Japonia po raz czwarty z rzędu zagra na mistrzostwach świata. Przed rokiem występ „Samurajów” w Pucharze Konfederacji zakończył się fatalnie.
Japończycy awansowali na brazylijski turniej jako pierwsi na świecie. Jest to poniekąd wyznacznik siły zespołu, ale źle też świadczy o poziomie azjatyckiej konkurencji. Tamtejsza federacja po raz kolejny postarała się o zaproszenie na udział w Copa America – i układzie kalendarza. Siłę Japończyków należy zmierzyć więc na podstawie meczów towarzyskich z rywalami spoza Azji oraz Pucharze Konfederacji w Brazylii. Piłkarze z kraju Kwitnącej Wiśni zaprezentowali się bardzo słabo – zajęli ostatnie miejsce w grupie z gospodarzami, Włochami i Meksykiem, nie zdobywając punktu. W towarzyskich potyczkach wygrała z kilkoma silnymi reprezentacjami: Koreą Południową, Ghaną czy Belgią.
Bohaterowie z Anime:
alberto zaccheroni (fot. sport.it)
Kadra Japonii na mistrzostwa świata należy do jednej z młodszych ekip na turnieju. Dobrze wygląda defensywa. Bramkarz Eiji Kawashima ma ostatnio dobry okres w belgijskim Standardzie Liege i tylko kontuzja może pozbawić go miejsca w bramce. W defensywie najbardziej znani piłkarze to Yuto Nagatomo z Interu Mediolan, zaliczający obecnie jeden z lepszych sezonów w swojej karierze. Odkryciem mundialu może okazać się Maya Yoshida z Sounthampton. Hiroki Sakai i Gotoku Sakai to młodzi defensorzy, na co dzień występujący w Bundeslidze. Najbardziej doświadczony w tej formacji jest Yuichi Komano z Jubilo Iwata. Dla Yaushito Endo będą to już trzecie finały mistrzostw świata. W dużej mierze reprezentacja Japonii opiera się na piłkarzach występujących w Bundeslidze – Hajime Hosogai występujący w Herthcie Berlin, Makoto Hasebe i Hiroshi Kiyotake (obaj Nuernberg), to ważne ogniwa w drużynie Alberto Zaccheroniego.
Nie najlepiej sytuacja ma się w ataku – Shinji Okazaki zalicza bardzo udany sezon w Mainz, ale brak mu godnego zmiennika. Zaccheroni ustawia zespół w taktyce 4-2-3-1, podobnie jak robili to jego poprzednicy prowadzący „Samurajów”.
Nadzieja Japończyków, czyli Włoski „Cesarz”:
W połowie października 2009 roku Albero Zaccheroni oglądał z trybun Stadionu Śląskiego mecz reprezentacji Polski ze Słowacją kończący słabe eliminacje mistrzostw świata w RPA. Włoch był bardzo poważnie brany pod uwagę jako następca Leo Benhakera i tymczasowo zastępującego Holendra, Stefana Majewskiego. – Oczywiście praca z reprezentacją Polski byłaby dla mnie dużą sprawą i przyjemnością. Gdybym miał odpowiedzieć na pytanie, czy bym chciał – to tak, chciałbym – mówił w wywiadzie dla tygodnika „Piłka Nożna”. W swojej dość udanej karierze trenerskiej prowadził takie zespoły, jak AC Milan, Lazio Rzym czy Inter Mediolan. Niestety miał w swojej karierze spory dołek. Zwolniony z Interu Zaccheroni przez 2 lata pozostawał bez pracy. 7 września 2006 roku został zaangażowany przez kolejny włoski klub Serie A, Torino FC, z którego został zwolniony 26 lutego 2007 roku. Selekcjonerem reprezentacji Polski został Franciszek Smuda, a Włoch trafił wcale nie najgorzej, bo do Juventusu Turyn. Jego zadaniem było wyciągnięcie „Starej Damy” z dołka. Po zakończeniu sezonu 2009/2010 w Serie A, Zaccheroni został zwolniony – tamten sezon został okrzyknięty jednym z najgorszych w historii dla Juventusu.
