Argentyna
Lewonożny lewy obrońca, wychowanek Lanús i kapitan Argentyny U-20 na mistrzostwach świata w 2025 roku.
Urodził się 16 lutego 2005 roku w Asunción, stolicy Paragwaju. Jego rodzice przenieśli się do Argentyny, gdy był niemowlęciem, i tam został obywatelem, co pozwoliło mu grać w reprezentacji Argentyny. Wychował się w Buenos Aires. Przeszedł przez juniorów Argentinos Juniors, a szkolenie zakończył w Lanús, gdzie mieszkał w klubowym internacie. Lanús nazywał swoim domem.
W pierwszej drużynie Lanús zadebiutował 30 kwietnia 2022 roku w lidze argentyńskiej, w wygranym 1:0 meczu z Independiente, wchodząc w 77. minucie za Juliána Audego. Pierwszy raz w podstawowym składzie wyszedł w maju 2023 roku, również w meczu z Independiente (1:1). Trener Frank Kudelka tłumaczył wtedy, że drużyna ma kłopoty z kontuzjami na tej pozycji, a młody obrońca „ma niesamowitą osobowość, by rzucać sobie wyzwania”.
W 2024 roku był już podstawowym lewym obrońcą drużyny Ricardo Zielinskiego. W ćwierćfinale Copa Sudamericana z Independiente Medellín wykonał decydującego karnego, a Lanús dotarło do półfinału, w którym rywalem było Cruzeiro.
7 stycznia 2025 roku AFC Bournemouth ogłosiło jego transfer z Lanús. Cztery dni później zadebiutował w pierwszym zespole, wychodząc w podstawowym składzie na mecz Pucharu Anglii z West Bromwich Albion (5:1), po czym wyjechał na turniej z reprezentacją Argentyny U-20. Wrócił do Bournemouth pod koniec lutego 2025 roku. Trener Andoni Iraola mówił wtedy, że początek w Anglii był dla niego dziwny, a do tego Soler musiał pokonać barierę językową, bo nie mówił po angielsku.
Gra lewą nogą. W Lanús wyróżniał się szybkością, dryblingiem, dobrym wsparciem ofensywnym i szybkim odbiorem piłki. Iraola mówił o nim, że technicznie jest bardzo dobry na piłce, dobrze dośrodkowuje i świetnie rozumie pozycję. Największym wyzwaniem w Premier League miała być dla niego fizyczność tych rozgrywek.
Grał w reprezentacji Argentyny U-17 trenera Pablo Aimara, a potem w kadrze U-20 Javiera Mascherano, w której był kapitanem. Latem 2024 roku Mascherano wziął go na igrzyska olimpijskie w Paryżu jako zastępcę Valentína Barco, którego nie puściło Brighton. Soler wyszedł w podstawowym składzie we wszystkich meczach grupowych, a Argentyna odpadła w ćwierćfinale.
W październiku 2024 roku i w sierpniu 2025 roku Lionel Scaloni powoływał go do reprezentacji seniorskiej na mecze eliminacji mistrzostw świata.
Na młodzieżowych mistrzostwach Ameryki Południowej w Wenezueli na przełomie stycznia i lutego 2025 roku Argentyna zajęła drugie miejsce i awansowała na mistrzostwa świata. W Chile jesienią 2025 roku był kapitanem drużyny Diego Placente. Zagrał w pięciu z sześciu meczów przed finałem. Argentyna przegrała z Marokiem w finale 19 października 2025 roku.
0
0
Minuty w sezonie
12′1 z 9 meczów
2:0
Leeds United0–2:0Leeds United
0:3Bournemouth––0:3Bournemouth2:0
Sunderland––2:0Sunderland
5:1Bournemouth126,65:1Bournemouth6,60:1
Liverpool––0:1Liverpool2:2
Brentford––2:2Brentford
2:2Bournemouth––2:2Bournemouth1:1
Everton––1:1Everton| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Premier League | Bournemouth | Premier League | 3 | 34 | 0 | 0 |
| 2025/2026Puchar Ligi Angielskiej | Bournemouth | Puchar Ligi Angielskiej | 1 | 96 | 0 | 0 |
| 2024/2025Premier League | Bournemouth | Premier League | 3 | 24 | 0 | 0 |
| 2023/2024 | Lanus | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Lanus | – | – | – | – |
