Korea Południowa jest jednym z ostatnich krajów, o których piszemy w naszych przedmundialowych publicystykach. Azjaci nie są faworytami do sprawienia niespodzianki w swojej grupie, jednak nikt nie ma zamiaru odbierać im waleczności i charakteru. Charakteru, który w bezpośrednich konfrontacjach z Rosją, Algierią i Belgią, może okazać się kluczowy!
Wiele osób wspomina mistrzostwa świata w 2002 roku. Azja, Korea Południowa i Japonia. W trakcie meczów gospodarzy często mówi się, że pomagają im „ściany”. Wtedy jednak trzeba przyznać dochodziło do czegoś więcej, przez co mundial nie został zapamiętany najlepiej. Z roku na rok mówi się o tym coraz mniej, nic dziwnego. Z wiekiem można zapomnieć o wielu rzeczach. Czwarte miejsce, osiągnięte nawet w takich okolicznościach, jest zapisane jako największy piłkarski sukces tego państwa. 12 lat później, takiej sensacji nie zapowiada dosłownie nic. Choć, kto wie na co tak naprawdę stać Azjatów? Droga Koreańczyków na mundial nie była usłana różami. „Taegeuk Jeonsa” na początku nie radziła sobie najlepiej – kilka remisów i porażek skomplikowało sytuację. Był to jednak zły, dobrego początek. Korea z Południa ostatecznie wygrała cztery z ośmiu meczów. Punkty zdobywała również w dwóch spotkaniach, które ostatecznie zremisowała, co pozwoliło na wyprzedzenie Uzbekistanu (bilansem bramkowym), Kataru i Libanu. Reprezentacja z federacji KFA ustąpiła miejsca jedynie Iranowi. To i tak dobrze, biorąc pod uwagę, że w kwalifikacjach prowadziło ją trzech selekcjonerów.
Korea Południowa jest najczęściej występująca kadrą z tego kontynentu na tego typu imprezie. Pierwszy awans na mundial uzyskali w 1954 roku. Od 1986, co cztery lata obserwujemy ich grę przeciwko najsilniejszym reprezentacjom globu. Do 2002 roku nie wygrali jednak ani razu. W 14 spotkaniach dziesięciokrotnie przegrywali.
Jeśli chcą osiągnąć swój cel to w czerwcu i lipcu muszą wygrywać: – Pierwszy cel, jaki sobie stawiamyto awans do szesnastki. Wejście do tej rundy jest jak najbardziej realne, a my robimy, co w naszej mocy by się do tego przygotować – powiedział Koo Ja-Cheol, jeden z kilku zawodników z Korei, występujący obecnie na boisku niemieckiej Bundesligi. To on do spółki z Joo-Ho Parkiem, Jeong-Ho Hongiem, Heung-Min Sonem i Dong-Won Ji będzie robił wszystko, by tworząc odpowiedni kolektyw urwać punkty grupowym rywalom (Rosja, Belgia, Algieria).
Zdaniem Jerzego Engela, selekcjonera reprezentacji Polski, który pojechał na mundial 2002 wyjście z grupy sprawi Korei duży problem: – Będzie im bardzo trudno. Belgowie uznawani są za czarnego konia turnieju. Jest to przecież zespół, który nie tak dawno zadziwił Europę w eliminacjach, ma bardzo dobrych, młodych i utalentowanych piłkarzy. Natomiast Rosjanie pod wodzą Capello grają naprawdę fajną piłkę, jednak jeśli szukałbym szansy w walce o punkty to właśnie ze „Sborną”. Myślę, że z grupy wyjdą dwie europejskie drużyny.
Szkoleniowcem tej drużyny jest Hong Myung-bo. 45-letni selekcjoner w trakcie swojej piłkarskiej kariery występował m.in. w barwach Los Angeles Galaxy czy Kashiwa Reysol. 136-krotny reprezentant kraju za swoje wyczyny w kadrze zostal umieszczony w 2004 roku na liście FIFA 100, zreszającej 125 najlepszych, żyjących piłkarzy świata. Trener prezentuje bardzo ciekawy styl gry. Na najbliższych mistrzostwach świata z pewnością z niego nie zrezygnuje. Koreańczycy nie stoją na straconej pozycji, a fakt, że nie są faworytami może im pomóc. Wszak nie będą grali pod presją. Pozostaje jednak pytanie czy ich kadra będzie w stanie sprawić niespodziankę.