W drużynie Japonii przywrócił linię zagranicznych trenerów. – Ten zespół czekają lata sukcesów – zapowiadał Zaccheroni. Czy było to tak bezpodstawne? Japonia po świetnym występie na mundialu w RPA odpadła w 1/8 finału po rzutach karnych z Paragwajem. – Najważniejszym kryterium jest to, co zespołowi ma do zaoferowania kandydat na selekcjonera – mówił Hiromi Hara, dyrektor techniczny japońskiej federacji futbolu przed ogłoszeniem Zaccheroniego jako nowego trenera „Samurajów”. Początek miał świetny – w debiucie pokonał Argentynę 1:0 i przekonał do siebie całą opinię publiczną. Z reprezentacją Japonii zdobył Puchar Azji, dzięki czemu oficjalnie został „Cesarzem”, który ma doprowadzić Japonię do triumfu na MŚ w Brazylii.
Gwiazda:
Keisuke Honda, po świetnych mistrzostwach przed czterema laty, wydawało się, że będzie w zupełnie innym miejscu. Był na fali rosnącej miłości Japończyków do futbolu – mówiło się, że chce go zatrudnić nawet Barcelona. Niestety, nie wszystko było tak udane, jak się mogło zdawać. Honda zanim trafił do Milanu, był piłkarzem CSKA Moskwa. – To nasza przepustka do europejskich pucharów – mówił trener Leonid Słucki. Przetrzymany w Rosji gwiazdor pobyt ten może uznać za stracony czas. Częste kontuzje, problemy z aklimatyzacją. Kiedy zrobiło się głośno o Kagawie, Honda również zamarzył sobie o podboju Europy. W transferze do Milanu pomagać miał Zaccheroni, który przed mistrzostwami chciał postawić na nogi swoją gwiazdę, szczególnie patrząc na sytuację Kagawy w Manchesterze United. – Spełniłem swoje marzenie. Kiedy miałem 10 lat, napisałem wypracowanie pod tytułem: Chciałbym zagrać w Seria A z numerem 10 na koszulce. Moja kariera była skazana na Włochy, a serce na Milan – mówił pomocnik w czasie prezentacji, na którą przyleciało 50 japońskich dziennikarzy. Gdyby Kagawa był w takiej formie, jak podczas pobytu w Dortmundzie – zapewne nie pisałbym o Hondzie.
Opinia eksperta:
Honda (fot. as.com)
O wypowiedź na temat reprezentacji Japonii poprosiliśmy Romana Kołtonia, dziennikarza i komentatora Polsatu Sport: – Alberto Zaccheroni, ten włoski trener, który prowadzi Japonię, to gość, który złożył kiedyś ofertę Grzegorzowi Lacie. W tym czasie wybrano Franciszka Smudę. Lato w ogóle nie brał tego pod uwagę, choć się z nim spotkał. Prezes powiedział mu nawet, że może się szykować do tej roli, że zobaczy, co dalej, ale oczywiście nie oddzwonił potem. Szkoleniowiec chwilę potem został tam zatrudniony. I co on z nimi zrobił? Mistrzostwo Azji. Nie mówię, że z Polską zdobyłby mistrzostwo Europy, ale ciekaw jestem, jak poukładałby nas na tle Smudy, Fornalika czy Nawałki. Japonia była teraz chyba jednym z pierwszych finalistów mundialu. Nagle ten doświadczony, cwany lis futbolu idzie przed siebie, ma fajne pokolenie, ogrywające się w Europie i robi drużynę, która może wyjść gdzieś wyżej. Kto wie? Może nawet ćwierćfinał?
Pierwszy swój mecz na mundialu Japonia zagra z Wybrzeżem Kości Słoniowej. W wyrównanej grupie C (w grupie znajdują się jeszcze Kolumbia i Grecja) wejście na turniej w meczu z teoretycznie silniejszym rywalem może być kluczowe dla późniejszego awansu. Dla Japończyków mecz z silnymi fizycznie piłkarzami z Afryki może być najtrudniejszy.
Stać „Samurajów” na awans z grupy. To dla nich już piąty mundial z rzędu, więc doświadczenia im nie zabraknie. Większość kadrowiczów gra w Europie, co stwarza lepsze warunki do pracy. Dodatkowo znamienne jest przetarcie na Pucharze Konfederacji i poznanie klimatu jaki panuje w Brazylii.
