
Rosły belgijski napastnik wychowany w Club Brugge, który w 2026 roku przeszedł do Brentford.
Urodził się 6 lutego 2007 roku w Belgii. Ma też nigeryjskie korzenie i mógł wybierać między reprezentacją Belgii a Nigerii. Zaczynał w młodzieżowych zespołach Royal Antwerp, a w 2017 roku przeniósł się do akademii Club Brugge. Pięć lat później, jako 15-latek, podpisał pierwszy zawodowy kontrakt. W sezonie 2022/2023 zagrał w dwóch meczach Młodzieżowej Ligi Mistrzów i strzelił gola w wygranym 2:1 meczu z Atlético Madryt.
W sezonie 2023/2024 jako 16-latek występował 14 razy w Challenger Pro League, drugiej lidze belgijskiej, w Club NXT, młodzieżowym zespole Club Brugge. W sezonie 2024/2025 zaczął od pięciu goli w pierwszych sześciu meczach, a w całych rozgrywkach zdobył osiem bramek w 18 występach. We wrześniu 2024 roku mówił, że bardzo chciałby zostać królem strzelców tej ligi. Trener Robin Veldman, który prowadził go w Club NXT, mówił, że Furo żyje dla goli, bo jest napastnikiem, ale też poprawia się w grze zespołowej. W październiku 2024 roku, jako 17-latek, po raz pierwszy znalazł się w kadrze meczowej pierwszej drużyny, na mecz z Westerlo.
W sierpniu 2025 roku zadebiutował w pierwszym zespole: zagrał ostatnie pół godziny meczu eliminacji Ligi Mistrzów z Rangers, wygranego 6:0 (w dwumeczu 9:1). Pierwszego gola w Pro League strzelił w grudniu 2025 roku w przegranym 2:3 meczu ze Sint-Truiden, po zagraniu Christosa Tzolisa, a cztery dni później wszedł z ławki w meczu Ligi Mistrzów z Arsenalem. Po tym golu mówił, że marzył o nim jako dziecko, bo w Club Brugge jest od dziesiątego roku życia.
W styczniu 2026 roku przeszedł do Brentford. Trener Keith Andrews mówił, że klub obserwował go od dawna i że jego cechy pasują do tego, co chce rozwijać. Sam Furo mówił, że wybrał Brentford, bo to rodzinny klub, w którym czuł prawdziwą energię, i że chce się tu rozwinąć jako napastnik i któregoś dnia stać się jednym z najlepszych. 16 lutego 2026 roku zadebiutował w pierwszym zespole: wyszedł w podstawowym składzie na mecz czwartej rundy Pucharu Anglii w Macclesfield, wygrany 1:0. Jedynego gola zdobyli gospodarze samobójczo po dośrodkowaniu Hickeya, pod naciskiem Furo. 2 maja 2026 roku w 90. minucie wszedł za Dango Ouattarę w wygranym 3:0 meczu z West Ham United i zadebiutował w Premier League.
W sierpniu 2026 roku, w pierwszych dwóch meczach drugiego zespołu Brentford w Premier League 2, strzelił cztery gole, w tym hat-tricka w wygranym 5:1 meczu z Sunderlandem, i zanotował asystę.
To prawonożny napastnik o wzroście 190 cm. Sam określa się jako piłkarza, który stawia na szybkość i siłę i lubi rywalizować w powietrzu: grać głową, skakać, walczyć z obrońcami. Szuka gry za plecami obrońców, ma instynkt strzelecki i dobrze odnajduje się w polu karnym.
Grał w reprezentacjach Belgii w każdej kategorii wiekowej od U-15 do U-21. We wrześniu i październiku 2024 roku w czterech meczach reprezentacji U-18 strzelił cztery gole. 13 listopada 2024 roku, w eliminacjach mistrzostw Europy U-19 z Bułgarią, wszedł po przerwie i sześć minut przed końcem uratował Belgii remis 1:1. Debiutował w U-21 4 września 2025 roku w meczu z Białorusią, zakończonym remisem 1:1.
0
0
Minuty w sezonie
37′1 z 8 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Premier League | Brentford | Premier League | 1 | 9 | 0 | 0 |
| 2025/2026Jupiler Pro League | Club Brugge | Jupiler Pro League | 5 | 84 | 1 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Club Brugge | Liga Mistrzów | 2 | 45 | 0 | 0 |
| 2024/2025 | Club Brugge | – | – | – | – | |
| 2023/2024 | Club Brugge II | – | – | – | – |





