
Ofensywny pomocnik wychowany w akademii Fulham, który w pierwszej drużynie zadebiutował jako 17-latek.
Urodził się 3 stycznia 2007 roku w Kingston upon Thames. Fulham zauważył go, gdy jako pięciolatek grał w parku z ośmiolatkami. W akademii klubu przeszedł przez kolejne szczeble od drużyny U-9, często grając w starszych rocznikach. W sezonie 2023/2024 błyszczał w Fulham U-21, a w styczniu 2024 roku podpisał pierwszy zawodowy kontrakt.
W seniorskiej piłce zadebiutował 27 sierpnia 2024 roku w Pucharze Ligi z Birmingham City. W Premier League pierwszy raz zagrał 5 grudnia 2024 roku, wchodząc z ławki w meczu z Brighton, a 22 grudnia 2024 roku wyszedł po raz pierwszy w pierwszym składzie, w bezbramkowym remisie z Southampton. W lutym 2025 roku, po wygranym meczu Pucharu Anglii z Wigan, trener Marco Silva nazwał go wielkim talentem i chwalił jego jakość, odwagę oraz umiejętność gry między liniami.
W kwietniu 2026 roku nazwał sezon 2025/2026 swoim przełomem. W pierwszych siedmiu meczach ligowych tego sezonu wyszedł od początku, a w trzeciej kolejce na Stamford Bridge pokonał Roberta Sáncheza po rajdzie przez pół boiska, ale gol został anulowany po interwencji VAR. Organ sędziowski uznał potem, że ingerencja VAR była błędem. King mówił, że to był moment „witaj w Premier League”, który tylko wzmocnił jego chęć zdobycia gola.
Pierwszego gola dla Fulham strzelił 28 października 2025 roku w Pucharze Ligi z Wycombe Wanderers (1:1, Fulham awansowało po rzutach karnych). W Premier League po raz pierwszy trafił 21 marca 2026 roku w wygranym 3:1 meczu z Burnley, wykorzystując błąd bramkarza Martina Dúbravki. Mówił, że ten gol był czystą radością, ale też ulgą, bo, jak żartował, „zapewnia mi pracę na kolejny tydzień”.
W kwietniu 2026 roku mówił, że w pierwszej drużynie najpierw chciał zdobyć szacunek kolegów. Andreas Pereira, który grał na jego pozycji, radził mu, żeby grał z pełną swobodą i nie bał się błędów. King uważał, że zaufanie Silvy bierze się z tego, że szybko przyswaja wskazówki taktyczne. Mówił też, że czuje lojalność wobec Fulham, które nazywa swoim drugim domem.
Gra przede wszystkim jako ofensywny pomocnik za napastnikiem, ale bywał też ustawiany głębiej, w środku pola, a okazjonalnie jako środkowy napastnik. Przyjmuje piłkę w półobrocie i rozwija grę, zwykle w stronę skrzydłowych. Dobrze znajduje wolną przestrzeń między liniami, ma miękkie przyjęcie i jest odporny na pressing, bo zasłania piłkę ciałem. Trudno go zepchnąć z piłki. Silnie prowadzi piłkę w kierunku pola karnego, a w ostatniej tercji lubi grać krótkimi kombinacjami jednym kontaktem.
Bez piłki pressuje inteligentnie, przecina podania i często odbiera piłkę wysoko na połowie rywala.
Jego wzorami są Eberechi Eze, który podoba mu się z powodu techniki, i Jamal Musiala. Pracuje nad wbieganiem w pole karne: jako przykład podaje Stevena Gerrarda i Franka Lamparda, którzy mieli wyczucie momentu wejścia w szesnastkę.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Anglii. We wrześniu 2024 roku był kapitanem drużyny U-18, a w 2025 roku wystąpił na mistrzostwach Europy U-19 w Rumunii. W październiku 2025 roku Lee Carsley powołał go po raz pierwszy do kadry U-21 na eliminacje mistrzostw Europy 2027. W Mołdawii 10 października zadebiutował, a trzy dni później w meczu z Andorą wyszedł w podstawowym składzie. Carsley mówił po tym meczu, że King był znakomity i że trzeba sobie przypominać, że ma 18 lat.
Przed mistrzostwami świata 2026 został powołany do seniorskiej kadry Anglii, żeby pomagać grupie w przygotowaniach.
2
co 371 minut
1
7,1
Minuty w sezonie
741′9 z 9 meczów