Skład reprezentacji Japonii na mistrzostwa świata:
Japonia po raz czwarty z rzędu zagra na mistrzostwach świata. Przed rokiem występ „Samurajów” w Pucharze Konfederacji zakończył się fatalnie.
Japończycy awansowali na brazylijski turniej jako pierwsi na świecie. Jest to poniekąd wyznacznik siły zespołu, ale źle też świadczy o poziomie azjatyckiej konkurencji. Tamtejsza federacja po raz kolejny postarała się o zaproszenie na udział w Copa America – i układzie kalendarza. Siłę Japończyków należy zmierzyć więc na podstawie meczów towarzyskich z rywalami spoza Azji oraz Pucharze Konfederacji w Brazylii. Piłkarze z kraju Kwitnącej Wiśni zaprezentowali się bardzo słabo – zajęli ostatnie miejsce w grupie z gospodarzami, Włochami i Meksykiem, nie zdobywając punktu. W towarzyskich potyczkach wygrała z kilkoma silnymi reprezentacjami: Koreą Południową, Ghaną czy Belgią.
Bohaterowie z Anime:
alberto zaccheroni (fot. sport.it)
Kadra Japonii na mistrzostwa świata należy do jednej z młodszych ekip na turnieju. Dobrze wygląda defensywa. Bramkarz Eiji Kawashima ma ostatnio dobry okres w belgijskim Standardzie Liege i tylko kontuzja może pozbawić go miejsca w bramce. W defensywie najbardziej znani piłkarze to Yuto Nagatomo z Interu Mediolan, zaliczający obecnie jeden z lepszych sezonów w swojej karierze. Odkryciem mundialu może okazać się Maya Yoshida z Sounthampton. Hiroki Sakai i Gotoku Sakai to młodzi defensorzy, na co dzień występujący w Bundeslidze. Najbardziej doświadczony w tej formacji jest Yuichi Komano z Jubilo Iwata. Dla Yaushito Endo będą to już trzecie finały mistrzostw świata. W dużej mierze reprezentacja Japonii opiera się na piłkarzach występujących w Bundeslidze – Hajime Hosogai występujący w Herthcie Berlin, Makoto Hasebe i Hiroshi Kiyotake (obaj Nuernberg), to ważne ogniwa w drużynie Alberto Zaccheroniego.
Nie najlepiej sytuacja ma się w ataku – Shinji Okazaki zalicza bardzo udany sezon w Mainz, ale brak mu godnego zmiennika. Zaccheroni ustawia zespół w taktyce 4-2-3-1, podobnie jak robili to jego poprzednicy prowadzący „Samurajów”.
Nadzieja Japończyków, czyli Włoski „Cesarz”:
W połowie października 2009 roku Albero Zaccheroni oglądał z trybun Stadionu Śląskiego mecz reprezentacji Polski ze Słowacją kończący słabe eliminacje mistrzostw świata w RPA. Włoch był bardzo poważnie brany pod uwagę jako następca Leo Benhakera i tymczasowo zastępującego Holendra, Stefana Majewskiego. – Oczywiście praca z reprezentacją Polski byłaby dla mnie dużą sprawą i przyjemnością. Gdybym miał odpowiedzieć na pytanie, czy bym chciał – to tak, chciałbym – mówił w wywiadzie dla tygodnika „Piłka Nożna”. W swojej dość udanej karierze trenerskiej prowadził takie zespoły, jak AC Milan, Lazio Rzym czy Inter Mediolan. Niestety miał w swojej karierze spory dołek. Zwolniony z Interu Zaccheroni przez 2 lata pozostawał bez pracy. 7 września 2006 roku został zaangażowany przez kolejny włoski klub Serie A, Torino FC, z którego został zwolniony 26 lutego 2007 roku. Selekcjonerem reprezentacji Polski został Franciszek Smuda, a Włoch trafił wcale nie najgorzej, bo do Juventusu Turyn. Jego zadaniem było wyciągnięcie „Starej Damy” z dołka. Po zakończeniu sezonu 2009/2010 w Serie A, Zaccheroni został zwolniony – tamten sezon został okrzyknięty jednym z najgorszych w historii dla Juventusu.
