Jason Steele

Pochodzenie

Urodził się 18 sierpnia 1990 roku w Newton Aycliffe na północnym wschodzie Anglii. Od dziecka kibicował Middlesbrough, a do akademii klubu trafił w wieku 12 lat, jeszcze jako uczeń. Rodzina była podzielona między trzy kluby z północnego wschodu, więc jako dziecko oglądał też Sunderland: na Stadium of Light chodził z wujkiem i kuzynem.

Przeszedł przez wszystkie angielskie reprezentacje młodzieżowe od U-16 do U-21. W U-16 zadebiutował w 2006 roku, a w U-17 wystąpił dziesięć razy. W U-19 był podstawowym bramkarzem na mistrzostwach Europy 2009 na Ukrainie, w jednym z meczów nosił opaskę kapitana (przeciwko gospodarzom), a Anglicy zajęli drugie miejsce. W U-21 zadebiutował w listopadzie 2010 roku w meczu z Niemcami i zagrał siedem razy, a w 2013 roku pojechał na mistrzostwa Europy do Izraela. Był też w kadrze Wielkiej Brytanii na igrzyska olimpijskie w Londynie w 2012 roku.

Kariera

W lutym 2010 roku Middlesbrough wypożyczyło go do Northampton Town z czwartej ligi. Tam zadebiutował w zawodowej piłce: w 13 meczach zachował cztery czyste konta. W sierpniu 2010 roku trener Gordon Strachan wpuścił go do bramki Middlesbrough w wygranym 2:1 meczu Pucharu Ligi w Chesterfield, w miejsce Danny'ego Coyne'a. Do grudnia nie opuścił potem żadnego meczu, a w grudniu 2010 roku, jako 20-latek, podpisał nowy kontrakt do 2015 roku. Mówił wtedy, że o grze w pierwszym zespole marzył od dnia, w którym jako dwunastolatek trafił do klubu.

W listopadzie 2013 roku został wyrzucony z boiska w pierwszym meczu Aitora Karanki jako trenera Middlesbrough, na wyjeździe z Leeds. Stracił miejsce w składzie na rzecz Shaya Givena i latem 2014 roku odszedł na roczne wypożyczenie do Blackburn Rovers. W grudniu 2014 roku Blackburn wykupiło go na stałe, zanim w styczniu weszły w życie sankcje transferowe nałożone na klub. Steele mówił, że skoro pojawiła się możliwość transferu do Blackburn, nie chciał iść nigdzie indziej. W lipcu 2017 roku przeszedł do Sunderlandu, który po sprzedaży Jordana Pickforda do Evertonu szukał pierwszego bramkarza. Powiedział wtedy, że to spełnienie marzeń.

W czerwcu 2018 roku, po wygaśnięciu kontraktu z Sunderlandem, trafił do Brighton & Hove Albion. Zadebiutował w nim w trzeciej rundzie Pucharu Anglii na wyjeździe z Bournemouth. W Premier League po raz pierwszy zagrał w listopadzie 2021 roku, gdy Robert Sánchez po czerwonej kartce z Newcastle musiał pauzować: Brighton przegrało na Villa Park 0:2. Pierwszą dłuższą serię meczów w lidze rozegrał wiosną 2023 roku. Zaczął w wygranym 4:0 meczu z West Ham United na początku kwietnia, a Brighton zakończyło sezon na szóstym miejscu, najwyższym w swojej historii, i po raz pierwszy zakwalifikowało się do europejskich pucharów. W sezonie 2023/2024 stał w bramce w debiutanckim meczu Brighton w Lidze Europy, z AEK Ateny.

W styczniu 2025 roku trener Fabian Hürzeler powierzył mu opaskę kapitana na mecz Pucharu Anglii z Norwich City, wygrany przez Brighton 4:0. Steele grał wtedy w sezonie rzadko, ale Hürzeler nazywał go jednym ze swoich liderów, który nie jest egoistą i pomaga Bartowi Verbruggenowi w gorszych okresach.

O powołaniu do kadry mówił, że to efekt wytrwałości, wysiłku i poświęcenia. W wieku 35 lat nadal ćwiczy na siłowni, lubi to poświęcenie i twierdzi, że w dniu, w którym przestanie, skończy z piłką.

Styl gry

O sobie mówi, że lubi pracę techniczną. Codziennie ćwiczy z zawodnikami z pola, dużo pracuje nad posiadaniem piłki i uważa to za jedną z mocnych stron swojej gry. Ceni intensywność i zadania podobne do sytuacji z meczu.

Reprezentacja

Po 2013 roku nie grał w żadnej reprezentacji. W marcu 2026 roku Thomas Tuchel zaprosił go do 35-osobowej kadry Anglii na towarzyskie mecze z Urugwajem i Japonią na Wembley. Tuchel mówił wcześniej, że chce zabrać na mundial czwartego bramkarza, w roli specjalisty, z jakością, doświadczeniem i właściwą energią. Steele powiedział, że ma przynieść doświadczenie i osobowość oraz standardy, które stawia sobie każdego dnia.

W maju 2026 roku został ogłoszony bramkarzem treningowym kadry na mistrzostwa świata w Ameryce Północnej, obok Jordana Pickforda, Deana Hendersona i Jamesa Trafforda. Tuchel podziękował mu za świetną postawę.

We wrześniu 2026 roku został powołany na mecze Ligi Narodów, w miejsce kontuzjowanego Deana Hendersona.