio mówił, że zrobił na nim największe wrażenie właśnie w tym spotkaniu, a przy wprowadzaniu młodych zawodników szuka przede wszystkim stabilności emocjonalnej. We wrześniu 2021 roku, w czwartym meczu w wyjściowym składzie, zagrał na Parc des Princes przeciwko PSG, kryjąc Kyliana Mbappé. W marcu 2022 roku, po kilkumiesięcznej przerwie, razem z Nicolasem Cozzą zatrzymał w bezbramkowym meczu z Niceą Andy'ego Delorta, byłego zawodnika Montpellier. Pod koniec marca 2022 roku przedłużył kontrakt z klubem do czerwca 2026 roku.

1 lutego 2024 roku Burnley ogłosiło jego wypożyczenie z Montpellier do końca sezonu. Estève mówił, że od dziecka śledził Premier League i widział siebie tylko w Anglii, a trener Vincent Kompany przekonał go swoim planem na klub. W tych rozgrywkach zagrał wtedy 16 meczów w Premier League. Latem 2024 roku przeszedł do Burnley na stałe, a 13 września 2024 roku podpisał nową pięcioletnią umowę. Mówił, że od przyjazdu czuje się w klubie jak w domu.

Po sezonie 2023/2024 Burnley spadło do Championship, a w sezonie 2024/2025 awansowało z powrotem do Premier League. Estève zagrał we wszystkich 46 meczach ligowych. Obrona drużyny straciła tylko 16 goli, co było wtedy rekordem ligi, i miała 30 czystych kont, czyli tyle, ile wynosił rekord Football League. W sezonie 2025/2026 zagrał 34 mecze w Premier League, czasem jako kapitan, ale Burnley spadło z ligi.

17 lipca 2026 roku został piłkarzem RB Lipsk (RB Leipzig). Podpisał pięcioletni kontrakt, który obowiązuje do 2031 roku. Dyrektor sportowy klubu Marcel Schäfer mówił, że Lipsk zyskuje stopera, który mimo młodego wieku ma duże doświadczenie z Francji i Anglii. Estève zapowiadał, że przychodzi pomóc drużynie od razu i wziąć na siebie odpowiedzialność.

Sukcesy

• 2025 Jedenastka sezonu Championship według PFA (za sezon 2024/2025)
• 2022 Turniej im. Maurice'a Revello z reprezentacją Francji U-20

Styl gry

To lewonożny, bardzo wysoki środkowy obrońca. Dall'Oglio opisywał go w 2021 roku jako spokojnego i czujnego zawodnika, który lubi bronić i nie komplikuje wyprowadzania piłki. W Montpellier wyróżniały go szybkość, spokój, czyste interwencje i warunki fizyczne w pojedynkach. Przed meczem z Niceą w 2022 roku mówił, że nie boi się żadnego napastnika, a w tym meczu wygrywał z rywalami walkę fizyczną. W Burnley był spokojny przy piłce i dominował bez niej.

Marcel Schäfer opisał go przy transferze do Lipska jako obrońcę, który gra pozytywnie, twardo odbiera piłkę, komunikuje się z kolegami i daje drużynie dużo energii. Sam Estève jako swoich ulubionych obrońców wymieniał Presnela Kimpembe i Sergio Ramosa.

Reprezentacja

W 2021 roku zadebiutował w reprezentacji Francji U-20. W czerwcu 2022 roku wystąpił w Turnieju im. Maurice'a Revello w Tulonie, który kadra pod wodzą Bernarda Diomède'a wygrała, pokonując w finale 12 czerwca w Salon-de-Provence Wenezuelę 2:1. Estève grał w podstawowym składzie w całym turnieju, w finale zaczynał jako lewy obrońca, a po przerwie przeszedł na lewą stronę środka obrony.

7 września 2023 roku, na pierwszym zgrupowaniu Thierry'ego Henry'ego jako selekcjonera, zadebiutował w reprezentacji Francji U-21 w wygranym 4:1 meczu z Danią. W październiku 2023 roku Henry powołał go ponownie, w miejsce Castella Lukeby, który dostał powołanie do pierwszej reprezentacji.