Jeff Chabot

Pochodzenie

Urodził się 12 lutego 1998 roku w Hanau. Jego matka pochodzi z Francji, a dorastał w Dieburgu pod Darmstadtem. Jako dziecko grał w Darmstadt 98, a od 2005 roku w Eintrachcie Frankfurt, z rocznym epizodem w internacie 1. FC Nürnberg. Do Frankfurtu wrócił szybko, bo, jak mówił, ten krok był za wczesny: był jeszcze za młody. Od 2014 roku szkolił się w akademii RB Lipsk. W Lipsku zagrał raz w drugiej drużynie.

Mając 19 lat, był liderem obrony reprezentacji Niemiec U-19. Po meczu eliminacji mistrzostw Europy, wygranym 4:0 ze Słowacją, trener kadry U-19 Frank Kramer powiedział o nim: „Bärenstark. Wygrał każdy pojedynek. Stoi niesamowicie stabilnie”. Chabot mówił wtedy, że chce zostać zawodnikiem Bundesligi, w Lipsku dostaje wszystko, czego potrzebuje, a pracuje m.in. nad szybkością i słabszą nogą.

Kariera

Do seniorskiej piłki wszedł przez Holandię: w 2017 roku dołączył do Sparty Rotterdam, a po roku do FC Groningen. W 2019 roku, mając 21 lat, przeszedł do Sampdorii Genua. W sezonie 2019/2020 zagrał w niej tylko osiem razy, a od września 2020 roku grał na wypożyczeniu w Spezii, gdzie zaliczył 25 meczów w Serie A i dwa w Pucharze Włoch. We Włoszech grał przeciwko Ciro Immobile, Zlatanowi Ibrahimoviciowi i Cristiano Ronaldo, a z Ronaldo w dwóch meczach stracił cztery gole. Mówił, że po takich spotkaniach siedział w szatni i szczypał się, że może grać przeciwko takim gwiazdom. Dodawał, że bezpośrednio z U-19 nie poradziłby sobie w Bundeslidze, bo brakowało mu ciała i doświadczenia w dorosłej piłce.

W styczniu 2022 roku Sampdoria wypożyczyła go do 1. FC Köln. Powiedział wtedy, że każdy chłopak w Niemczech marzy o Bundeslidze. W Kolonii zaczynał jako zmiennik Luki Kiliana i Timo Hübersa. Latem 2022 roku w kwalifikacjach Ligi Konferencji dostał czerwoną kartkę po 20 minutach za faul ostatniego obrońcy, a w remisie 0:0 z VfB Stuttgart doznał kontuzji kostki i opuścił niemal całą rundę jesienną. Wrócił do składu tuż przed przerwą na mundial. Po operacji kostki, jak mówił, miał czas na spokojne przygotowanie fizyczne.

W meczu z Bayernem Monachium (1:1) w pierwszej części sezonu 2022/2023 zagrał od początku w miejsce chorego Hübersa. Już po czterech minutach przedłużył dośrodkowanie Floriana Kainza, a Ellyes Skhiri strzelił gola. Komentator w Monachium nazwał go wtedy „Türsteherem”, czyli bramkarzem przy wejściu do klubu, i przezwisko przylgnęło, bo mało który napastnik potrafił go minąć. Chabot mówił później, że mu odpowiada: „To moja praca. Drzwi to w końcu bramka, bronię z kolegami tak twardo i tak dobrze, jak się da”. Od tamtego meczu, o ile nie pauzował, zawsze grał w podstawowym składzie i wyparł z niego Kiliana. Latem 2023 roku podpisał w Kolonii kontrakt do 2026 roku. W 2023 roku opowiadał, że w wolnym czasie chodzi na boks, ale w ringu nie staje, tylko uderza w worek.

Po spadku Kolonii z Bundesligi odszedł. 25 maja 2024 roku VfB Stuttgart ogłosił, że podpisał kontrakt do 30 czerwca 2028 roku. W poprzednim sezonie zagrał w 34 z 36 meczów Köln. Dyrektor sportowy Fabian Wohlgemuth mówił, że to solidny obrońca z wyraźnymi indywidualnymi atutami, który dobrze poradził sobie w pojedynkach z Serhou Guirassym. Chabot odpowiadał, że o grze w Lidze Mistrzów zawsze marzył.

W Lidze Mistrzów zadebiutował 17 września 2024 roku w Madrycie, w meczu z Realem (1:3). W Pucharze Niemiec 2024/2025 zagrał w pierwszej rundzie z Preußen Münster, w ćwierćfinale z FC Augsburg i w półfinale z RB Lipsk, a w finale z Arminią Bielefeld, wygranym przez VfB 4:2 24 maja 2025 roku, wyszedł w pierwszym składzie.

Sukcesy

• 2025 Puchar Niemiec z VfB Stuttgart

Styl gry

To lewonożny stoper o wzroście 195 cm, silny w pojedynkach na ziemi i w powietrzu. Dobrze ustawia się i gra technicznie, a pod presją, jeśli ma trochę czasu, często znajduje dobre, progresywne rozwiązania. Jego słabszą stroną jest szybkość.

Reprezentacja

W młodzieżowych reprezentacjach Niemiec awansował z U-19 na mistrzostwa Europy w Gruzji. Do marca 2019 roku miał dziewięć występów w kadrach juniorskich. Ma niemiecki i francuski paszport.