Słowacja
Słowacki napastnik z Preszowa, który jako nastolatek wyjechał do Włoch, a w 2024 roku zagrał ze Słowacją na Euro.
Urodził się 27 marca 1998 roku w Preszowie. Zaczynał w MFK Slovan Sabinov, potem trenował w Tatranie Preszów. W 2014 roku wyjechał do Włoch i trafił do akademii Catanii, a rok później przeniósł się do Hellasu Werona. Przeszedł przez wszystkie młodzieżowe reprezentacje Słowacji, także U-21.
W pierwszym zespole Hellasu zadebiutował w grudniu 2015 roku w Pucharze Włoch. Z Pavią zagrał cały mecz, a Werona wygrała 1:0 po golu w 91. minucie. Powiedział potem, że spełniło się jedno z jego marzeń. Do składu trafił tego dnia przypadkiem: miał zacząć na ławce, ale rano jeden z kolegów miał problemy mięśniowe i trener wskazał na niego. Po pierwszej połowie łapały go skurcze, jednak wytrzymał do końca. W listopadzie 2017 roku w derbach Werony z Chievo, w Pucharze Włoch, wszedł na boisko na początku dogrywki, a w konkursie rzutów karnych strzelił jedenastkę w czwartej serii. Hellas wygrał 5:4 w karnych po remisie 1:1. Mówił, że chciał strzelić w jeden róg, ale zobaczył ruch bramkarza i zmienił decyzję.
W Weronie nie zbudował sobie pozycji i był wypożyczany. W styczniu 2020 roku, po dwóch miesiącach przerwy po operacji kolana, przeszedł na pół roku do Wisły Kraków. O Wiśle rozmawiał wcześniej z Lukášem Haraslínem, który radził mu, żeby tam grał. Potem grał w Ascoli w Serie B i w szwajcarskim Sionie. W sierpniu 2021 roku Werona wypożyczyła go do Slovana Liberec, gdzie w sezonie 2021/2022 rozegrał 24 mecze ligowe i strzelił cztery gole, wszystkie zwycięskie.
Pescara z trzeciej ligi włoskiej ogłosiła 1 września 2022 roku, że kupiła go od Hellasu na stałe. Już w lutym 2023 roku wrócił do Liberca na pół roku z opcją transferu. Wiosną strzelił w lidze sześć goli, a sam mówił, że od dawna nie czuł się tak dobrze. Grał w Libercu w różnych ustawieniach: klub opisywał go jako napastnika lub bocznego pomocnika, a on sam mówił, że w ostatnim roku występował w klubie niemal na każdej pozycji.
W lutym 2025 roku Liberec wypożyczył go do Widzewa Łódź w Ekstraklasie do końca sezonu, z opcją transferu. Latem 2025 roku przeszedł do greckiej AEL Larisa. Przez pierwszych 17 meczów nie strzelił gola, a skuteczność odzyskał w drugiej części sezonu, gdy po przyjściu nowego trenera dostał więcej swobody. W lidze zagrał 35 razy, strzelił osiem goli i miał trzy asysty. Larisa zajęła przedostatnie miejsce i spadła z ligi. W czerwcu 2026 roku Tupta podpisał dwuletni kontrakt z opcją z Neftczi Baku. Tłumaczył, że miał kilka ofert z Grecji, Cypru i Portugalii, ale wybrał klub z Azerbejdżanu, bo chciał walczyć o tytuł i o grę w Lidze Konferencji.
Sam mówił, że najlepiej czuje się w ataku, jako wysunięty napastnik, ale w Libercu często grał też za plecami napastnika i dobrze mu się tam grało. W reprezentacji widział siebie raczej na szpicy albo na skrzydle. Futbol Calzony, oparty na natychmiastowym odbiorze piłki po stracie, uważał za nowoczesny. Ustawienia 4-3-3 i 4-2-3-1 znał z Włoch.
Po raz pierwszy trener Francesco Calzona powołał go do seniorskiej reprezentacji Słowacji w czerwcu 2023 roku, na mecze eliminacji Euro 2024 z Islandią i Liechtensteinem. Zagrał też na Euro 2024: w 1/8 finału z Anglią (1:2 po dogrywce) wszedł z ławki. Calzonie dziękował za to, że dał mu pierwszą szansę i potem regularnie go powoływał.
238
z 270 możliwych
0
0
