Demokratyczna Republika Konga
Bramkarz DR Konga, który strzelił zwycięskiego karnego z Egiptem w Pucharze Narodów Afryki 2023 i zagrał na mundialu 2026.
Urodził się 1 sierpnia 1994 roku w Meaux pod Paryżem. Jego rodzice urodzili się w Demokratycznej Republice Konga. Piłkę zaczynał w wieku sześciu lat w US Torcy, gdzie jako dzieciak grał w obronie. Bramkarzem został przypadkiem: w pierwszym meczu w kategorii poussins nie pojawił się golkiper, trener zapowiedział, że bez bramkarza nie będą grać, a on się zgłosił.
W wieku 13 lat zainteresował się nim Paris Saint-Germain. Wtedy transfer nie doszedł do skutku, ale po sezonie w U-14 Fédéraux klub wrócił i tym razem był zdecydowany. W wieku 15 lat trafił do akademii PSG. Przyszedł w tym samym sezonie co Mory Diaw, z którym od początku rywalizował o miejsce. W akademii byli wtedy też Alphonse Areola i Mike Maignan. W 2011 roku, jako piłkarz reprezentacji Francji U-17, pojechał na mistrzostwa świata do Meksyku. Francuzi odpadli w ćwierćfinale, przegrywając 1:2 z gospodarzami.
PSG nie zaproponowało mu kontraktu stażysty, więc w wieku 18 lat przeniósł się do Toulouse FC. Spędził tam trzy lata, w tym dwa jako stażysta, ale nie miał szans na grę z pierwszą drużyną. Potem przez rok był bez klubu. Próbował swoich sił w Moulins w National 2, gdzie doznał urazu. Pomógł mu trener bramkarzy z Toulouse Teddy Richert, który od marca do czerwca pozwolił mu trenować z klubem. Na kolejnych testach w Colomiers też się kontuzjował, ale Rodez Aveyron Football zatrzymało go mimo urazu. Od czerwca do grudnia nie grał, lecz uczestniczył w życiu zespołu. Mówił, że w tamtych latach pojawiała się myśl o zakończeniu kariery.
W Rodez został na dziewięć lat, od 2016 roku. Długo był tam dublerem, od CFA do Ligue 2, ale z czasem został pierwszym bramkarzem. W maju 2023 roku w Ligue 2, na stadionie Le Havre AC, obronił rzut karny Victora Lekhala, a gospodarze wygrali 1:0 po golu samobójczym. Strzelił też gola w ostatniej minucie meczu z Lorient. W karierze miał dłuższe przerwy z powodu kontuzji kolana i piszczeli.
W lipcu 2025 roku jako 30-latek przeszedł do Le Havre AC i po raz pierwszy trafił do Ligue 1. Przyszedł jako rezerwowy za Morym Diawem, którego znał z PSG i Rodez. Do Hawru namówił go kolega z Rodez Joseph Mendes. Mówił, że rolę dublera zna i wie, jak się w niej zachować, a walka to „historia jego życia”.
Jest mocnym bramkarzem i wielkim pracusiem. Jako dziecko wzorował się na Steve'ie Mandandzie i Ikerze Casillasie, a sam mówił, że do dziś najbardziej lubi grać nogami.
Dla seniorskiej kadry DR Konga na początku był drugim bramkarzem. Miejsce w składzie dostał niedługo przed Pucharem Narodów Afryki 2023 w Wybrzeżu Kości Słoniowej: w czerwcu 2023 roku po raz pierwszy zagrał od pierwszej minuty w eliminacjach, w wygranym 2:0 meczu z Gabonem.
Na turnieju, rozegranym w styczniu i lutym 2024 roku, w pierwszym meczu ze Zambią (1:1) był krytykowany za wyjście z bramki przed straconym golem. W 1/8 finału DR Kongo zremisowało z Egiptem 1:1. W serii rzutów karnych, po siedmiu celnych strzałach każdej z drużyn, bramkarz Egiptu Gabaski trafił w poprzeczkę, a Mpasi, który jako bramkarz podszedł do jedenastki, uderzył w prawe okienko i dał awans. DR Kongo doszło do półfinału. Mpasi mówił później, że ten karny będzie go prześladował do końca życia, bo w DR Kongo ludzie kojarzą go właśnie z nim.
Po turnieju przez pewien czas znów był zmiennikiem Dimitriego Berthauda. W 2025 roku odzyskał miejsce w bramce. W kwalifikacjach do mundialu 2026 DR Kongo straciło bezpośredni awans, przegrywając z Senegalem 2:3 w decydującym meczu, a potem przeszło przez baraże. W finale afrykańskich baraży z Nigerią wygrało po rzutach karnych 4:3, po remisie 1:1 w dogrywce. Mpasi sam zdecydował, że w serii zastąpi go Timothy Fayulu. W finale międzykontynentalnych baraży w marcu 2026 roku DR Kongo pokonało Jamajkę i po raz pierwszy od 1974 roku awansowało na mistrzostwa świata.
Na mundialu 2026 w Ameryce Północnej rozegrał pełne 90 minut we wszystkich trzech meczach grupowych: w remisie 1:1 z Portugalią, w przegranym 0:1 meczu z Kolumbią i w wygranym 3:1 z Uzbekistanem. Z Kolumbią w pierwszych minutach bronił strzały Luisa Suáreza i Jamesa Rodrígueza, a gola stracił dopiero w 76. minucie. DR Kongo awansowało do 1/16 finału, w której przegrało z Anglią 1:2: prowadziło po golu Briana Cipengi, a oba trafienia dla Anglików zdobył Harry Kane. Mpasi mówił po turnieju: „Byliśmy blisko”.
0
4
1,3 na mecz
7,6
Minuty w sezonie
269′3 z 9 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Demokratyczna Republika Konga | Mistrzostwa Świata | 4 | 360 | 0 | 0 |
| 2025/2026Ligue 1 | Le Havre | Ligue 1 | 4 | 315 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Rodez | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Rodez | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Le Havre | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Rodez | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Rodez | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Rodez | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Rodez | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Rodez | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Rodez | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | Toulouse II | – | – | – | – | |
| 2013/2014 | Toulouse II | – | – | – | – | |
| 2012/2013 | Toulouse II | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | France U17 W | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | PSG II | – | – | – | – | |
| 2010/2011 | PSG II | – | – | – | – |