W drużynie Japonii przywrócił linię zagranicznych trenerów. – Ten zespół czekają lata sukcesów – zapowiadał Zaccheroni. Czy było to tak bezpodstawne? Japonia po świetnym występie na mundialu w RPA odpadła w 1/8 finału po rzutach karnych z Paragwajem. – Najważniejszym kryterium jest to, co zespołowi ma do zaoferowania kandydat na selekcjonera – mówił Hiromi Hara, dyrektor techniczny japońskiej federacji futbolu przed ogłoszeniem Zaccheroniego jako nowego trenera „Samurajów”. Początek miał świetny – w debiucie pokonał Argentynę 1:0 i przekonał do siebie całą opinię publiczną. Z reprezentacją Japonii zdobył Puchar Azji, dzięki czemu oficjalnie został „Cesarzem”, który ma doprowadzić Japonię do triumfu na MŚ w Brazylii.
Gwiazda:
Keisuke Honda, po świetnych mistrzostwach przed czterema laty, wydawało się, że będzie w zupełnie innym miejscu. Był na fali rosnącej miłości Japończyków do futbolu – mówiło się, że chce go zatrudnić nawet Barcelona. Niestety, nie wszystko było tak udane, jak się mogło zdawać. Honda zanim trafił do Milanu, był piłkarzem CSKA Moskwa. – To nasza przepustka do europejskich pucharów – mówił trener Leonid Słucki. Przetrzymany w Rosji gwiazdor pobyt ten może uznać za stracony czas. Częste kontuzje, problemy z aklimatyzacją. Kiedy zrobiło się głośno o Kagawie, Honda również zamarzył sobie o podboju Europy. W transferze do Milanu pomagać miał Zaccheroni, który przed mistrzostwami chciał postawić na nogi swoją gwiazdę, szczególnie patrząc na sytuację Kagawy w Manchesterze United. – Spełniłem swoje marzenie. Kiedy miałem 10 lat, napisałem wypracowanie pod tytułem: Chciałbym zagrać w Seria A z numerem 10 na koszulce. Moja kariera była skazana na Włochy, a serce na Milan – mówił pomocnik w czasie prezentacji, na którą przyleciało 50 japońskich dziennikarzy. Gdyby Kagawa był w takiej formie, jak podczas pobytu w Dortmundzie – zapewne nie pisałbym o Hondzie.
Opinia eksperta:
Honda (fot. as.com)
O wypowiedź na temat reprezentacji Japonii poprosiliśmy Romana Kołtonia, dziennikarza i komentatora Polsatu Sport: – Alberto Zaccheroni, ten włoski trener, który prowadzi Japonię, to gość, który złożył kiedyś ofertę Grzegorzowi Lacie. W tym czasie wybrano Franciszka Smudę. Lato w ogóle nie brał tego pod uwagę, choć się z nim spotkał. Prezes powiedział mu nawet, że może się szykować do tej roli, że zobaczy, co dalej, ale oczywiście nie oddzwonił potem. Szkoleniowiec chwilę potem został tam zatrudniony. I co on z nimi zrobił? Mistrzostwo Azji. Nie mówię, że z Polską zdobyłby mistrzostwo Europy, ale ciekaw jestem, jak poukładałby nas na tle Smudy, Fornalika czy Nawałki. Japonia była teraz chyba jednym z pierwszych finalistów mundialu. Nagle ten doświadczony, cwany lis futbolu idzie przed siebie, ma fajne pokolenie, ogrywające się w Europie i robi drużynę, która może wyjść gdzieś wyżej. Kto wie? Może nawet ćwierćfinał?
Pierwszy swój mecz na mundialu Japonia zagra z Wybrzeżem Kości Słoniowej. W wyrównanej grupie C (w grupie znajdują się jeszcze Kolumbia i Grecja) wejście na turniej w meczu z teoretycznie silniejszym rywalem może być kluczowe dla późniejszego awansu. Dla Japończyków mecz z silnymi fizycznie piłkarzami z Afryki może być najtrudniejszy.
Stać „Samurajów” na awans z grupy. To dla nich już piąty mundial z rzędu, więc doświadczenia im nie zabraknie. Większość kadrowiczów gra w Europie, co stwarza lepsze warunki do pracy. Dodatkowo znamienne jest przetarcie na Pucharze Konfederacji i poznanie klimatu jaki panuje w Brazylii.
Skład reprezentacji Japonii na mistrzostwa świata: